u/alisnowfield

Öncelikle merhaba. Sorumu kendim de cevaplayacak olursam, ben platformu daha çok oluşturduğum özel akışlarım ve gezindiğim topluluklar için kullanıyorum. Bunun dışında, hobi ve dünya görüşü gibi konularda kafa dengi insanlar bulabilmek ümidiyle de giriyorum. Ancak ikincisi gün geçtikçe zorlaşıyor ve bir noktada açıkçası ütopik gelmeye başlıyor. Belki de bu olgunlaşmanın bir sonucudur bilmiyorum çünkü kafamda çok daha farklı arkadaşlık grubu hayalleri vardı.

Geçenlerde Man of Steel filmini tekrar izlediğim sırada bir şey fark ettim. Hani filmin ilk yarısında ki olaylar Clark Kent henüz 'Süpermen' olmamış pelerini ve o giysisi henüz yok. Eyalet eyalet geziyor, sırt çantasıyla dolaşıyor, gidip balıkçı teknesinde çalışıyor, petrol platformunda insanları kurtarıyor, barlarda garsonluk yapıyor. Yani bir insan gibi hayata tutunmaya çalışıyor.

Ben o sahneleri izlerken ''Keşke film hiç uzaylı savaşına girmeseydi" dedim kendi kendime.

Beni asıl saran şey adamın o muazzam güçlerine rağmen sıradan insanların hayatına karışmaya çalışması. Farklı meslekleri deneyimlemesi, kimliğini saklayarak birilerine yardım etmesi ve kötü bir olay yaşandıktan sonra iz bırakmadan yollara düşmesi.. Ya düşünsenize bu konsepti alıp uzun soluklu bir dizi yapsalar ne kadar harika olurdu.

Her bölümde veya sezonda farklı bir şehirde, farklı bir işin içinde bir Clark Kent izlesek... Bir bakmışız itfaiyeci olmuş, bir bakmışız polis, asker olmuş bir bakmışız New York'ta ya da Los Angeles'ta veya Alaska işte ne bileyim herhangi bir yerde ayrıca onu daha da farklı farklı işlerde, mesleklerde görsek. Mesela o çalıştığı sahnelerin çekimleri vesaire inanılmaz iyiydi aşırı beğendim..

Yani dürüst olayım, filmin sonundaki o devasa uzaylı savaşları, binaların yıkıldığı patlamalı kavgalar beni pek çekmedi. Tabii hikaye gereği öyle olması gerekiyordur belki, çizgi roman lore'una çok hakim değilim, ona bir sözüm yok. Ama ben Süpermen’in gökyüzünde uzaylılarla dövüşmesinden ziyade yeryüzünde, bizim aramızda bir insan gibi yaşamaya çalışmasını, o çabasını ve insanlara ufak ufak dokunmasına hayran kaldım ve bunu izlemeyi çok daha fazla isterdim.

Ama keza şunun da farkındayım. Sıkıcı olmaz mıydı? Gibisinden burada işte topu biraz da size atıyorum. Benim aklımda daha çok işte derinlemesine insan ilişkileri unsuru var ama merak ediyorum sizlerin akıllarında ne olurdu?

Üstelik sinemada son yıllarda fark ediyorsunuzdur oldukça düşük bütçeli yapımlar çok beğeniliyor insanlık sanki artık bıktı gibi bu yüksek bütçeli kimsenin yaşamadığı veya asla yaşayamayacağı hayatlardan vesaire daha çok bir anlam arayışı içerisindeyiz sanki. Şahsen ben de normal, sıradan hayatlar görmek istiyorum tabi diyebilirsiniz ''Sıradan hayatları neden Süpermen filminde görmek istiyorsun?'' diye onu da şahsen yazının bu kısmına gelinceye kadar kendime yeni soruyorum haklısınız.. Bilmiyorum... Sanırım o kısımda şunu diyebilirim özellikle Süpermen gibi birisinin maalesef toplumun 'düşük' olarak değerlendirdiği o işlerde/mesleklerde olması bence o işleri ve meslekleri de onore ediyor ve hayata tutunmak isteyen insanlara umut olabiliyor desem ne derdiniz mesela?

