u/Far_Bookkeeper_3529

Doneer Effectief is the Netherlands' effective giving platform, enabling Dutch donors (with tax benefits) to support highly cost-effective charities across four carefully selected cause areas using recommendations from leading independent EA-aligned charity evaluators.

Doneer Effectief currently offers four cause-area funds:

• Global Health & Poverty – Supports highly cost-effective interventions that improve health and reduce extreme poverty, such as malaria prevention, vitamin A supplementation, and direct cash transfers. Recommended charities are primarily informed by GiveWell (All Grants Fund).
• Climate – Funds organisations working on the most promising climate interventions, with an emphasis on high-impact policy, innovation, and systems change rather than traditional offsetting. Recommendations are primarily based on Giving Green.
• Animal Welfare & Food Transition – Supports organisations that improve the welfare of farmed animals and accelerate the transition to more animal-friendly food systems. Recommendations draw primarily on Animal Charity Evaluators and related research.
• Women's Empowerment – Supports evidence-based interventions that improve women's agency, health, education, economic opportunities, and protection from violence, focusing on programs with strong empirical evidence and high expected impact. Recommendations are based on GiveWell and Founders Pledge.

Within each fund, donations are pooled and reallocated quarterly to the charities expected to have the highest marginal impact, allowing recommendations to evolve as new evidence becomes available.

My question is about how to allocate donations across these funds.

My intuition is that these funds represent the best opportunities within each cause area, but not necessarily equally impactful opportunities overall. For example, GiveWell's top global health charities seem to have a stronger evidence base and higher cost-effectiveness than the best climate interventions, while animal welfare depends more on one's moral weights.

Would you:

• Donate 100% to Global Health & Poverty because you believe it has the highest expected impact?
• Split between Global Health & Poverty and Animal Welfare?
• Spread donations across all four cause areas to hedge against uncertainty?
• Or use some other framework?

I'd be especially interested in hearing how people in the EA community think about cross-cause allocation, rather than within-cause charity selection.

Doneer Effectief is the Netherlands' effective giving platform, enabling Dutch donors (with tax benefits) to support highly cost-effective charities across four carefully selected cause areas using recommendations from leading independent EA-aligned charity evaluators.

Doneer Effectief currently offers four cause-area funds:

• Global Health & Poverty – Supports highly cost-effective interventions that improve health and reduce extreme poverty, such as malaria prevention, vitamin A supplementation, and direct cash transfers. Recommended charities are primarily informed by GiveWell (All Grants Fund).
• Climate – Funds organisations working on the most promising climate interventions, with an emphasis on high-impact policy, innovation, and systems change rather than traditional offsetting. Recommendations are primarily based on Giving Green.
• Animal Welfare & Food Transition – Supports organisations that improve the welfare of farmed animals and accelerate the transition to more animal-friendly food systems. Recommendations draw primarily on Animal Charity Evaluators and related research.
• Women's Empowerment – Supports evidence-based interventions that improve women's agency, health, education, economic opportunities, and protection from violence, focusing on programs with strong empirical evidence and high expected impact. Recommendations are based on GiveWell and Founders Pledge.

Within each fund, donations are pooled and reallocated quarterly to the charities expected to have the highest marginal impact, allowing recommendations to evolve as new evidence becomes available.

My question is about how to allocate donations across these funds.

My intuition is that these funds represent the best opportunities within each cause area, but not necessarily equally impactful opportunities overall. For example, GiveWell's top global health charities seem to have a stronger evidence base and higher cost-effectiveness than the best climate interventions, while animal welfare depends more on one's moral weights.

Would you:

• Donate 100% to Global Health & Poverty because you believe it has the highest expected impact?
• Split between Global Health & Poverty and Animal Welfare?
• Spread donations across all four cause areas to hedge against uncertainty?
• Or use some other framework?

I'd be especially interested in hearing how people in the EA community think about cross-cause allocation, rather than within-cause charity selection.

Ik doe dus graag in den weekenden tweedaagse wandelingen maken. Probleem is alleen dat door het zomerseizoen de hotels in de buurt van de overnachtingsplekken op dit moment erg duur zijn door de hoogseizoen prijzen. Ik denk dan ook dat ik in Duitsland wat beter af ben, plus het is voor mij nog grotendeels onontgonnen gebied.

