ABYG dahil may sama ng loob ako sa nanay ko dahil hindi na niya ako financially sinusuportahan sa college?
College student ako ngayon. Wala na akong natatanggap na regular na pera mula sa parents ko para sa pagkain, pamasahe, school expenses, o kahit baon.
Ang natatanggap ko na lang sa kanila ay yung bahay na tinitirhan ko at yung kuryente at tubig. Appreciated ko naman yun, at alam kong malaking bagay din yun. Pero at the same time, parang nakakaramdam ako ng kakulangan ng support kasi okay naman sya sa kapatid ko at sa kuya kong may sinusustenhan pang anak.
Minsan nagwo-work ako bilang motorcycle taxi rider para magka income kapag walang schoolworks. Ang iniisip ko sana sa kinikita ko ay para sa savings ko at sa mga bagay na gusto kong bilhin. Pero dahil wala naman akong baon o regular na pera para sa pagkain at ibang daily expenses, napupunta rin yung kinikita ko sa necessities.
Kaya minsan naiisip ko, sana kahit maliit na amount lang yung binibigay nila para sa pagkain or school expenses. Hindi naman ako naghahanap ng malaking allowance o gusto kong sila ang sumagot sa lahat. Gusto ko lang sana magkaroon ng konting financial support para mas makapag-ipon ako ng pera na pinaghihirapan ko.
Dahil dito, nakakaramdam ako ng sama ng loob sa nanay ko. Minsan naiisip ko rin na kapag graduation ko na, ayoko silang imbitahan. Parang may part sa akin na nagsasabi na, “Ako naman ang nagtrabaho at dumiskarte para sa sarili ko habang nag-aaral, kaya bakit ko pa sila kailangang isama sa achievement na pinaghirapan ko?”
Pero at the same time, guilty din ako kasi hindi naman nila ako pinabayaan completely. May bahay akong inuuwian at sila ang sumasagot sa kuryente at tubig.
Kaya hindi ko alam kung valid ba yung nararamdaman ko o nagiging ungrateful lang ako.
ABYG kung nakakaramdam ako ng ganitong sama ng loob sa parents ko? At unreasonable ba kung ayaw ko silang imbitahan sa graduation ko?