u/Brownie6327

Hoi,

Vrouw van 32 jaar en zo'n 1,60. In mijn kind en tienerjaren op hoog niveau gevoetbald. Ik had een strak lichaam waar ik tevreden en blij mee was. Sinds ik dertig ben, niet meer voetbal merk ik dat de onderkant van mijn buik vooral in de avond sneller opgeblazen is terwijl ik gezond en dagelijks iets van groenten, vlees, vis, eieren en noten eet. Drink veel water en thee, zelden alcohol. Daarnaast wandel regelmatig, fitness thuis en doe ik 2 keer per week personal training fitness met partner. Zwem af en toe banen en heb een roeiapparaat thuis (laatste 2 niet consequent momenteel). Ik ga vaak na 23 uur slapen en sta tussen 06:30 - 07:30 uur op.

Ik vind het heel vervelend dat mijn buik opgezwollen is en soms speelt dit ook overdag al op. Waar zou dit naast veranderende hormonen aan kunnen liggen en waarom zie ik zoveel vrouwen om mij heen met een platte strakke buik?

Wat werkt voor jullie?

ESFJ-A here, v32. I often automatically take on the caring role, want everyone to feel welcome, and I wonder how that feels to others. What things do you really recognize as ESFJ or as someone you know with this type? Question 2: Why do some people automatically assume the role of "atmosphere maker" or "connector," even if they do not consciously choose to do so?

Kreeft V32, als het volle maan is merk ik dat alles harder binnen komt. Emoties en gevoeligheid. Ik droom bijvoorbeeld vaker over dingen waar ik normaal niet zo bewust mee bezig ben, maar onverwerkte gevoelens en oude gebeurtenissen die vroeger veel impact hadden, die naar boven komen. Herkennen jullie dit en hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

Hallo,

Mijn Suzuki Alto brengt me inmiddels ruim 7 jaar van A naar B. Ik ben op zoek naar meer comfort en vind het fijner om hoger op de weg het overzicht te hebben. Nu denk ik aan een Toyota Yaris Cross Hybrid 2021. Zijn hier ervaren gebruikers die hier al lang mee rijden? Zijn jullie misschien ook dingen tegen gekomen die je niet had verwacht? Hoe zit het bijvoorbeeld met de sleutel. Las dat je de auto als je met de sleutel binnen een bepaald bereik staat, kunt openen. Lijkt me niet heel veilig?

Alvast bedankt voor het meedenken!

Hoi allemaal,

Ik (vrouw 32) kom uit een intensieve sport achtergrond waar voorbereiding en in scenario's denken heel belangrijk en normaal waren. Daardoor merk ik dat ik sollicitaties vaak extreem grondig voorbereid, ook al is dat niet altijd nodig. Nu ik daaruit ben merk ik dat een hoge standaard en perfectionisme soms belemmerend werken en krijg ik als feedback dat ik teveel ben voorbereid. Herkennen jullie deze aanpak of manier van voorbereiden en hoe ga je hiermee om? Ik zou willen dat ik het soms wat meer kon laten rusten en loslaten, maar merk dat het ook mijn natuurlijke manier van handelen is.

Wie is jouw soulmate en wat voor dingen zorgen ervoor dat je het zo ziet of voelt?

Ik ontmoette mijn partner via Bumble. Zonder verwachtingen, gewoon twee mensen die besloten te reageren op elkaar. Nu een jaar later merk ik dat ik soms terugdenk aan die leuke beginfase. Het grappige is dat de dingen die ik het leukst aan hem vind, totaal niet in zijn profiel stonden. Wanneer voelde het voor jullie echt als een relatie en niet meer als ‘we daten’?

Benieuwd naar jullie ervaringen en vooral de onverwachte momenten die je niet uit een profiel kunt halen 😉

Hoi,

Vrouw, 32 jaar. Benieuwd naar jullie ervaringen: wat is een inzicht dat je pas kreeg toen je dertig werd en hoe heeft je dit verder gebracht in het leven?

