How to deal with a Jewish vampire
Movie - Cured of Fears (1992) aka Curado de espantos
Movie - Cured of Fears (1992) aka Curado de espantos
Bij mij
- Ik wilde een lekker spiegeleitje maken, bij het openbreken valt er een half vergroeid dood kuiken in de pan met bloed en andere smurrie.
- Tientallen kleine haartjes in mijn rijst van de lokale chinees, volgens mij was die vent naar de kapper geweest of zo. Later van diezelfde chinees zag ik iets glimmen tussen de rijst bleek een dooie dikke bromvlieg te zijn.
- Een mexicano die halfverwege opeens een weerzinwekkende smaak kreeg, heb toen een lange tijd geen mexicano's meer gegeten
- Een of ander insect wat meegebakken was met de bamibal, leek of ik op een stukje touw zat te kauwen.
Zat broodje te eten op een terras, en opeens moest ik een lekkere lange blonde haar van 40 cm of zo uit mijn mond zien te vissen
Op andere platforms waar ik vertoef zie ik dat nooit, behalve hier op reddit.
Mijn top favoriet blijft een dikke pizza margarita, de hoeveelheid kaas en knoflooksaus in mijn mond geeft mij een euforisch gevoel, ik word er gewoon bijna opgewonden van. Pizza is liefde pizza is leven. Mensen wat zeiken over mijn gore knoflook adem weten nie wat echte liefde is.
Waargebeurd maar dit is niet zijn echte naam dus ik noem hem maar Kareltje, Kareltje was een roodharige jongen en altijd zeer agressief , vanaf jonge leeftijd beoefende hij vechtsport en had al wat ervaring. Kareltje was de rode terreur van het schoolplein en zijn lijst met slachtoffers is lang. Slaan schoppen aan de haren trekken, of iemand proberen te bijten alsof hij een piranha is met psychische problemen. Jongen of meisje het maakte Kareltje geen reet uit, hij sloeg gewoon iedereen in elkaar. Op een koninginnedag liepen ik en een vriend van mij ( toendertijd allebei 15 / 16 jaar oud ) door het dorp en overal waren activiteiten. In een weiland stond een springkussen en we liepen die richting op. Plots zagen we dat Kareltje op het springkussen aanwezig was en de jongere zus van mijn vriend aan het mishandelen was. Met zijn vuist stompte hij een paar keer hard tegen haar schouders en daarna trapte hij 2 keer in haar buik, waardoor ze huilend naar adem snakte. Mijn maat loopt meteen op Kareltje af en zegt dat ie met zijn poten van zijn zus moet afblijven. Kareltje krijgt een grijns op zijn gezicht en doet alsof hij wegloopt, plotseling draait hij zich snel om en slaat mijn maat hard in het gezicht met een vuist. Maat krijgt meteen knalrood hoofd van woede en begint als een wilde stier terug te slaan. Bijna elke vuistslag is een voltreffer recht op het gezicht van Kareltje, Kareltje valt achterover op het springkussen en maat duikt boven op hem. Daarna kreeg het gezicht van Kareltje nog meer vuistslagen te verwerken. Plots kwam er een man tussen gesprongen en wist het gevecht te stoppen. Later die week kwam ik erachter dat Kareltje een kaakfractuur op twee plaatsen had.
Nu ben ik benieuwd of jullie een soort karma verhaal hebben
Wat is jouw favoriet?
- Spiegelei
- Roerei
- Gekookt hard zacht medium
- Wentelteefje
Mijn favoriet is zacht gekookt zodat je de sop over een snee brood kan uitsmeren, meestal strooi ik er nog wat Aromat over. Een roerei meng ik meestal met beetje suiker pizza kruiden zout of peper.
Iedere ochtend begint ongeveer hetzelfde. Eerst gaan de Crocs aan. Voor de mensen die ze niet kennen: dat zijn een soort luchtige slippers die eruitzien alsof een klomp en een vergiet een liefdesbaby hebben gekregen. Niet bepaald modieus, maar mijn voeten zijn er dol op.
Daarna is het tijd voor mijn trouwe strijdmakker: mijn scootmobiel. Ik noem hem De Tank. Niet omdat hij mooi is, maar omdat hij zich door niets of niemand laat tegenhouden. Stoepjes, winkelwagentjes, langzaam wandelende mensen of een groep toeristen die midden op het fietspad besluit een vergadering te houden... De Tank tuft er onverstoorbaar langs. Hij kent maar één stand: vooruit.
Vervolgens zet ik koers richting de supermarkt. Of de kroeg. Dat hangt een beetje af van hoe serieus ik de dag neem.
Onderweg maak ik het mezelf niet bepaald makkelijker. Terwijl De Tank rustig doortuft, draai ik een peuk van zware shag. Dat klinkt makkelijker dan het is. Met de ene hand stuur ik, met de andere probeer ik shag, vloei en filter bij elkaar te houden. Ondertussen moet ik ook nog uitwijken voor voetgangers, fietsers en auto's die denken dat richting aangeven een luxe is. Het is eigenlijk een Olympische sport waar nog veel te weinig aandacht voor is.
Nu hoor ik je denken: "Maar jij hebt toch COPD?" Klopt helemaal. Roken is ongeveer net zo verstandig als een barbecue aansteken tijdens een bosbrand. Maar goed, ik ben geen gezondheidsgoeroe. Ik doe ook niet alsof ik het perfecte voorbeeld ben. Ik maak er gewoon het beste van en neem het leven zoals het komt, met alle goede én minder slimme keuzes die daarbij horen.
Na mijn avontuurlijke expeditie keer ik weer huiswaarts. De Tank heeft zijn werk gedaan en krijgt verdiende rust. Ik daarentegen begin aan mijn vaste ritueel. Het eerste biertje gaat open. Dat geluid van een dopje dat losschiet... pure muziek. Ik neem een slok en geniet oprecht van de smaak. Dan denk ik altijd: ach, een dag is lang... daar passen best een paar biertjes in.
En zo kabbelt mijn leven voort. Niet volgens de adviezen uit een gezondheidsboekje, maar wel met humor, een flinke dosis eigenwijsheid en een scootmobiel die zich gedraagt alsof hij de koning van de weg is.
Ik heb er meerdere maar deze 2 spannen voor mij de kroon.
- ik was bezig met sambal in een pond gehakt te mengen en kreeg plotseling jeuk in mijn rechteroog , zonder na te denken wreef ik in mijn oog met mijn plakkende sambal vingers. Met als gevolg minuten lang helse pijn en een oogbal wat in de fik stond.
- ik zat achter mijn computer en de mat waar mjjn stoel op staat was een beetje verschoven. Ik tilde mijn stoel op en schoof de mat weer recht. Ik wilde weer gaan zitten maar plaatse per ongeluk de linkerpoot van de stoel boven mijn voet. Met als gevolg dat ik met mijn volle gewicht mijn kleine teen en de vierde teen aan het verpletteren was. Beide tenen waren gebroken , hoe ik dat voor elkaar kreeg weet ik op de dag van vandaag nog steeds niet.
Nu ben ik benieuwd naar jullie acties