Mijn idee is om een vrijdagavond te vertrekken en max 3 uurtjes / 250km te rijden vanaf Utrecht. Dan neem ik een hotel in de buurt van het beginpunt. Eerste dag wandelen mag wat aan de langere kant zijn, bijvoorbeeld >25km, dan overnachten ergens op de wandeling en de tweede dag wat korter <25km met aan het eindpunt een makkelijke OV (bus of trein) opstapplek en route terug naar het beginpunt. Overnachten en eten bij een leuk gasthof zou een pré zijn. De eenvoudige bereikbaarheid (in ieder geval van eindpunt terug naar begin) met het OV een must.

Iemand suggesties?

Ik beleg momenteel 100% in een accumulerend all-world all-cap aandelenfonds. Ik overweeg om deze positie deels af te bouwen en uiteindelijk ongeveer ~40% van mijn portefeuille in een defensiever fonds te beleggen met als doel een betere rendement/risico-verhouding en lagere volatiliteit.

Mijn beleggingshorizon speelt ook mee. Ik verwacht over ongeveer tien jaar te stoppen met accumuleren en (deels) van mijn portefeuille te gaan leven. Daardoor vind ik een stabielere portefeuille en een voorspelbaarder inkomstenpatroon aantrekkelijker dan het najagen van het hoogst mogelijke verwachte rendement. Een lagere volatiliteit kan de kans verkleinen dat ik tijdens een forse beursdaling moet onttrekken tegen sterk gedaalde koersen. Ik ben me er terdege van bewust dat dit natuurlijk geen alternatief is voor cash- of vastrentende beleggingen.

In mijn zoektocht kwam ik uit bij VanEck Morningstar Developed Markets Dividend Leaders UCITS ETF (TDIV). De gekozen strategie van dit fonds spreekt mij aan om de volgende redenen:

• De ETF belegt vrijwel volledig in large caps: gevestigde bedrijven met doorgaans stabielere kasstromen en winsten dan kleinere ondernemingen. Dat zie je historisch terug in de lagere volatiliteit (5 jaar TDIV ~10,3% vs. VWRL ~13,7%).
• De historische rendement/risico-verhouding was de afgelopen jaren aanzienlijk beter dan die van VWRL, al realiseer ik me dat dit geen garantie biedt voor de toekomst.
• Door de grotere weging in EMU (~40%) ontstaat een zekere home bias. Dat betekent minder blootstelling aan bijvoorbeeld USD-risico, Amerikaanse marktconcentratie, of politieke risico's zoals importheffingen.
• De combinatie met een all-world portefeuille zorgt voor een iets andere sectorblootstelling, met relatief meer gewicht in sectoren die minder cyclisch zijn zoals gezondheidszorg, nutsbedrijven en consumentengoederen.
• De waardering ligt lager dan de brede wereldmarkt (P/E TDIV ~13 versus VWRL ~23), wat aantrekkelijk is vanuit een value-perspectief.
• De strategie richt zich niet alleen op een hoog dividendrendement, maar hanteert ook financiële selectiecriteria. Daardoor lijkt het minder op een pure high-dividendstrategie die vooral de hoogste yields koopt met mogelijk dividenval tot gevolg.
• TDIV heeft een FBI-status waardoor het dividendlek beperkt wordt.

Ook vind ik het persoonlijk prettig dat het een distribuerende ETF is. De kwartaaluitkeringen geven mij een beter gevoel bij mijn cashflow en de jaarlijks grotere uitkering rond juni valt mooi samen met de betaling van mijn (steeds hoger wordende) belastingaanslag.

Daarnaast speelt mijn persoonlijke situatie mee: ik werk bij een Amerikaanse multinational (small cap/value). Mijn positie en (deel van mijn) inkomen hangt daardoor al relatief sterk samen met de Amerikaanse economie, de economische cyclische impact op onze sector (consumer discretionary), de ontwikkeling van de SCV markt als geheel, de USD koers, en andere (geo)politieke ontwikkelingen. Een iets andere portefeuilleblootstelling afgebogen van deze persoonlijke risico's vind ik daarom aantrekkelijk.

