r/KuranMuslumani

İslami ve samimi bi mizah sub'u hiç fena olmazdi

En iyi kanıtlar yapın kaynak verin olmazsa iyi olan kaynak şuan kaynak yapmıyorum soru soruyorum.

Birisi Müslümanım dese İslam ile alakası konuşsa eninde sonunda bir konuşmalarında bir şekilde Atatürk düşmanı çıkıyor.

Şeriat ve halifeliği kaldırdığından dolayımı nefret ediyorlar?

Şeriatta kesilen elin geri gelmeyeceğini bilmiyorlar mı?

Selamün aleyküm,mezhepler oldum olası bana çok garip geldi yani ben Hanefi bir ailede büyüdüğüm için Hanefi diyorum çoğu zaman kendim için ama elim kanadı diye niye benim abdestim bozulurken şafinin bozulmuyor ya da neden ben bazı denir ürünlerini yiyemezken onlar yiyebiliyor haram veya helal niye mezhepten mezhepe değişiyor oldukça garip Allah günahı herkese yazmaz mı? Mezhep fark eder mi? Veya hiç bir mezhepe mensup olmayabilir miyim böyle bir şey var mı lütfen cevaplarsanız sevinirim,çok aklıma takılan bir soru bu Allah zaten hükmü koymuşken niye bazı insanların yorumlamasına bakıyoruz ki?

son zamanlarda berbat hissediyorum (1-2 senedir) ve iphone un sağlık uygulamasına göre ağır depresyonum varmış. tespit değildir de dedi. internete yazınca uzmanla görüşün falan dedi ama bilmiyorum. napcam

.

Ben, Deniz Göktaş'ın dinle dalga geçmediğini savunuyorum.

İlgili videoda; 4. kitabın yani Kur'an'ın çevirisinin kötü olduğunu söylüyor ki haklı meallerin ne halde olduğu ortada, sonra kendisinin favori kitabının da 4. kitap olduğunu ve kitabın çıktığı tarihle ilişkili olarak son kitap olmasının iddialı olduğunu çünkü kitap olayının o tarihten çok daha sonra popüler olduğunu belirtiyor ki yine haklı, bu yüzden kendi beklentisinin 1200'lü yıllarda bir kitap daha olduğunu söylüyor. Bundan sonra da, son kitabın çıkış tarihinden sonra bir değişiklik yapılmak istense pişman olunacağını "Domuz da yemeyiversinler." ifadesiyle vurguluyor. Son olarak da; Tanrı ile empati yapmanın şirk olmadığını umarak ilerleyen tarihlerde öyle olup olmadığını öğreneceğini söylüyor.

Sizin de görüşlerinizi merak ediyorum.

View Poll

​

Merhabalar uzun süredir merak ettiğim bir konuyu sizlere danışmak istedim genelde etrafımda akademik olarak başarılı insanların bir cemaate üye olduğunu öğrendim o cemaati biraz araştırdığımda ise kendilerinin seçilmiş insan olduklarına o cemaate sadık olanların cennete gideceklerine klasik keramet inancına uçan kaçan insanlara inandıklarını gördüm anlam veremediğim nokta şu ki böyle akllı ve akademik yönden başarılı olan insanların bu tarz mantıktan tamamen uzak kendi içinde çelişen şeylere nasıl olup da inandıkları

aydınlatırsanız sevinirim.

lHayat gerçekten ilginç. Her şey, kendi hâlinde ve bir düzen olmadan bakınca çok zor ve karmaşık görünüyor.

Manevi bir değeri olmayan ya da bu değerleri önemsemeyen birine bir şey anlatamazsınız. Çünkü o kişinin tutunduğu bir değer yoktur; her şeyi umursamayabilir. Aynı şekilde, aşırı muhafazakâr birine de bir şey anlatamazsınız. Eğer anlatılmak istenen şey onun katı muhafazakârlığıyla biraz bile çelişiyorsa sorun çıkabilir.

Kimseyi bu hayatta memnun edemeyiz.

Konu şu ki, Ölüdeniz gösterisinin ardından insanların yaptığı onlarca yorumu gördükçe halkın ne kadar değişken olduğunu ve bunun düzeltilmesinin neredeyse imkânsız olduğunu düşündüm.

Günümüzde insanlar ifade özgürlüğü adı altında her şeyi eleştiriyor ve bu normal. Ancak bunun seviyesinin bazen aşıldığını düşünüyorum.

Özellikle bu gösteride bir sorun görmesem de insanlar eleştiri ya da şaka adı altında bir inanca veya başka bir değere göndermelerde bulundukça, o değerin toplumdaki ağırlığının ve etkisinin azaldığını düşünüyorum. İnsanlar zamanla o değere karşı daha rahat çıkabiliyor.

Ancak bunun her şeye uygulanabilir olması asıl korkutucu olan.

