Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, AK Partili vekillerle bir araya geldiği toplantılarda müfredatta yapılan değişiklikleri anlattı. Yeni müfredatta ‘Kurtuluş Savaşı’ ifadesinin çıkarılarak yerine ‘Milli Mücadele’ kavramının getirileceği bilgisini aktaran Bakan Tekin sunumunda, “Neyden kurtuluyoruz? Ondan önce koskoca Osmanlı İmparatorluğu vardı” dedi.

https://www.hurriyet.com.tr/gundem/tekin-acikladi-kurtulus-savasi-yerine-milli-mucadele-43229156

Burayı ben kurdum. Ne için kurduğumu da unutmadım.

Postmodernist, seküler, Atatürkçü insanların birbirine sırtını

yaslayabileceği bir yer olsun diye kurdum. Ortak kitaplar okunsun, biri

öğrensin biri öğretsin, herkes buradan geldiğinden biraz daha dolu çıksın

diye. Bir soruyla, yarım kalmış bir fikirle, içine dert olmuş bir şeyle gelen

adam; karşısında dalga geçeni değil, elini uzatanı bulsun diye kurdum.

Peki ne oldu? Dönüp bakıyorum, ortalık nefret kusmaktan başka bir sike

yaramayan tiplerle dolmuş. Klavyesinin arkasına saklanmış, kimseye zerre bir

şey katmayan, sırf birinin üstüne basıp kendini bir karış yükseltmek için

buraya gelen ucubeler.

Burada duruyorum ve tek kelime ediyorum: bitti.

Bugünden sonra kime dönük olursa olsun — birbirinize, bize, kapıdan içeri

giren herhangi bir insana — o toksik, çirkin, üstten bakan, sikimsonik

tavrınızın tek bir karşılığı olacak: kapının önü.

Burası ne sözde "kara mizahınızın" ne de o şişik egonuzun oyun alanı. Birinin

suratına basıp "kara mizah yapıyordum" diye sırıtmak, "ben böyleyim işte"

deyip egonuzu herkesin başına kakmak burada mazeret değil — direkt çıkış

biletidir. Uyarı beklemeyin. "Ama ben aslında" diye başlayan savunmaları

kendinize saklayın. Ucubelik yapan, artistlik taslayan, karşısındakini aptal

yerine koyan buradan ivedilikle siktir olur gider. Bu kadar basit.

Lügatinde "yardımlaşmak" diye bir kelime olmayan; emekleyene, düşene,

tökezleyene tepeden bakmayı marifet sanan kim varsa yavaştan toplanıp

gidebilir. Zehrinizi burada kusmayın. Size göre o yarak kürek mecralar zaten

tıka basa dolu — buyrun, gidin orada kusun. Burada yeriniz yok, olmayacak da.

Şimdi asıl lafım geride kalanlara. Birbirine değer katmak, derdini rahatça

açabileceği güvenli bir yer bulmak, buradan bir şey öğrenip gitmek isteyen

düzgün insanlara. Dostlarım, mesele en baştan beri sizdiniz. Bundan sonrası

beraber yürünecek bir yol.

O yüzden beklemeyin, şimdiden başlayın: bu sayfayı nasıl görmek istiyorsunuz,

neyi eksik buluyorsunuz, ne olsa daha iyi olur — yazın, söyleyin, önerin.

Burayı beraber kuracağız, beraber ayakta tutacağız.

Kalanlara selam olsun. Gidenlere de güle güle.

fotoğraf: Fotoğraf: Deniz Gürbüz: https://www.pexels.com/tr-tr/fotograf/bergama-turkiye-deki-bergama-antik-kalintilari-30403272/

Telefonum gün boyu susmuyor. Etrafım her zaman kalabalık. Ama arayanların hiçbiri beni aramıyor — bir işim, bir faydam, bir çözümüm için arıyorlar. "Naber, iyi misin sen" diyen, hiçbir şey istemeden sesimi merak eden kimse yok.