Mijn bedenkingen:

• Zijn ~100 holdings voldoende (diversificatie) voor een langetermijnportefeuille?
• Zijn er structurele nadelen aan de Morningstar Dividend Leaders-methodologie? Bijvoorbeeld de ESG-screen (geen tabak), het uitsluiten van REITs, of de focus op dividendhistorie?
• Is een TER van 0,38% gerechtvaardigd voor deze strategie? En is iemand bekend met andere (interne) kosten die komen kijken bij dit fonds?
• Hoe groot is het risico dat de lagere volatiliteit en betere rendement/risico-verhouding vooral een gevolg zijn van de afgelopen periode en deze niet structureel blijken?
• De sectorbias verandert met name richting financials - zien jullie dit als een groot risico?

Zijn er nog andere voor- of nadelen die ik over het hoofd zie?

En hoe kijken jullie aan tegen deze implementatie: een combinatie van 60% in een brede all-world ETF met ongeveer 40% TDIV als meer defensiever component?

Ik ben vooral benieuwd naar ervaringen en kritische feedback op zowel TDIV zelf als de portefeuille-opzet.

Ik begrijp het overigens heel goed dat dividend geen 'gratis geld' is, maar dat is dan ook niet de primaire reden waarom ik dit fonds koop.

So I have been learning Japanese for about 2 and a half years.

My learning pace has been all over the place and with all sorts of tools and methods. Apps, books, classes, audio courses, podcasts, Netflix, even went to Japan on a three week field trip with emphasis on language learning.

It was kind of unfocused but slowly getting the hang of it, everyday a little step.

Two weeks ago I took part of the N5 exam just for shits and giggles.

But I'm a bit tired of not having the proper focus to be honest. Sometimes I forgot why I started this all, which was having happy little casual convo with the Japanese when I'm on holiday visits or when I meet Japanese outside Japan.

And to be honest, I kind of suck in that. Also listening is not my strong point.

I know people revile Duolingo here, but recently after installing it again I though it was not as bad. Sure, grammar rules are minimalistic, and its repetitive, but on the other hand there's more emphasis on speaking than ever before.

Would there be any alternative method, with the type of engagement Duolingo gives, that would be more focussed towards my specific learning goals (listening/speaking)?

^(Voor tl;dr scroll naar beneden)

Al vele jaren ervaar ik een fundamentele ongelijkheid in de manier waarop de Nederlandse overheid omgaat met verschillende vormen van vermogensopbouw. Met de verdere verhoging van de belastingdruk in box 3 wordt deze ongelijkheid steeds zichtbaarder en steeds moeilijker te rechtvaardigen.

Mijn situatie is illustratief voor een grotere groep Nederlanders. Ruim vijftien jaar geleden ben ik samen met mijn partner gaan huren in de vrije sector. De gedachte was destijds eenvoudig: we zouden daar tijdelijk wonen en later wel bekijken waar we ons definitief zouden vestigen. De woning en de locatie bleken echter uitstekend bij ons te passen. We wonen er prettig, onze woonlasten zijn beheersbaar en er is op dit moment geen enkele noodzaak of wens om te verhuizen.

Omdat ik al vroeg zag dat de huizenmarkt sterk zou veranderen, heb ik als huurder bewust gekozen voor een alternatief pad van vermogensopbouw. Ik wilde niet na vele jaren huren met lege handen staan terwijl anderen vermogen zouden opbouwen via een koopwoning. Daarom ben ik structureel gaan beleggen in een breed gespreid indexfonds: geen speculatie, geen risicovol handelen, maar simpelweg consequent sparen en investeren voor de lange termijn.

Deze strategie heeft gewerkt. Door jarenlang discipline en geduld hebben wij inmiddels een aanzienlijk vermogen opgebouwd dat in box 3 valt. Dat vermogen is liquide en zichtbaar op papier, maar het doel ervan verschilt nauwelijks van de overwaarde die veel woningbezitters in dezelfde periode hebben opgebouwd: financiële zekerheid voor later, een aanvulling op het pensioen en een buffer voor toekomstige uitgaven.

Juist daar ontstaat de kern van het probleem.

De Nederlandse belastingwet maakt namelijk een onderscheid tussen twee vormen van vermogensopbouw die economisch gezien hetzelfde doel dienen. Een huurder die vermogen opbouwt via beleggingen wordt belast in box 3. Een woningbezitter die gedurende dezelfde periode vermogen opbouwt doordat zijn woning sterk in waarde stijgt, wordt daarentegen niet belast over deze gerealiseerde vermogensgroei zolang de woning als eigen woning wordt gebruikt.