Eskiden okulda sınıf arkadaşlarım dinle dalga geçerdi. Ama bunu yavaş yavaş, şaka adı altında yaparlardı. Başta kendileri de Müslüman gibi konuşur, sonra ise absürt şeyler söylerlerdi. Zamanla bu düşüncelerini başkalarına da aktardıkça ve aynı şakaları yapmaya devam ettikçe dine yönelik şakalara verilen tepki azaldı ve bunlar normalleşti.

Bunun gerçek hayatta da böyle olması, bir değere yapılan şakaların zamanla artması ve ardından sıranın başka bir değere gelmesi, bunun da bir döngü hâline dönüşmesi fikri beni gerçekten korkutuyor.

Mesela Deniz'in din düşmanı olup olmadığını bilmiyorum; açıkçası bu beni ilgilendirmiyor. Ama öyle olduğunu varsayarsak, kendisi gibi insanların etkisiyle din hakkında yapılan şakaların veya eleştirilerin belli bir noktadan sonra kontrolden çıkabileceğini düşünüyorum. Fakat olay sadece bununla da bitmiyor. Daha sonra bu tarz insanların etkilediği geniş kitlelerin hoşuna gitmeyen başka bir değeri hedef alması ve o değerin de aynı şekilde eleştiri veya mizah konusu hâline gelmesi ihtimali var.

Bu sadece dinle ilgili değil. Eleştirisi ya da mizahı yapılabilecek herhangi bir konu için de geçerli olabilir. Böyle devam ederse bunun bir sonu olmayacağını düşünüyorum.

Bu nedenle millî, dinî ve manevi değerlere yönelik eleştirilerde dikkatli olunması gerektiğini düşünüyorum. Ancak bunun tam tersine, bu değerlerin aşırı muhafazakârlık nedeniyle putlaştırılması durumunda da bunların eleştirilebilmesi ve gerektiğinde tepki gösterilebilmesi gerektiğine inanıyorum.

Sonuç olarak iki ucu da sivri bir değnek gibi bir durum var.

Sizin fikirleriniz nelerdir? Ben Müslümanım ve dinî açıdan beni en çok etkileyen kavramın düzen olduğunu söyleyebilirim. Çünkü bana göre bu dünyada ilahi ya da insanüstü bir düzen koyucu olmasaydı, insanların birbirinden çok farklı fikirleri nedeniyle çok daha fazla çatışma yaşanırdı. Aslında bugün bile bunun örneklerini görüyoruz.

Az önce bu subredditte gördüğüm ama sonra kaybettiğim paylaşım, bir kısım Müslümanın tarih anlatısını nasıl propaganda malzemesine dönüştürdüğünün tipik bir örneğiydi. Musul ve Kerkük'ün sözde 500 bin sterline satıldığı gibi tarihî hiçbir temeli olmayan bir iddia, sanki büyük bir keşif yapılmış gibi servis ediliyordu. Kaynak diye ortaya konulan şeyler de ciddi tarihçilikle ilgisi olmayan, güvenilirlikten uzak, ideolojik söylemlerden ibaretti. Cumhuriyet'i ve kurucu kadrolarını karalamak uğruna, kulaktan dolma anlatılar "tarih" diye pazarlanıyor; ardından da bunlar sorgulanmaksızın savunuluyor.

İronik olan, doğruluk ve ahlak üzerine en fazla nutuk atan bir kısım Müslümanın, konu Cumhuriyet'e ve Atatürk'e gelince en basit tarih yalanlarını bile sorgulama ihtiyacı hissetmemesidir. Bu açık bir çifte standarttır. Tarih kahvehane dedikodusuyla yazılmaz, önüne geleni "kaynak" ilan ederek de gerçek üretilmez. Belge gösterin, arşiv gösterin, akademik çalışma gösterin. Bunlar yoksa anlattığınız şey tarih değil, ideolojik masaldır.

Cumhuriyet'i eleştirmenize kimsenin itirazı yok. Ama bunu uydurma hikâyelerle değil, doğrulanabilir belgelerle yapın. Gerçekler hoşunuza gitmiyor diye tarihi yeniden yazamazsınız. Propagandayı ne kadar tekrar ederseniz edin, belge ve tarihî yöntem karşısında değeri yoktur. Cumhuriyet'e yöneltilen eleştirilerin ciddiye alınmasını istiyorsanız, önce iddialarınızı masallarla değil kanıtlarla desteklemeyi öğrenin.

Sizce bir Müslüman evrime inanabilirmi? Evrim islamla çelişirmi?

Ramazan’da aklıma kaza namazı konusu takılmıştı. Kaza borcu olan biri bunu düzenli şekilde nasıl hesaplar ve takip eder diye düşünürken sade bir Android uygulaması tasarladım.
Uygulama, kaza namazı borcunu hesaplamaya, hangi namazdan ne kadar kaldığını görmeye ve kıldıkça düşmeye yarıyor. Ek olarak temel zekat takibi de ekledim.
Sizce böyle bir uygulama faydalı olur mu? Kaza namazı ve zekat takibi dışında Müslümanların günlük hayatında işe yarayacak başka hangi özellikler eklenebilir?