Kâğıt üstünde kazandım. Çocukken hayalini kurduğum şeylerin çoğuna sahibim, kalanına da elimi uzatmış gidiyorum. Dışarıdan bakan "adamın işi tıkırında" der.

Ama işin gerçeği şu: hiçbir şeyim yokken daha zenginmişim. Sıradan bir öğrenciyken, salağın teki bir çocukken, birbirinden değerli insanlarla gerçek ilişkilerim oldu. Sahici, güzel bağlar. Hepsi bitti. Belki de bu yolda, ben yükselirken birer birer geride kaldılar. Nasıl oldu tam bilmiyorum ama gittiler.

Gerçekten yoruldum. Şikâyetten değil — her şeyi tek başına taşıyan adamın yorgunluğu bu. Kimseye yaslanmadan yürüdüm, yürüyorum da; ama kazandıkça yanımdaki sandalyeler tek tek boşaldı.

En sivri tarafı da bu galiba: istediğim çerçeveyi kurdum. Disiplinli, dik duran, kontrollü… hep olmak istediğim adam oldum. Ama şimdi o çerçeveyi karşısında indirebileceğim, "yeter, bugün adam değil de sadece ben olayım" diyebileceğim kimse yok. O kişi olmayınca da bu kalabalığın tam ortasında sessizce kayboluyorum.

Kalabalık aramıyorum, o zaten var. Aradığım tek şey, önünde zırhı çıkarabileceğim bir kişi. Beni "adam" olarak değil, olduğum gibi tutan biri. Uğruna "bin cihana değişmem" diyeceğim biri.

O çıkana kadar dik durmaya devam. Ama şu kadarını açık söyleyeyim: her şeyi var sanılan adamın tek eksiği, yanında zırhsız kalabileceği bir insanmış.

Deniz Göktaş'ın ifadesi:

"Burada yapılan paylaşımlar benim tarafımdan yapılan paylaşımlardır. Soruşturmaya konu olan video paylaşımında yer alan kişi benim bu benim 1 Haziran 2026 tarihinde Harbiye Cemil Topuzlu Açık Hava Tiyatrosunda yapmış olduğum stand-up gösterisine ait bir video paylaşımıdır.

Şahsım tarafından bahse konu Youtube kanalına yüklenerek paylaşımı yapılmıştır. Bu standup gösterisindeki konuşmaların metni daha öncesinde benim tarafımdan hazırlanmış bir metne aittir.

Tarafıma yöneltilen ‘Halkın Belirli Bir Kesiminin Benimsediği Dini Değerleri Alenen Aşağılama’ kastım kesinlikle yoktur, bu gösteri benim yaklaşık 3 yıldır Türkiye'nin çeşitli şehirlerinde yapmış olduğum bir gösteriye aittir. 100 bin üzerinde seyirci bu gösterimi izlemiştir ve hiç birisinden bu kısma dair incindiklerine dair bir şikayet gelmemiştir.

Gösterim boyunca birçok konuda konuşuyorum sadece dindarlar değil her türlü politik görüş yada popüler figür hakkında konuşmalarım vardır.

Burada da kötü bir şey demiyorum. Favori kitabım diyorum. ‘Çeviride sorun var’ cümlemi de yıllardır duyduğum meal tartışmalarına atıf olarak söylüyorum. İnançlı bir insanı kırmak gibi bir amacım kesinlikle yoktur, böyle bir yorumu günlük hayatta bir seyirciden duysam üzülürdüm.

Herhangi bir şekilde Cumhurbaşkanını aşağılamak gibi bir niyetim yok. Diktatör kelimesi siyasi bir nitelemedir ve sık sık kamuoyuna açık bir şekilde tartışılan konudur.