Het gevolg is dat twee burgers die allebei verantwoordelijk omgaan met hun financiële toekomst verschillend worden behandeld. De één wordt fiscaal aangeslagen omdat hij ervoor kiest vermogen op te bouwen buiten de woningmarkt. De ander profiteert van een vaak veel grotere vermogensgroei zonder vergelijkbare belastingdruk.

Dit roept fundamentele vragen op over het gelijkheidsbeginsel.

Artikel 1 van de Grondwet bepaalt dat iedereen die zich in Nederland bevindt in gelijke gevallen gelijk moet worden behandeld en dat discriminatie op welke grond dan ook niet is toegestaan. Het College voor de Rechten van de Mens benadrukt dat ongelijke behandeling niet automatisch verboden is, maar dat onderscheid alleen gerechtvaardigd kan zijn wanneer daar een redelijke en objectieve grond voor bestaat.

Juist die rechtvaardiging ontbreekt hier.

Het onderscheid wordt namelijk niet gemaakt op basis van inkomen, inzet, verantwoordelijkheid of maatschappelijke bijdrage. Het wordt gemaakt op basis van de vorm waarin iemand zijn vermogen heeft opgebouwd: via stenen of via financiële beleggingen. De fiscus behandelt daarmee niet het resultaat - namelijk vermogensopbouw voor de toekomst - maar de gekozen route ernaartoe.

Dat is problematisch. De overheid zou geen voorkeur moeten creëren voor één specifieke vorm van vermogensopbouw, tenzij daar zwaarwegende redenen voor bestaan. Een samenleving waarin woningbezit structureel fiscaal aantrekkelijker wordt gemaakt dan andere vormen van sparen en investeren, bevoordeelt mensen die toevallig eigenaar zijn geworden van vastgoed en benadeelt mensen die om uiteenlopende redenen huurder zijn gebleven.

Daarbij gaat het niet alleen om persoonlijke keuzes. De woningmarkt kent grote verschillen tussen generaties en regio's. Veel mensen hebben simpelweg niet dezelfde toegang gehad tot koopwoningen als eerdere generaties. Sommigen konden geen woning kopen door hoge prijzen, tijdelijke arbeidscontracten of persoonlijke omstandigheden. Zij hebben vervolgens een rationele keuze gemaakt: sparen en beleggen om zelf financiële zekerheid op te bouwen.

Het is dan moeilijk uit te leggen waarom juist deze groep vervolgens fiscaal zwaarder wordt behandeld.

Sterker nog: de huidige systematiek straft financieel verantwoord gedrag van huurders af. Wie niet kan of wil deelnemen aan de woningmarkt en daarom vermogen opbouwt via beleggingen, ziet zijn vermogen jaarlijks zwaarder belast. Wie wel een woning bezit, kan profiteren van dezelfde maatschappelijke ontwikkeling - stijgende huizenprijzen - zonder dat deze vermogensgroei op vergelijkbare wijze wordt belast.

Dat verschil raakt aan een breder principe: de overheid mag burgers stimuleren, maar zij mag burgers niet zonder zwaarwegende reden ongelijk behandelen voor keuzes die in essentie hetzelfde doel dienen.

Het gaat hierbij niet om de vraag of woningbezitters "te veel" voordeel hebben of dat beleggers "te weinig" belasting zouden moeten betalen. De kernvraag is of twee vergelijkbare vormen van langetermijnvermogensopbouw op een rechtvaardige manier worden behandeld. Wanneer het antwoord daarop nee is, ontstaat een ongelijkheid die steeds moeilijker te verdedigen valt.

Een rechtvaardiger systeem zou niet moeten kijken naar de verpakking van vermogen, maar naar het vermogen zelf. Of iemand zijn financiële toekomst veiligstelt via een eigen woning of via beleggingen zou niet bepalend mogen zijn voor de mate waarin de overheid dit vermogen belast.

De huidige box 3-systematiek maakt daarmee een onderscheid tussen huurders en woningbezitters dat steeds verder uit balans raakt. Het behandelt burgers verschillend op basis van hun huisvestingssituatie, terwijl het achterliggende doel hetzelfde is: verantwoordelijkheid nemen voor de eigen toekomst.

