u/Value-49

We horen al jaren dat er een woningcrisis is en dat er meer gebouwd moet worden. Toch verandert er opvallend weinig. Dat roept een vraag op: is er eigenlijk wel genoeg maatschappelijke en politieke urgentie om het probleem echt op te lossen?

Rond de 60% van de mensen bezit een koopwoning. Voor veel huiseigenaren heeft een stijgende woningmarkt gezorgd voor meer vermogensgroei. Dat is op zichzelf logisch: mensen kopen vaak een huis als plek om te wonen, maar hopen natuurlijk ook dat hun investering zijn waarde behoudt of zelfs groeit. Daardoor worden stijgende huizenprijzen niet door iedereen op dezelfde manier ervaren.

Misschien zit daar ook een deel van de verklaring waarom de urgentie anders wordt gevoeld. De mensen die het hardst geraakt worden - starters, jongeren en mensen zonder ouders die financieel kunnen helpen - hebben vaak de grootste moeite om de woningmarkt binnen te komen. Voor mensen die al een woning hebben, speelt dat probleem meestal minder direct in het dagelijks leven.

Er wordt vaak gezegd dat de oplossing simpel is: meer bouwen. Maar als er echt maximale urgentie was, zouden we dan niet veel radicalere maatregelen zien? Na de Tweede Wereldoorlog werd op grote schaal goedkoop gebouwd om woningtekorten aan te pakken. Later verschoof de focus steeds meer richting het stimuleren van woningbezit. Door maatregelen zoals HRA, gunstige financieringsmogelijkheden en andere financiële regelingen werd het kopen van een woning aantrekkelijk gemaakt. Dat hielp veel mensen aan een huis, maar zorgde er ook voor dat meer geld de woningmarkt in ging.

Daarnaast zijn er ook partijen die baat hebben bij stijgende huizenprijzen. Huizeneigenaren zien hun vermogen toenemen, banken verstrekken grotere hypotheken, beleggers profiteren van stijgende vastgoedwaarden en hoge huren, en ook overheden en gemeenten hebben financiële belangen rond grond, belastingen en vastgoedontwikkeling. Dat betekent niet automatisch dat iemand bewust een woningcrisis wil, maar wel dat veel verschillende partijen niet direct nadeel ondervinden van hoge woningprijzen.

Door de jaren heen is wonen steeds meer veranderd van een basisbehoefte naar een investering. Huizen zijn voor veel mensen niet alleen meer een plek om te wonen, maar ook een manier geworden om te speculeren.

I've been wondering whether increasing height preferences in dating could be contributing, even in a small way, to lower birth rates.

It seems that among older generations such as Gen X and Baby Boomers, height may have mattered but didn't appear to dominate partner selection to the same extent. There were still many short male celebrities back then. Today, especially through online dating and social media, height seems much more visible and emphasized. People often see discussions around ' 6 feet or taller' as a preference or even a requirement.

One thing I wonder is whether this creates a mismatch in the dating market. If many younger women strongly prefer taller men, but only a relatively small percentage of men meet those preferences, does that reduce the number of successful matches and long-term relationships which leads to less births overall?

Another thing I find interesting is that it feels like the male height obsession really took off around the mid 2010s, when social media and online dating became much more central to dating culture. Around that same period up until now, birth rates in many countries also continued declining sharply. Coincidence, or could there be some connection? I'm not saying one caused the other, but it's interesting that the timing appears to overlap.

Some statistics:

• The average American man is around 5'9. The average man worldwide is around 5'7.

• Only around 14–15% of American men are 6 feet or taller.

• Men who listed themselves as 6'0" on some dating platforms reportedly received significantly more attention than men listed at average height.

• Dating apps also allow filtering by height, which can make preferences more rigid than in face to face dating.

So if a large number of users are competing for a relatively small percentage of men, could stricter filtering lead some people to stay single longer and indirectly affect marriage and birth rates? Or is the effect tiny compared to bigger factors such as housing costs, economic pressures, delayed parenthood and changing social values?

Of course, shorter men still date, marry and have families, exceptions and anecdotes always exist. The question is whether preferences affect overall odds across a population rather than individual cases.

Ik zie vaak dat mensen boos reageren op supermarkten vanwege hoge prijzen, maar waarom gaat de kritiek bijna altijd naar de supermarkt en veel minder naar leveranciers en producenten?

Een supermarkt bepaalt niet alles zelf. Achter producten zitten ook grote partijen zoals Unilever, Nestle en Danone. Daarnaast spelen ook transport, energie, verpakkings en grondstofkosten mee. Ik vind het te simpel om de supermarkt enkel de schuld te geven.

Natuurlijk ziet de consument alleen het prijskaartje in de supermarkt, dus dat is het eerste waar mensen naar kijken. Maar krijgen supermarkten hierdoor alle schuld, terwijl leveranciers en grote merken net zo veel invloed hebben op prijzen?

Ben benieuwd hoe anderen hiernaar kijken.

I think people often assume that religion should automatically take priority over ethnicity, but I disagree. Ethnicity is more than a label. It carries language, ancestry, traditions, and historical memory. Religion can be adopted or changed, but ethnicity connects people to generations of culture and identity.

Preserving ethnicity does not mean believing one group is superior to another. It simply means believing that people have a responsibility to preserve their culture, language, and heritage. If every identity becomes secondary to a broader universal identity, unique cultures can gradually disappear.