Er is iets interessants aan relaties die beginnen op een app. Je leert iemand kennen via foto’s, woorden, emoji’s… en dan ineens zit je samen op een bank, deel je routines, kwetsbaarheden, toekomstplannen. Bij mij heel positief tot nu toe en een jaar verder.

Het voelt soms alsof je een sprong hebt gemaakt van een digitale versie van iemand naar de echte mens en dat die overgang veel dieper en mooier is dan je verwacht, ben ik achter gekomen. Was er een moment waarop je dacht: dit is niet meer een match, dit is iemand die echt in mijn leven hoort?

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen, de mooie, de moeilijke, de onverwachte. Anoniem delen mag natuurlijk ook.

Hoi!

Ik (vrouw 32) merk dat ik in een fase zit waarin ik mezelf beter begin te begrijpen, maar tegelijkertijd voel dat sommige oude patronen, rollen of verwachtingen niet meer helemaal passen bij wie ik nu ben. In mijn werk en dagelijks leven ben ik bezig met de vraag wie ik ben zonder alle ‘moetjes’, en hoe ik keuzes kan maken die kloppen bij mijn huidige energie en toekomst. Ik waardeer zelfreflectie enorm en sta open voor verbetering. Ik ben benieuwd hoe anderen dit ervaren en welke inzichten jullie hebben.

Vragen die bij mij opkomen zijn bijvoorbeeld:

1. Hoe blijf je jezelf wanneer je omgeving je anders ziet dan jij jezelf voelt?

2. Wat wil ik vaker doen, en wat wil ik minder doen?

3. Welke omgeving past bij wie ik aan het worden ben?

Welke vragen hebben jullie als dertigers en wie herkent dit? 😉

Bedankt voor het meedenken!

Hoi,

Ik zie bij mezelf dat ik als Kreeft vrouw (32) vaak een vorm van een afgestemde leiderschap heb. Ik verbind, ik zie wat mensen nodig hebben, creëer rust en veiligheid. Het is geen harde, dominante energie, maar een stille kracht die veel impact heeft. Ik wil die kwaliteit blijven ontwikkelen, zonder dat ik mezelf forceer in een rol die niet bij me past op de klassieke manier. Daarom ben ik benieuwd: Hoe ontwikkel jij als Kreeft jouw vorm van zachte leiderschap en in welke branche zou je dit adviseren?

Bedankt voor het meedenken!

Hoi,

Ik merk dat ik als Kreeft vrouw (32) een sterke emotionele antenne heb. Ik voel stemmingen, onderstromen en kleine signalen vaak eerder dan anderen. Dat geeft me een sterk gevoel van verbinding en maakt dat ik mensen goed kan aanvoelen.Tegelijkertijd zoek ik manieren om die gevoeligheid positief te houden, zonder dat het me overweldigt.Daarom ben ik benieuwd: hoe gebruik jij je Kreeft‑intuïtie als kracht zonder dat het te zwaar wordt?

Bedankt alvast voor het meedenken, waardeer ik.

Hoe herken je als Kreeft vrouw in relaties (partner, werk of vriendschap, kennis) die jouw gevoeligheid respecteren? Wat is jouw ervaring hiermee qua intuïtie?

Hoi,

Vrouw (32), recent hoogbegaafdheid via GGZ onderzocht en herken mij in veel kenmerken. Nog redelijk nieuw voor mij qua ontdekkingstocht. Ik merk dat ik behoefte heb aan bepaalde diepgang, weerspiegeling van mijn gevoelsdiepte fijn vind en moeite heb met small talk en geen wederzijdse belangstelling met zowel mensen die ik lang ken als totaal niet en nieuw ontmoet.

Merk jij dat je liever oppervlakkige gesprekken hebt of juist diepgang zoekt en waarom denk je dat dat bij jou zo werkt?

Bedankt alvast voor het meedenken en delen van eventuele ervaring(en) 😊.