Juist daarom is deze ongelijke behandeling een aantasting van het uitgangspunt dat de overheid haar burgers gelijkwaardig behoort te behandelen.

tl;dr

Ik ben op zoek naar mensen met kennis van staatsrecht, belastingrecht of mensenrechten die mij kunnen adviseren over de juiste route om een principieel bezwaar aan te kaarten.

Mijn punt is kort gezegd dat de huidige fiscale behandeling van vermogen in box 3 leidt tot een ongelijke behandeling tussen huurders en woningbezitters. Een huurder die vermogen opbouwt via beleggingen wordt belast in box 3, terwijl een woningbezitter die in dezelfde periode vergelijkbare of grotere vermogensgroei heeft gerealiseerd via overwaarde op de eigen woning daarvoor niet op dezelfde manier wordt aangeslagen.

Ik vraag mij af of dit onderscheid mogelijk raakt aan het gelijkheidsbeginsel van artikel 1 van de Grondwet en/of het verbod op discriminatie uit internationale mensenrechtenverdragen.

Mijn vraag aan mensen met juridische of fiscale expertise:

• Welke instantie of procedure is hiervoor de aangewezen route?
• Heeft het zin om hierover bezwaar te maken tegen een individuele aanslag inkomstenbelasting?
• Is een gang naar de rechter mogelijk of kansrijk?
• Zijn er organisaties (bijvoorbeeld belangenorganisaties, juridische loketten of mensenrechteninstanties) die zich met dit soort principiële kwesties bezighouden?

Ik zoek vooral advies over de meest effectieve manier om dit punt formeel aan de orde te stellen.

Mijn werkgever kent vanuit de CAO elke werknemer een vaste gratificatie toe ter waarde 8%, welke eens per jaar aan het einde van het jaar wordt uitgekeerd naar rato van het genoten dienstverband. Bij eerdere uitdiensttreding in dat jaar wordt het bedrag maandelijks verrekend.

Je krijgt dit bedrag altijd, ook al was je prestatie niet helemaal goed of was je bijvoorbeeld langdurig ziek.

Voor werknemers in hogere schalen geldt echter een bonusregeling. Ik zit echter in een salarisschaal waarbij ik kan ‘kiezen’ welke van de twee regelingen ik aan mee wil doen.

Ik zeg kiezen omdat de keuze je niet vooraf geboden wordt en je het min of meer moet onderhandelen. Later met meer hierover.

Wat betreft die bonusregeling, dat betreft een vooraf onderhandeld percentage over je jaarsalaris. Men ontvangt die bonus in q1 na het betreffende gewerkte jaar.

Belangrijkste/enige factor in het verkrijgen van die bonus zijn de prestaties van het bedrijf. Individuele prestaties of targets worden in principe niet meegenomen. Hoe het exact zit met tijdelijke arbeidsongeschiktheid weet ik niet. Wel weet ik dat als je niet meer in dienst ben in dat kwartaal waarop de bonus wordt uitgekeerd je deze ook niet meer krijgt (ook niet naar rato)

De bonus zelf kan ook in kleinere mate worden uitgekeerd in slecht jaren, echter is dit in de laatste tien jaar maar één keer voorgenomen (in 2020 COVID crash). Financieel zijn we een heel stabiel en gezond bedrijf. Beursgenoteerd ook dus die cijfers zijn ook vrij transparant.

Goed, nu werk ik al jaren voor deze club, maar groeikansen zijn beperkt en zit aan het einde van mijn salarisschaal. De afgelopen cao verhogingen waren ook maar lafjes en niet in verhouding tot de inflatie.

Ik heb eerder al kenbaar gemaakt bij mijn manager dat ik hier niet blij mee ben, maar aan de andere kant zit ik in een gouden kooi en wil ik niet weg.

Ik denk er dan ook over om een balletje op te gooien bij mijn manager en HR om mezelf op te geven voor deze bonusregeling, wat ik denk wel gehonoreerd wordt daar anderen in dezelfde situatie dit ook toegewezen krijgen.