Demokrat otokrat gibi bir kelimedir sadece, gösteri boyunca bu tarz popüler figürler ideolojiler Türkiye'ye dair sosyolojik olaylara yaptığım gibi mizahi bir yaklaşımdır, başkaca bir amacım yoktur. Üzerime atılı olan suçlamaları kabul etmiyorum." (Habertürk)

Gözaltına alınan Deniz Göktaş, ters kelepçeyle İstanbul Emniyet Müdürlüğü'ne getirildi.

Yurt dışından dönen Deniz Göktaş, havalimanında gözaltına alındı.

A Haber, Deniz Göktaş'ın gözaltı fotoğrafını yayınladı.

2 Temmuz 1993

Türkiye Cumhuriyeti topraklarında külleri asla gitmeyecek iğrenç katliamın yaşandığı gün.

Aynı candan, aynı kandan olduğumuz insanların Allahu Ekber nidaları eşliğinde canlı canlı yakıldığı o gün.

Ateş sadece düştüğü yeri değil, insanlığını kaybetmeyen herkesin içini yakmaya devam ediyor.

Kaynaklar: https://tr.wikipedia.org/wiki/Sivas_Katliam%C4%B1

https://www.bbc.com/turkce/articles/cpv3zw02g7ro

32. Gün videosu: https://youtu.be/y9WJKpqluVE?is=A834KIJt1vKiVaXy

Katliam

Pir Sultan Abdal Kültür Derneği tarafından organize edilmiş olan Pir Sultan Abdal Şenlikleri kapsamında pek çok sanatçı ve fikir insanı, dönemin Sivas Valisi Ahmet Karabilgin'in özel davetlisi olarak Sivas'a geldi.

Katliamdan iki gün önce dağıtılan bir bildiri, 2 Temmuz'da neler yaşanacağının habercisi olmasa da, işaret gibiydi. Bildiride Aziz Nesin'in o sırada başyazarı olduğu Aydınlık gazetesinde yayımlanan Salman Rüşdi'nin "Şeytan Ayetleri" kitabından bahsedilmiş, Nesin hedef gösterilmişti.

Bildiride dönemin Sivas Valisi Ahmet Karabilgin'in şenliklere ev sahipliği yapması eleştirilmiş, Nesin için "Şehirde adeta Müslümanlarla alay edercesine gezebilmektedir" denmişti.

2 Temmuz günü Cuma namazının ardından etkinliklerin yapıldığı kültür merkezinin önüne bir yürüyüş başladı. "Sivas laiklere mezar olacak" atılan sloganlardan biriydi. Saldırgan grubun bir kısmı yeni dikilen "Halk Ozanları" heykelini yıkıp, yerde sürüklerken; bir kısmı Valilik önünde Ahmet Karabilgin'i protesto etti.

Kültür Merkezi içinde karşıt grupla çıkan taşlı-sopalı çatışma, fazla büyümeden, polis tarafından zor kullanılarak önlendi. Binlerce kişiden oluşan karşıt grup, Kültür Merkezinden ayrılıp yeniden Hükûmet Meydanı'na geldi. Hükûmet Konağını taşlamaya ve slogan atmaya başlayan saldırganlar, ardından Madımak Oteli civarına ulaşarak slogan atmaya devam etti. "Şeytan Aziz!", "Sivas, Aziz'e mezar olacak!" gibi sözlerden sonra sloganlar devlete ve rejime yöneldi, "Kahrolsun laiklik!", "Müslüman Türkiye!", "Yaşasın Şeriat!" sloganları atıldı.

