Tabletimin hemen önüne sağ alt kısıma telefonumu koymuştum ve 2 ekranı aynı anda kullanmıştım. Tam da tabletin ekranının telefonumu koyduğum kısmı, sanki manyetik bomba isabet etmiş gibi bir hâl aldı. Kesinlikle telefonumu sertçe ekrana vurmadım. Neyse param vardı ve yeni ekran taktırdım sorun çözüldü.
kitapları bu yüzden seviyorum. çünkü dümdüz dikdörtgen biçimindeler.
yuvarlak hatlara sahip arabaları da hiç sevmiyorum. bu yüzden eski arabalar ya da volvo, rolls royce tarzı arabalar gözüme çok daha hoş geliyor. yeni suvlar bence hoş değil. neden bir şeylerin köşeleri yuvarlatılmaya çalışılır ki? estetik algıma hiç hoş gelmiyor.
yuvarlak hatlara sahip insanları da itici buluyorum. özellikle bir insan şişmanlayınca yuvarlaklaşıyor ve bu gayet kötü bir şey. daha keskin hatlara sahip insanları daha çekici buluyorum. bu yüzden kendim bile aynaya bakınca keskin hatlar görmek istediğimden dolayı hep fit kalmaya çalışıyorum.
iphone'ların ve new samsungların ara yüzleri de genelde yuvarlak hatlara sahip. bunu aşırı rahatsız edici buluyorum. bu yüzden nispeten daha keskin hatlara sahip one ui 6 kullanıyorum. eğer yeni bir telefon alacak olsam bu samsung s23 ultra olurdu. çünkü kenarları düz.
çoğu insan gök cisimlerine hayran kalır. ben kalmam. çünkü onlar yuvarlak. ben afrika haritasındaki sınır çizgilerine bakarak mutlu olurum.
toplu sporlardan da hoşlanmıyorum. bugüne kadar hiç başarılı olmadım da. çünkü yuvarlak şeyleri sevmem.
sanırım yuvarlak hatlar insanda belirsizliğe çağrışım yapıyor. belirsizlikten hoşlanmam. keskin hatlar da netliği simgeliyor. netliği severim. ama yuvarlaklar her yerdeler. bu yüzden onlarla savaşmak yerine çıkar ilişkisine dayalı bir anlaşma yapmalıyım. onları yeteri kadar kullanmalıyım ve varlığından her zaman rahatsız olmamalıyım.
bu kadar örnek verdiğim yeter. sanırım yuvalaktan hoşlanmıyorum.
Super Valkyrie de olur fark etmez 🤩
Ben şahsen yolda bir trafik kazası gördüğümde -eğer benim bir zararım yoksa- bundan heyecan duyuyorum. Ya da toplumsal bir felaket olduğunda da yine -bana gelen bir zarar yoksa- heyecan duyuyorum. Ve sanırım bundan kirli bir zevk alıyorum. Sanırım insanın yaratılışı bu şekilde. İnsanlar huzuru arzu ettiklerini söylüyorlar ama rahatlığa erişince, olmadık sorunlar ortaya çıkararak kaosun başlamasını bekliyorlar.
i guess they are 1/32 and 1/36 scales
ithaki karanlık kitaplık serisine ait hâlihazırda okuduğum 5 kitabım vardı: viy, yürek burgusu, uykulu kuytu söylencesi, karanlık yazılar ve mathilda. bu kitapları okurken gayet keyif almıştım ve kendime "peki öyleyse neden daha fazlasını almıyorum?" diye sordum. mantıklı bir cevap bulamayınca sahip olduğum 170 kitabın üzerine bu seferki alışverişimde 10 tane de bu seriden kitap eklemeye karar verdim.
kitapların bir veya birkaçının yazarının amerikan olmasına dikkat ettim. çünkü amerikanların tarzını ve netliğini seviyorum.
ayrıca, başta american pyscho olmak üzere diğer 'birkaç' kitabın çevirisinin sansürsüz ve harika olmasından dolayı ithaki yayınları'nı ödüllendirmek istedim.
bu kitapları okuduktan sonra düşüncelerimi sizinle paylaşmayacağım çünkü kimin umurunda?
ben şahsen bir şeylerden nefret edince daha yoğun bir haz duyuyorum
Ben ne zaman İstanbul'a gelsem içerisindeki gökdelenlerle büyüleniyorum. Tarihi şeyler çok ilgimi çekmiyor. Ankara'yı da bu sebeple çok severim. Keşke her yerde gökdelenler olsa. Her neyse. Peki siz İstanbul'un nasıl olmasını isterdiniz? (foto ai ile yapıldı özür dilerim)
odamdaki herhangi mistik bir yer
Mesela geçen gün eve misafir yengem geldi. Ama baya hoş bir kadın (cinsel anlamda değil ama onu şık bulduğumdan dolayı) evden gidene kadar odada oturdum ve onu yalnız bırakmadım. Oysaki birkaç dakika yanında durup da tekrar odama çekilebilirdim. Ama bunu yapmadım.
Bir başka zamanda ise dış görünüşünü beğenmediğim başka Bir akrabalarımız bize misafirliğe geldiler. Mecbur olmadıkça yanlarına pek uğramadım ve kendi işime baktım.
Bu iki olay sadece örnekti. Banka sırasında, yemekhande, restorantta genelde dış görünüşünü beğendiğim insanlara centilmenlik yapıyorum ve yanlarında gevşek, özensiz görünmemeye çalışıyorum. Yani onlara saygı gösteriyorum. Göz zevkime hitap etmeyenlere ise kendi evimdeymiş gibi rahat davranıyorum. Yer yer küstahlaşabiliyorum. Bana soru sorduklarında duymamazlıktan gelebiliyorum.
Çünkü neden bir insanın karakterini anlamaya çalışayım ki? Bu çok saçma. Böyle bir kural mı var? Neden dış görünüşü çekici olanla, çekici olmayana eşit kişilermiş gibi muamele edeyim ki? Sosyal eşitlik kalıplarından sıkıldım. Yapmacık gülümsemelerden sıkıldım.
25.06.2009 🥀