Mijn vragen als volgt:

- wat zou een goed percentage zijn om te vragen? Voor welk percentage zou jij een vaste 13e maand inruilen voor een potentieel variabele doch meestal goed haalbare bonus? (Voor wat het uitmaakt mijn brutoloon incl vakantiegeld is iets van 100k)
- zijn er nog dingen om mee rekening te houden? Bijvoorbeeld heeft zo’n variabele bonus versus vaste uitkering nog impact op zaken als pensioenopbouw of hoogte van uitkeringen bij ontslag?

Al jaren hik ik tegen het besluit aan om te gaan pensioenbeleggen. Voorheen dit bewust niet gedaan omdat mijn jaarruimte relatief klein was, en ik eigenlijk geen zin had in de extra administratie.

Doordat de belasting(druk) in box 3 relatief en ook absoluut steeds groter wordt voelt het wat zonde elke keer die hoge heffing af te tikken alleen om mijn vermogen vrij beschikbaar te houden.

Maar niks is gratis in dit land, want vervolgens ben je natuurlijk wel gebonden aan allerhande regels. Nu ben ik redelijk bekend met deze regels in grove lijn, maar ik wil gewoon beter begrijpen waaraan ik me committeer als ik hieraan begin.

Nu kan ik redelijk wat informatie vinden, maar deze komt veelal van aanbieders van deze producten of uitkeringen, dus alles behalve een onafhankelijke bron. Ik ben op zoek naar het eerlijke verhaal. Wat zijn dingen om over na te denken, wat zijn de valkuilen, wat zijn de olifanten in de kamer die niemand bespreekbaar maakt.

Ik heb bijvoorbeeld vragen als:

• Hoe bepaal je op een logische wijze hoeveel jaarruimte je wil benutten? Belangrijkste prioriteit voor nu is mijn IB naar nihil te brengen. Of misschien wel iets meer dan dat? Hoe bereken ik dat slim, zowel voor de korte termijn (mijn directe prioriteit) als voor de lange termijn (hoeveel aan te vullen op pensioen)?
• Hoe en wanneer verwerk je dit precies in de aangifte. Ik raak altijd erg in de war van 'aangifte in 2026' over 'belastingjaar 2025' met als 'peildatum vermogen 2024'. Hoe werkt dit precies in het kader van pensioenbeleggen? In welk jaar doe je aangifte over welke aftrek precies? Is Factor A (en van welk jaar precies) nog heel relevant nu de jaarruimte sinds een paar jaar enorm verruimd is?
• Kan ik nog met terugwerkende kracht (nu oude aangiftes van voorgaande jaren nog in behandeling zijn) vandaag geld kunnen storten op een pensioenbelegging en dit aftrekken? Of is dat niet mogelijk?
• Stel ik gebruik 10 jaar lang (deels) mijn jaarruimte en bouw een pot op, maar stop daarna met nieuwe toevoegingen. Moet ik dan de waarde van die pot nog steeds elk jaar aangeven bij de BD? Of is die aangifte alleen relevant voor de aftrek gedurende de opbouw?
• De BD stuurt mij al een paar jaar brieven om al aan het begin van het belastingjaar te innen op basis van een schatting. Als ik besluit dit jaar nog mijn jaarruimte in te zetten zou ik dan de BD in de tussentijd kunnen vragen om te stoppen met deze incasso's? Nemen ze dit (de aftrek) dan ook automatisch mee naar de volgende jaren, of moet je dit dan elk jaar weer opnieuw handmatig naar 0 brengen?
• En als ik die vraag doortrek: Stel ik verwacht terug te krijgen van de BD op basis van een hoge aftrek, kan ik dit geld dan ook maandelijks vooruit krijgen van de BD? Ik hoor wel eens mensen die dit doen voor hun HRA.
• Waar beleg je precies in? Jaren terug kwamen hier nog wel eens wat vergelijkingen voorbij, maar er is ongetwijfeld veel verandert in de tussentijd. Ik dacht dat Degiro altijd erg goedkoop was en je veel flexibiliteit geeft waarin te beleggen, maar dat dit fiscaal mogelijk niet al te handig was qua verrekening teruggaaf dividendbelastingen? Dan heb je natuurlijk nog Meesman of BND. Ik doe ook zaken bij de Rabobank, en volgens mij zijn hun 1895 fondsen ook niet bepaald duur. Waar het nu op lijkt wil ik relatief klein beginnen zonder grote eenmalige storting maar met een paar honderd euro per maand.
• Mocht ik gaan emigreren (vóór mijn AOW datum) aan welke regels ben ik dan gebonden? Soms lees ik dat je de rekening gewoon kan aanhouden, soms lees ik dat je die dan moet afkopen. Waar hangt dit van af?
• Mocht ik gaan emigreren kan ik dan nog steeds een pensioen aankopen in Nederland, ook al woon ik daar niet meer en ben ik daar niet meer belastingplichtig? Wat als dat buitenland zelfs buiten de EU/EEG is?
• Wat zijn nog meer dingen om rekening mee te houden? Even in het kort, mijn salaris zit op 100k bruto, mijn belastbaar vermogen rond de 250k, geen eigen woning, naast een periodieke gift aan een anbi geen andere aftrek(mogelijkheden), wel een fiscaal partner maar zij is qua inkomen en vermogen ongeveer op hetzelfde niveau. In dit zin stel ik de vraag eigenlijk voor ons beiden.