Videoda bir motosikletli bir aracın yanına yaklaşıyor, araç da sanırım hani pek iyi bir araç değil içindeki abimiz de belli kim bilir hayatında ne sorunlar vardır her neyse motosikletli seni şikayet edeceğim diyor abimizde ''oo yani g*tümü s*kiceksin ow yeah'' gibi bir şey diyordu lütfen bulmama yardım edin çook eski bir şey olmadığını düşünüyorum aisdilkadsilödll keske herkes hayatta o abi gibi olsa..

(küfür kullandığım için üzgünüm.)

bu temaya otistik derecede ilgiliyim asiri tutkuluym ve kendim gibi kimseyi bulamıyorum.

isterseniz rol yapın, isterseniz sadece atmosfer kurun.

ister dm ister buradan.

*olası böyle bir evrende ne kadar hayatta kalabilirdiniz?

*mutlaka yanınızda olacak eşyalar emojiler ile gösterebilirsiniz.(🪓🧸📝🧃🥫🫂)

*önceden imkanınız olsa nasıl hazırlıklar yapardiniz?(Beceri,erzak)

*öncelikleriniz ne olurdu aileniz muhakkak ama arkadaşlarıniz?

normalde çok daha iyi bir yazi cikartmak isterdim bu hali epey sığ ve cringe oldu ama uykum var ve odaklanamiyorum geri uyicam o kadar otistiğim işte uyandım ve bunu yapiyorum çünkü rüya gördüm

"Abi prepper konuşalım" diyen bendim.👋

Böcek ordunda bizim gibiler de var Lordum. Sesinizden anladığım kadarıyla mahcup hissettiniz..💔 akabinde de haksız çıkmadınız çünkü biliyordunuz terbiye edilmemiş bazı böcekler🪳tarafından anlaşılamayacağınızı ve bu sebeple aşılamayacağınızı.

Lordun hobilerine dil uzattılar bunlar affedilemez şeyler olduğu halde Yüce Lord'un merhameti sayesinde aforoz edilmekten kurtuldular ancak yine de bunun belki farkında bile değillerdi..

Varsın bilmesinler Lordum, hakikat sadece seçilmiş böceklerin 🐜 harcıdır. Siz "kendi kendimize prepliyoruz" diyerek aslında bize gizli bir doktrin verdiniz. Mesajımı görüp bu kutsal aydınlanmayı yaşattığınız için teşekkürler. ❤️‍🩹

Son olarak ise Lordum Siz o hüzünlü ses tonunuzla "Türkiye'de prepperlık yok" deseniz de... 😭Yüce Lordum, siz varsanız Türkiye'de prepperlık da vardır!

Arkadaşlar selam, aranızda Resident Alien’ı izleyen ya da şu an izlemekte olan var mı? Henüz bitirmedim ama kelimenin tam anlamıyla bayıldım!

Normalde bu tarz bilimkurgu veya uzaylı hikayelerine biraz mesafeliyimdir pek tarzım değildir. Ama sanırım büyük konuşmamak gerekiyormuş dizi bana harika bir ders verdi.

Beni dizide en çok etkileyen şey o absürt komedinin arkasında yatan inanılmaz derin bir duygu oldu. Bir uzaylının gözünden insanlığa dışarıdan bakmak onun yavaş yavaş insan gibi düşünmeye, hissetmeye ve o karmaşık duyguları anlamaya başlaması beni resmen kalbimden vurdu. Detay vermeyeyim büyüsü kaçmasın ama o ''insanlaşma'' süreci çok naif işlenmiş.

Kendini inanılmaz bağlayan, hem çok güldüren hem de tuhaf bir şekilde iç burkan bir havası var.

