u/Outrageous-Ratio1762

Honestly, I think the Dutch are somewhat underrated in history books. Of course everyone knows about them, but I honestly can’t think of another country that, with so little land and such a small population (only about 2 million people in the 17th century), managed to achieve so much.

What many people also don’t realize is that the Dutch regularly defeated the English at sea. How were they able to do this? What made their skills and strengths so unique?

My brother, who is two years younger than me, and I have been like cat and dog since we were little kids. Always arguing, always some kind of drama. We could never stand each other, and honestly, 30 years later, not much has changed. Without wanting to sound childish, I just think he’s a rude, insensitive guy who communicates badly and doesn’t really consider other people’s feelings. I personally hate conflict, but with him it always seems inevitable.

After yet another argument about nothing, I’m starting to reach my limit. I’m even considering cutting off contact completely, but I’d feel terrible for my parents if I did. How do you deal with situations like this yourselves? Have you found any kind of balance or way to handle it?

Women, feel free to respond as well!

I’m exhausted. I’m having a baby this year and moving house, while also dealing with a demanding job and a nagging manager constantly breathing down my neck. I know part of it just comes with this stage of life, but honestly, relaxing feels really difficult right now. I’m not necessarily looking for burnout advice yet (I can already see the warning signs coming), but I’m mainly curious how you manage to go through life in a lighter, less stressed way. Any experiences?

Ik zit nu zo’n tien jaar op kantoor en wat me vooral is gaan opvallen, is hoe weinig mensen echt enthousiast zijn over wat ze doen. Natuurlijk doet iedereen professioneel en druk, maar onder de oppervlakte lijkt het vooral een eindeloze stroom van vergaderingen die ook een mail hadden kunnen zijn, rapportjes die niemand terugleest en elk jaar weer nieuwe managementtaal waar iedereen braaf in meegaat. Dan moet ineens alles agile, daarna draait het om cultuur en kernwaarden, en nu moet iedereen iets met AI doen.

Misschien projecteer ik te veel, maar als ik na 10 jaar kantoorleven dit gevoel al heb, ben ik wel benieuwd hoe de kantoorslaven hier die bijna met pensioen zijn (of het inmiddels al zijn) hierop terugkijken. Hoe hebben jullie dat tijdens je carrière beleefd? Waren jullie echt betrokken bij het werk, of was het uiteindelijk vooral braaf de rit uitzitten?

En hoe kijk je er nu op terug? Met spijt dat je er zoveel tijd in hebt gestoken, of juist met opluchting dat het je gewoon een stabiel leven, huis en gezin heeft opgeleverd? Ik heb namelijk het idee dat bijna iedereen op kantoor een soort collectief toneelstuk opvoert waarin we doen alsof de managementdoelen enorm belangrijk zijn, terwijl de meesten vooral wachten tot het vijf uur is.

I see a lot of spectacular stories from people earning hundreds of thousands or even millions a year. Impressive and great to see, but I’m missing the regular office drones with standard desk jobs who now simply have two of them.

I personally always had a boring office job, and now I have two. With two net incomes of around 40k each, I’m making roughly 80k net per year. I’d say that most people in the Overemployed community probably fall into this category. Is my impression correct, or are you all making much more than that?

In Amerika is het fenomeen overemployed steeds populairder. Dat betekent in feite dat je twee volledige banen tegelijk hebt zodat je ook dubbel inkomen hebt.

In Nederland zijn de belastingregels om twee banen tegelijk te hebben extreem ongunstig en mag je in loondienst maar maximaal 60 uur werken. Wel mag je een baan hebben en een ZZP-onderneming hebben. Zijn er mensen die dit soort constructies hebben?

1998-1999: Na een kampioenschap met een recordaantal punten een totale ineenstorting, zesde plek. Nog wel de beker gewonnen en Feyenoord met 6-0 vernederd.

1999-2000: Rampzalig seizoen, tegen Maribor eruit in Europa en slechts 56 punten.

2023-2024: Tijdelijk een laatste plek, uitgeschakeld door amateurs in de beker, recordnederlagen, 5 competitienederlagen op rij, 10-0 over twee wedstrijden tegen Feyenoord.

2025-2026: In de Champions League een historische reeks nederlagen, in de eredivisie tegen elke middenmoter eraf, een historisch laag puntenaantal en als ultiem dieptepunt voor het eerst play-offs om Europees voetbal.

Jullie mogen kiezen!