Ik wil een diversificatie gaan toepassen in mijn portefeuille. Daarbij wil ik gebruik maken van een distribuerend fonds welke eens per kwartaal dividend uitkeert.

Omdat ik graag actief de keuze wil hebben wat ik met deze uitkering doe (herinvesteren dan wel voor cashflow) heb ik graag dat dit uitkeerde dividend niet op mijn beleggings(tussen)rekening eindigt, maar automatisch wordt uitgekeerd naar mijn tegenrekening (in dit geval een Rabo betaalrekening).

Bij welke (bij voorkeur Nederlandse) broker kan dit?

I’m looking to buy a digital piano, and aesthetics play a pretty big role as I want it to live in the living room of our relative modern furnished apartment.

Because of that, most traditional console-style pianos are out, and also most portable pianos with the standard X-stands or bulky furniture stands.

I’m really drawn to the Casio Privia PX-S7000 because of the design, but a local dealer told me they’ve almost completely stopped selling Casio due to a large number of keybed-related RMA/warranty issues. Also, I can't find any dealer nearby that has one on display to test out. (Of course I can always buy one online and return, but I'd rather prevent doing that.)

An alternative I’m considering is something like a Yamaha P-225 or Roland FP-30X on a nice 4-leg stand, which gives a much cleaner/minimal look (similar to the Casio). Personally I prefer the sound of the P-225 over the FP-30X.

The higher-end models in those ranges (FP-90X / P-525) are still within budget, but those pianos are physically a lot bigger and I haven’t really found elegant stands for them.

So my questions are basically:

• Are there any other 'design-focused' digital pianos in this market segment like the Casio PX-S7000?
• Do you know of any company creating custom modern-looking stands for any of these 'flagship' models?
• What would you personally choose:
  • the Casio PX-S7000 setup for around €2000 complete with stand + bench
  • or something like the Yamaha P-225 with a stylish stand + bench for around €850?

Curious what you all think, especially from people who also care about how the instrument fits into a living space!

I’m looking to buy a digital piano, and aesthetics play a pretty big role as I want it to live in the living room of our relative modern furnished apartment.

Because of that, most traditional console-style pianos are out, and also most portable pianos with the standard X-stands or bulky furniture stands.

I’m really drawn to the Casio Privia PX-S7000 because of the design, but a local dealer told me they’ve almost completely stopped selling Casio due to a large number of keybed-related RMA/warranty issues. Also, I can't find any dealer nearby that has one on display to test out. (Of course I can always buy one online and return, but I'd rather prevent doing that.)

An alternative I’m considering is something like a Yamaha P-225 or Roland FP-30X on a nice 4-leg stand, which gives a much cleaner/minimal look (similar to the Casio). Personally I prefer the sound of the P-225 over the FP-30X.

The higher-end models in those ranges (FP-90X / P-525) are still within budget, but those pianos are physically a lot bigger and I haven’t really found elegant stands for them.

So my questions are basically:

• Are there any other 'design-focused' digital pianos in this market segment like the Casio PX-S7000?
• Do you know of any company creating custom modern-looking stands for any of these 'flagship' models?
• What would you personally choose:
  • the Casio PX-S7000 setup for around €2000 complete with stand + bench
  • or something like the Yamaha P-225 with a stylish stand + bench for around €850?

Curious what you all think, especially from people who also care about how the instrument fits into a living space!