Grup, önce Madımak Oteli önündeki araçları ateşe verdi ve oteli taşladı. Oteldekiler ise kurtarılmayı bekliyorlardı. Saldırganların Madımak Oteli'ni henüz yakmadıkları saatlerde Aziz Nesin, Ankara'daki Başbakan Yardımcısı Erdal İnönü'yü arayıp "Bizi kurtarın" dedi. İnönü buna, "Hiç merak etmeyin. Gerekli tedbiri aldık" cevabını verdi. Fakat daha sonra tutuşturulan perdeler ve otelin alt katında bulunan eşyalarla birlikte Madımak Oteli yakıldı. Saldırganlardan bazılarının, "Allah'ım bu senin ateşin! İçeriye gönder!", "Cehennem ateşi işte!", "Şeytan Aziz!" dedikleri duyuldu. Uzun süren bekleyiş sonunda oteldekiler kurtarılamadı. Otele sığınmış olan kişilerden aralarında Asım Bezirci, Nesimi Çimen, Muhlis Akarsu, Metin Altıok ve Hasret Gültekin'in de bulunduğu 35 kişi yanarak veya dumandan boğularak öldü. Aralarında Aziz Nesin'in de bulunduğu 51 kişi de olaylardan kendi olanaklarıyla, ağır yaralarla kurtuldu. İtfaiye merdiveniyle kurtarılmaya çalışılan Aziz Nesin, merdivendeki görevli tarafından darp edilip merdivenden itfaiye aracı etrafında toplanan saldırgan kalabalığa doğru itildi. Başından yaralanan Aziz Nesin'i linç girişiminden araya giren polisler kurtardı. Yaralılar, polis arabalarıyla Tıp Fakültesi Hastanesine götürüldü.

Olaylar sonucunda 33 konuk, 2 otel görevlisi ve 2 saldırgan öldü. Akşam saatlerinde valilikçe ilan edilen 2 günlük sokağa çıkma yasağı ile birlikte güvenlik güçleri şehirde tam bir hâkimiyet sağlayabildi.

Bir iddiaya göre Sivas Katliamı, Özel Harp Dairesi tarafından planlanmıştı.

İlgili açıklamalar

Dönemin Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel, "Olay münferittir. Ağır tahrik var. Bu tahrik sonucu halk galeyana gelmiş... Güvenlik kuvvetleri ellerinden geleni yapmışlardır... Karşılıklı gruplar arasında çatışma yoktur. Bir otelin yakılmasından dolayı can kaybı vardır." ifadelerini kullandı.

Dönemin Başbakanı Tansu Çiller, "Çok şükür, otel dışındaki halkımız bir zarar görmemiştir." ifadelerini kullandı.

Faciadan ağır yaralı kurtulan Aziz Nesin dönemin Başbakan Yardımcısı Erdal İnönü'nün, linç girişiminden haberdar olduktan sonra “bazı yetkilileri” aradığını ve Madımak Oteli'ndekilere telefonla "en kısa zamanda takviye güç gönderileceği, kimsenin kılına dahi zarar gelmeden kurtarılacakları" ifadelerini kullandığını söylemiştir. Başka bir kaynağa göre Dönemin Başbakan Yardımcısı Erdal İnönü, "Ne yapayım, yetkim yoktu." ifadelerini kullandığı iddia edilmiştir.

Dönemin İçişleri Bakanı Mehmet Gazioğlu, "Aziz Nesin'in halkın inançlarına karşı bilinen tahrikleriyle halk galeyana gelerek tepki göstermiştir." ifadelerini kullandı.

Refah Partisinin lideri Necmettin Erbakan, "Olaylar, Sivas'a girmiş bir ekibin halkı tahrik etmesinin sonucudur." ifadelerini kullandı.

Yargılama

Olaydan bir gün sonra 33 kişi gözaltına alındı. Daha sonra gözaltına alınanların sayısı 190'a çıktı. Gözaltına alınan 190 kişiden 124'ü hakkında "laik anayasal düzeni değiştirip din devleti kurmaya kalkışma" suçlamasıyla dava açıldı, geri kalanlar serbest bırakıldı. Kamuoyunda "Sivas Davası" olarak bilinen davanın ilk duruşması, Ankara 1 No.'lu Devlet Güvenlik Mahkemesinde 21 Ekim 1993 günü yapıldı. 26 Aralık 1994'te karara bağlanan dava sonucunda 22 sanık hakkında on beşer yıl, 3 sanık hakkında onar yıl, 54 sanık hakkında üçer yıl, 6 sanık hakkında ikişer yıl hapis cezası, 37 sanık hakkında da beraat kararı verildi.