Ik ben benieuwd wat jullie typische voorbeelden van lelijke Nederlandse dorpen en steden vinden? Ik begin: Hoofddorp. Geen enkel historisch centrum, constant vliegtuigen die overvliegen, lelijke industrie.

Jullie? Graag ook een beetje onderbouwing.

Op Reddit zie ik vaak verfrissend nuchtere reacties over werk terwijl ik in mijn directe omgeving eigenlijk niemand ken die zijn werk echt openlijk afvalt of toegeeft dat hij er eigenlijk niet zoveel aan vindt. Al mijn vrienden zijn echter gewone kantoorslaven. Consultancy, accountmanagement, IT, communicatie, HR, overheid. Ik geloof gewoon oprecht niet dat mensen het echt leuk kunnen vinden.

Als een vriend mij naar werk vraagt zeg ik altijd "werk is werk, daar heb ik het liever niet over in mijn vrije tijd" en dan kijkt hij me vreemd aan. Maar ik werk al een jaar of 10 en ben nog nooit een dag met plezier naar mijn werk gegaan. Ook niet vaak met een afschuwelijke pest in mijn lijf maar wel altijd als wen moetje.

Hoe staan jullie er in?

I’m actually just curious about the experienced and successful male daters here. By “successful,” I mainly mean men who have gotten multiple relationships out of their dating life.

Did you just go into dating with an open mind, or was there more of a strategy behind finding the kind of woman you really wanted?

Personally, I’ve always treated it as a numbers game. You just keep dating, reject the women you’re not interested in, and with the women you do like, you hope they like you back too (which often wasn’t the case). And if not, you just move on to the next one, until you eventually find the right match.

Historically, Napoleon only stayed in Spain for a few months, during which he easily won all the major battles and regained control without too much difficulty. Before and after that period, however, things were often a complete mess, with large numbers of excellent French troops being sacrificed in costly battles. The guerrillas are often mentioned, but they seem somewhat overrated to me. Eighty percent of the French losses were suffered in regular battles anyway.

Granted, Napoleon was not up against the British directly most of the time, but I really think that if he had remained in Spain for another two years after 1808 and had thoroughly cleared out Portugal as well, the British would have been permanently shut out from the continent. What do you all think?

De cijfers na anderhalf seizoen Van Persie:

Seizoen 1: Geen topwedstrijd gewonnen. Uitgeschakeld tegen Internazionale.

Dit seizoen:

1. 0 van de 10 wedstrijden tegen de top 6 gewonnen. Een top 6 die dit jaar ook nog eens ongekend slecht was.

2. In Europa blamerend. Een 29ste plek met o.a. lachwekkende nederlagen FCSB en Braga.

3. Blamerende thuisnederlaag in de beker tegen Heerenveen.

Als je over zo'n lange periode geen enkel interessant resultaat neerzet (ook bij Heerenveen niks gepresteerd) dan is er toch werkelijk 0,0 aanleiding om hem te laten zitten?

Ik heb even geteld en vroeger was het extreem zeldzaam dat Ajax een seizoen zonder prijzen bleef zitten. Zelfs tussen 2004 en 2011 won Ajax nog 6 prijzen, om maar een voorbeeld te geven.

Sinds 2014 zijn er 11 seizoenen geweest, en 33 prijzen verdeeld. Daarvan bleef Ajax doodleuk 8 seizoenen prijsloos en lieten ze (met consequent de grootste begroting) 27 prijzen aan andere clubs.

Zelfs Feyenoord pakte in die tijd meer prijzen, namelijk 8. PSV graaide er 14 weg.

Hoe is dit mogelijk?

Tot 2020 was voor veel kantoorslaven een 40-urige werkweek op kantoor de norm. Ik verveelde me met name op vrijdagen altijd stierlijk want er was werkelijk niets te doen maar iedereen hield elkaar in de gaten tot we met z'n allen om 17 uur het pand uitrenden.

Tijdens corona veranderde dat natuurlijk. Ik werk nu 4 dagen per week thuis en ik moet zeggen dat de vrijdagen vaak verkapte vrije dagen zijn. Geen afspraken, je kan doen wat je wilt en zelfs een telefoontje krijg je maar maximaal 1 keer in de 2 weken. Ook scheelt het me nu minimaal 8 uur reistijd per week.

Ik denk dat ik netto nu in feite een uur of 20 (inclusief reistijd die er niet meer is) per week meer vrij te besteden heb dan voor corona. Hoe zit dat bij jullie?