Kuran, birçok yerde Hz.Muhammed’e “aralarında Allah’ın indirdiğiyle hükmet” diyor ve hüküm vermede Kuran’a uyulması gerektiğini söylüyor.

“Artık sana vahyolunan kitaba sımsıkı sarıl; şüphesiz sen doğru yoldasın. O kitap sana ve kavmine bir hatırlatmadır; yakında (ondan) sorgulanacaksınız.” (Zuhruf 43-44)

Fakat aynı zamanda Yahudilerle ilgili Allah’ın elçiye şunu bildirdiğini görüyoruz:

“İçinde Allah'ın hükmünün bulunduğu Tevrat yanlarında olduğu halde nasıl olur da sana hüküm verdiriyorlar? Sonra da o hükümden döneklik ediyorlar. Onlar, aslında inanmış değiller. Kuşkusuz Biz, doğru yola iletici ve aydınlatıcı olan Tevrat'ı indirdik. Teslim olmuş Yahudiler için Nebiler onunla hüküm veriyorlardı. Rabbaniler ve bilginler de Allah'ın kitabını korumakla görevlendirildiklerinden dolayı ona tanıklık ediyorlardı. Öyleyse siz insanlardan değil, Bana karşı gelmekten sakının. Benim ayetlerimi az bir bedele değişmeyin! Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyenler, kafirlerin ta kendileridirler” (Maide 43-44)

Dikkat çeken nokta, Yahudilerin uyarılma sebebinin öncelikle Hz.Muhammed’e hüküm verdirmek olduğunun söylenmesi. Halbuki tam tersinin olmasını bekleriz. Bilakis Yahudiler, yanlarında bulunan Tevrat ile hüküm vermeye çağrılıyorlar. O halde Yahudilerin ayrıca Kuran’a da uyma zorunlulukları var mı?

Aynı Surenin birkaç ayet sonrasında ise bu sefer Hristiyanlara sesleniliyor ve İncil tasdik ediliyor. Hatta Hristiyanların da İncil’le hükmetmeleri buyruluyor:

“Onların ardından, ellerindeki Tevrat'ı tasdik edici olarak Meryem Oğlu İsa'yı gönderdik. Biz ona, içinde hidayet ve nur bulunan, ellerindeki Tevrat'ı tasdik eden, takva sahipleri için hidayet ve öğüt olan İncil'i verdik. İncil Ehli, Allah'ın onda indirdiği ile hükmetsin. Ve kim Allah'ın indirdiği ile hükmetmezse işte onlar fasıklardır.” (Maide 46-47)

Asıl sorunsa şu: Tevrat’ın, İncil’in ve Kuran’ın (teolojik olmasa da) sosyal ve dini konulardaki kuralları farklı. Bu yasa farklılığı ise Allah’ın bilinçli olarak yaptığı bir şey olarak sunuluyor:

“Biz sana, ellerinde bulunan Kitap'ı tasdik eden ve koruyan bu Kitap'ı hak olarak indirdik. O halde, aralarında Allah'ın indirdiği ile hükmet. Ve sakın sana gelen hakkı bırakıp onların hevalarına uyma. Ve Biz, sizin her biriniz için bir şeriat ve yöntem belirledik. Allah dileseydi, sizi tek tip bir topluluk yapardı. Ancak sizlere verdiği ile sizi sınıyor. O halde hayırlarda yarışın. Hepinizin dönüşü Allah'adır. Allah, üzerinde ayrılığa düştüğünüz şeyleri bildirecektir.” (Maide 48)

Buradan anladığım Yahudilerin Tevrat’la, Hristiyanların İncil’le, Müslümanların ise Kuran’la hükmetmeleri gerektiği. Biz onlara verilen şeriattan sorumlu değiliz. Çünkü hemen bir sonraki ayette de Hz.Muhammed’in “Allah’ın ona indirdiğiyle” yani yalnızca Kuran’la hükmetmesi isteniyor.

Peki İslam’a inanan bir Yahudi, hala Tevrat’a uymak (sünnet olmak, cumartesi günü çalışmamak, koşer kurallarına uymak…) zorunda mı? Yoksa sadece Kuran’daki kuralları dikkate alması yeterli mi? Eğer Kuran’a uyması yeterliyse Maide 43 ayetini nasıl anlamamız lazım?

Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Yalnızlık,

gölgem benim;

asla kaçamayacağım zindan.

İçinde ne başka mahkûm var,

ne de bir gardiyan.

kaç yıl geçti,

bilmiyorum.

Bilmiyorum,

tahliyem ne zaman?

Varsa gölge,

ışık da vardır.

Varsa hapishane,

mahkeme de vardır.

Varsa mahkeme,

hâkim de vardır.

Meğer yalnız değilmişim.

Şükür ki uyandım,

şükür ki bitti hezeyan.