What also stands out to me is that throughout much of Islamic history, the discussion was not traditionally framed as 'Islam above ethnicity.' Classical Muslim societies and scholars generally discussed issues like tribalism, injustice, lineage, and loyalty, but they did not seem obsessed with creating a hierarchy of identities in the modern sense. Muslims historically lived as Persians, Turks, Berbers, Arabs, Indians, and many other peoples while remaining Muslim at the same time.

This is also why I question some Salafi approaches. Some Salafis seem suspicious of local customs and inherited traditions and place a universal Islamic identity above ethnic and cultural identities. This weakens the diversity that historically existed across Muslim civilizations.

This idea is also more modern than traditional. Historically, Muslims remained strongly connected to their own cultures while still being Muslim. Persians remained Persian, Turks remained Turkish, Berbers remained Berber, and different Muslim societies developed distinct Islamic cultures rather than becoming culturally uniform.

Islamic history itself shows this. During the Abbasid period, Persian culture, administration, literature, and scholarship became deeply integrated into the Islamic world. Persians did not abandon their identity and they contributed to Islamic civilization while remaining Persian. The Ottoman Turks and Mughal worlds also developed their own distinct traditions.

Another example is Al-Andalus. Muslims in Islamic Spain did not create a single uniform culture that erased differences. Arab, Berber, Iberian, and other influences mixed together and produced a unique civilization with its own architecture, scholarship, poetry, and social traditions. Islam spread into different societies and adapted to them rather than replacing every existing identity.

Even during the time of the Sahaba, Islam did not seem to require cultural uniformity. Salman al-Farsi remained Persian after becoming Muslim and even introduced the strategy of digging a trench during the Battle of the Trench, a method associated with Persian practice. The Prophet accepted the idea rather than rejecting it because it came from a different culture. That suggests Islam historically interacted with different peoples and benefited from them instead of demanding the removal of their identities.

This modernist idea also resembles broader global trends. The modern world increasingly pushes people toward larger universal identities at the expense of inherited communities and traditions. Ironically, some modern Islamic movements seem to follow the same pattern by promoting a standardized identity over the historical diversity that existed in Islamic civilization.

To me, Islam historically spread through different civilizations and adapted to different peoples, rather than requiring people to reduce their ethnic identities in favor of a single model.

Je kent ze wel: de eeuwige klagers. De belasting is te hoog, Nederland is kapot, alles is beter in Dubai, Paraguay of welk exotisch land dan ook. Volgens hen gaat hier alles fout, maar gek genoeg blijven ze wel hier wonen.

Wat mij vooral stoort zijn de influencers en online goeroes die dit verhaal voortdurend verkopen. Ze verdienen geld met videos, cursussen en coaching over emigreren en belastingontwijking, terwijl ze Nederland afschilderen als een land waar niets meer deugt. Ze verkopen een droom, geen realistisch beeld.

Als Nederland echt zo verschrikkelijk is, wees dan consequent. Pak je koffers, verhuis en bouw daar je leven op. Lever dan ook meteen symbolisch je Nederlandse paspoort en je AOW in, in plaats van aan de ene kant Nederland af te kraken en aan de andere kant wel de voordelen ervan te willen behouden.

Ondertussen blijven wij gewoon doen wat nodig is. Wij staan 's ochtends op, werken hard, ondernemen, betalen belasting en bouwen samen verder aan Nederland. Niet door eindeloos te klagen, maar door verantwoordelijkheid te nemen en iets bij te dragen.

Nederland is niet perfect en kritiek mag altijd. Maar er is een groot verschil tussen constructieve kritiek en het constante gezeur van mensen die overal problemen zien, behalve bij zichzelf. Wie echt denkt dat het gras elders groener is, hoeft niemand tegen te houden om die stap te zetten. Wij bouwen hier ondertussen verder aan de toekomst van Nederland.

I saw muslim women who would sleep with unbelieving men, they were from all ages and ethnicities. Some even with hijab. I never saw one muslim man coming in. And this made me lose faith in muslim women. I cried and I couldn't believe it. After that I started hating women. I can't forget it. What should I do?

I recently saw videos of local people complaining because the Moroccan police/authorities brought hundreds of illegal sub saharan Africans to Zagora. A town which is almost empty of men during most of the year, because they work in big cities. So only children, women and unemployed men are usually left in these towns, putting people in dangerous situations. Now the police continues to brings hundreds of men to this town. This has been happening for years in different random towns, why is this happening?

Every dollar I earn from work comes at the cost of my time, energy, effort, and sometimes even my health. I have to actively create value every day to earn it. Meanwhile, income from investments and passive income can often be generated with far less ongoing effort, yet it is frequently taxed more favorably. I understand why investment is important, but it's hard not to question a system that taxes labor more heavily than capital. Why should the income I work for be treated less favorably than the income my money works for? It feels like effort is taxed while wealth is rewarded.

Biljetten van €100, €200 en €500 zijn gewoon wettige en normale betaalmiddelen binnen de eurozone. Toch weigeren veel winkels deze biljetten.

Vroeger vertegenwoordigde €100 een veel groter bedrag dan nu. Door inflatie is de koopkracht van zo'n biljet afgenomen, maar toch weigeren veel winkels nog steeds €100, €200 en €500 biljetten.

Is het niet tijd dat winkeliers hierin met de tijd meegaan?