Müdahil avukatlar, Devlet Güvenlik Mahkemesi'nin kararını "taraflı, hukuka ve adalete aykırı" olarak niteleyerek ayrıntılı bir savunmayla temyize gittiler. Yargıtay 9. Ceza Dairesi, katliamın "Cumhuriyete, laikliğe ve demokrasiye yönelik olduğunu" belirterek Devlet Güvenlik Mahkemesinin kararını esastan bozdu. Ankara 1 No.'lu Devlet Güvenlik Mahkemesi, Yargıtay'ın bozma kararına uyarak yargılamayı yeniden başlattı.

28 Kasım 1997'de açıklanan kararda, 33 sanık Türk Ceza Yasası'nın 146/1 maddesine göre idama ve 14 sanık da 15 yıla kadar değişen hapis cezasına mahkûm edildi. Yargıtay 9. Ceza Dairesi, 24 Aralık 1998'de hapis cezalarını onadı, 33 idam cezasını ise usul noksanlıkları nedeniyle bozdu. Şubat 1999 tarihinde usul eksikliklerinin giderilmesi için başlayan yargılama sonucunda 16 Haziran 2000'de 33 sanık Devlet Güvenlik Mahkemesi'nce yeniden idam cezasına çarptırıldı. 2002 yılında idam cezasının yürürlükten kaldırılmasıyla idam cezası hükümlülerinin cezaları ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çevrildi.

Sanıkların avukatlığını üstlenenler arasında olan REFAHYOL iktidarının Adalet Bakanı Şevket Kazan, bakanlığı sırasında onları hapishanede ziyaret etti. Geniş avukat listesinde çok sayıda Refah Partisi üyesi ve yöneticisi olması eleştiri konusu oldu. Bu avukatlar ilerleyen yıllarda AK Parti ve Saadet Partisi'ne katıldılar ve içlerinden üst yönetim görevlerine yükselenler oldu. 26 kişilik bu listede biri bakan olmak üzere 4 AK Parti milletvekili de bulunmaktadır.

Geçen bu zaman zarfı içerisinde sanık sayısı tahliyelerle 33'e düştü. Olayın kilit ismi olarak nitelendirilen, dönemin Sivas Belediye Meclisi üyesi Cafer Erçakmak ve Yargıtay'ın 1997'deki bozma kararından sonra firar eden 8 sanık ise hâlen yakalanamamıştır. Davanın firari olan 5 sanık ile ilgili kısmı 13 Mart 2012 tarihinde zaman aşımından düşürülmüştür. 2023 Eylül ayında görülen son davada ise haklarında ağırlaştırılmış müebbet istenen firari sanıklar Murat Sonkur, Eren Ceylan ve Murat Karataş'ın yargılanmasına dair 30 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın düşmesine karar verildi.

Sivas Davası, İstiklal Mahkemeleri sonrasında tek bir davada bu kadar çok idam cezasının verildiği ilk davadır.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, ikinci kez af yetkisini kullanarak katliamın bir asli faili olan Hayrettin Gül'ün ömür boyu hapis cezasını kaldırdı.