Siz ne düşünüyorsunuz dizi hakkında? Benim gibi sonradan keşfedip bu duygusal tarafına vurulanlar var mı, yoksa ben mi çok geç kaldım?

Ama itirafta etmeliyim ki dizinin atmosferi vesaire tam sevdiğim gibi zaten onun da etkisi olmuştur bu kadar sevmeme.

Ayriyeten Alan Tudyk oyunculuğu MU AZ ZAM!

I'm a big fan of both Teen-Slashers and Post-Apocalyptic movies/series. Do you have any recommendations with a similar vibe?

Selamlar herkese

Bir süredir zihnimi kurcalayan ve belki biraz niş kalacak bir ilgi alanımı paylaşmak eğer varsa bu konuda benzer düşünen bir "hobidaş" bulmak için yazıyorum. Arayışım kulağa biraz dar bir çerçeve gibi gelebilir ama yine de şansımı denemek isterim.

Uzun zamandır ezoterik topluluklara karşı yoğun bir merakım var. Okuduğum ve izlediğim şeylerin de etkisiyle belirli değerler seti etrafında kenetlenmiş dış dünyaya kapalı bu yapıların dinamikleri ilgimi çekiyor.

Öte yandan post-apokaliptik dünyalara karşı da büyük bir tutkum var. Ancak bu tutkunun sebebi şiddet, yağma, kaos ya da bu türün aksiyon dolu sahnelerini romantikleştirmek değil. Beni bu türe çeken şey tamamen derinlemesine insan unsuru.

Kıyamet sonrası senaryoların o sessiz ve aşırı izole edilmiş atmosferini seviyorum çünkü bu atmosfer, modern hayatın getirdiği tüm yüzeysel katmanları ve maskeleri ortadan kaldırıyor. Geriye sadece insan kalıyor. Aileniz, eşiniz, dostunuz artık kimse böylesi durumlarda birbirinize daha sıkı sıkı sarılırsınız ve en büyük hedef yalnızca tek bir gün daha hayatta kalmaktır demek istediğimi anlatabiliyor muyum? birbirinize karşı daha affedici olursunuz daha fedakar olursunuz.

Sanırım bu da sinemanın, edebiyatın bize attığı bir kazık hiç yaşamadığımız bir zamanın nostaljisini çekiyoruz. Belki de gerçek olmayan hatta hiç olmayacak bir arayışın peşinde koşuyorum. Kim bilir? yine de denemeye değer.

Daha yazacak çok şey var da kısa tutmaya çalışıyorum. Sadece çok küçük bir adabımuaşeret istirhamım olacak iletişimde olayları kişisel algılamamaya çalışırım, çok merak etsem dahi özel bilgi sormam ve sorulan şeylere cevap verilmesinin zorunlu olmadığını belirtirim. Elveda, hoşça kal gibi durumları kabullenebilirim keza karşımdakinden de benzer bir yaklaşım beklerim.

Okuduğunuz için teşekkür ederim.

Hey everyone. I’m 21 and lately I’ve been thinking a lot about why I’m so into post apocalyptic themes.

For me it’s just a long term interest and a creative hobby like worldbuilding and games, rather than wanting it to be real. But when I look closer, I realize what truly draws me into this atmosphere isn't just the survival part, the gear, or the tech of cold forests and quiet research stations.

It’s deeply about the human element.

I love the quiet, extreme isolation of this genre because it strips away all the superficial things of normal life. It makes me appreciate things like ultimate self sacrifice, absolute trust, and those rare, unbreakable bonds where people have nothing left but each other. In this theme, loyalty becomes something real and raw.

So I wanted to ask you guys, have you ever thought about why you love this genre so much? What is the actual root of it for you? Are you here for the action and survival, or does the deep emotional weight of these worlds capture you too?

I’d love to hear your thoughts in the comments. And honestly, if anyone else vibes with this specific feeling and atmosphere, feel free to reach out. I'm always down to chat, share ideas, and do some worldbuilding together.