Hayatını kaybedenler

Şenlik katılımcıları

Muhlis Akarsu - 45 yaşında, sanatçı

Muhibe Akarsu - 44 yaşında, Muhlis Akarsu'nun eşi

Gülender Akça - 25 yaşında

Metin Altıok - 53 yaşında, şair, yazar, felsefeci

Mehmet Atay - 25 yaşında, gazeteci, fotoğraf sanatçısı

Sehergül Ateş - 30 yaşında

Behçet Sefa Aysan - 44 yaşında, şair

Erdal Ayrancı - 35 yaşında

Asım Bezirci - 66 yaşında, araştırmacı, yazar

Belkıs Çakır - 18 yaşında

Serpil Canik - 19 yaşında

Muammer Çiçek - 26 yaşında, aktör

Nesimi Çimen - 62 yaşında, şair, sanatçı

Carina Cuanna Thuijs - 23 yaşında, Hollandalı akademisyen

Serkan Doğan - 19 yaşında

Hasret Gültekin - 22 yaşında şair, sanatçı

Murat Gündüz - 22 yaşında

Gülsüm Karababa - 22 yaşında

Uğur Kaynar - 37 yaşında, şair

Asaf Koçak - 35 yaşında, karikatürist

Koray Kaya - 12 yaşında

Menekşe Kaya - 15 yaşında

Handan Metin - 20 yaşında

Sait Metin - 23 yaşında

Huriye Özkan - 22 yaşında

Yeşim Özkan - 20 yaşında

Ahmet Özyurt - 21 yaşında

Nurcan Şahin - 18 yaşında

Özlem Şahin - 17 yaşında

Asuman Sivri - 16 yaşında

Yasemin Sivri - 19 yaşında

Edibe Sulari - 40 yaşında, sanatçı

İnci Türk - 22 yaşında, Gazi Üniversitesi Eczacılık Fakültesi öğrencisi

Otel çalışanları

Ahmet Öztürk - 21 yaşında

Kenan Yılmaz - 21 yaşında

Saldırganlar

Hakan Türkgil

Ahmet Alan

Özgür Özel

"Eğer CHP’de işgal sona ermezse, milletimizi asla seçeneksiz bırakmayacağız. Gerekirse yeni bir partiyle, tertemiz bir sayfa açacağız.

Yeni bir siyaseti; demokratik rekabeti, hukukun üstünlüğünü, temiz yönetimi hep birlikte inşa edeceğiz. Yeni ve kurucu bir siyasetle Türkiye’nin önünü açacağız.

Bu yeni parti, bizim partimiz olmayacak. Kadınların yeni partisi olacak. Gençlerin yeni partisi olacak. Emeklilerin, emekçilerin, çiftçilerin, esnafın, işsizlerin, yoksulların, umudu elinden alınan milyonların partisi olacak.

Siyaset normale dönecek. Kumpaslar, iftiralar, siyasi davalar bitecek. Devlette yozlaşma sona erecek. İsrafla, torpille, kayırmacılıkla, kul hakkı yiyerek ayakta kalan bu düzen artık bitecek. Siyaset, yetkiyi sadece milletten alarak ve millete hesap vererek yapılacak.

Türkiye, kurumlarla ve kurallarla yönetilen herkesin eşit olduğu bir ülke olacak. İşte o zaman bu topraklara bereket ve refah gelecek. Türkiye, demokrasisiyle, ekonomisiyle imrenilen güçlü bir ülke olarak yükselecek.

Bu yeni yol; AK Parti’nin kara düzenine karşı milletin yolu olacak. Bu yol, adaletin, eşitliğin yolu olacak. Bu yol, demokrasinin, kalkınmanın, refahın yolu olacak. Bu yol, Türkiye’yi ayağa kaldıran yol olacak."

via Notbir, Can Özçelik

Türkiye, 200 ülkenin küresel ısınmayla nasıl mücadele edileceğine dair yıllık görüşmelerini gerçekleştireceği COP31 iklim zirvesine ev sahipliği yapacak.

Avrupa Birliği, küresel iklim görüşmeleri öncesinde konuyla ilgili diplomatik gerilimlerin arttığı bir dönemde, Türkiye'nin GKRY'yi bu yılki BM iklim zirvesi hazırlıklarından dışlamasını kınadı.

AB, Türkiye'nin GKRY'ye karşı tavrını "kabul edilemez" olarak nitelendirdi.

via Reuters

Sonunda be :))))