u/Infinite-Bee-5897

Mijn vriendin (25F) en ik (28M) zijn beide vrij carrière georiënteerd. We kennen elkaar nu zo een 6 maanden, dus we vinden het te groep om (te denken aan) samen te wonen

Ik werk in de Finance voor grote consultancy club, mijn vriendin is advocaat bij een vrij groot advocaten kantoor in Amsterdam.

Liggend aan de intensiteit van mijn huidige opdracht werk ik amper 40 uur of soms 60-70. Mijn vriendin werkt consistent 55-60 uur.

Wij zijn beide bezig met het goed opzetten van onze carrières omdat het belangrijk voor ons is dat geld nooit een probleem is hoe luxe we het ook willen maken. Ambitieus zijn is ook een van de redenen dat we een connectie hebben

We hebben de laatste tijd door dat onze enige tijd samen is als we bij elkaar slapen in het weekend, en door werk gaat dat af en toe soms ook niet door.

Voor de koppels die door soortgelijke redenen minder tijd konden doorbrengen, hoe hebben jullie ervoor gezorgd dat je toch voldoende tijd samen brengt en communiceert?

Edit: Sorry voor eventuele taalfouten, ik schrijf dit best moe op

I'm replaying the games and watching the anime seasons at the same time without trying to spoil myself, yet I finished both and I'm still wondering if his 1 letter name has some significance

Wekelijks zie ik hier draadjes voorbijkomen van mannen en vrouwen die klagen dat daten kut is en dat ze niemand vinden die ze écht willen. Zelf zat ik lange tijd in die situatie: om de paar maanden een match op een datingapp, een eerste date, en daarna bleek er in het echt toch geen klik te zijn.

De laatste tijd ben ik naar drie speeddating evenementen geweest. Over die drie avonden had ik acht matches en ik date nu al een tijdje met een van die dames.

Ben jij een van die jongens die vindt dat hij een leuke persoonlijkheid heeft maar “niet de looks” voor de vleeskeuring op datingapps? Bewijs het dan door tijdens een echt gesprek indruk te maken.

Ben jij een vrouw die geïrriteerd is dat elke match een fuckboy lijkt die maar 1 keer met je naar bed wil? Het algoritme werkt nu eenmaal zo test in plaats daarvan iemands échte persoonlijkheid in een kort, echt gesprek.

Ik heb het een lange tijd bestempeld als "zielig als je het nodig hebt" maar na de eerste keer voelt hier meer ongemakkelijk. Daarna is het gewoon een gezellige sociale avond waar je wel of niet een match uit krijgt.

I'm Dutch and we're by far the tallest country in the world, being tall is nothing special here and unless you're literally over 2 meters it's not a feature that makes you unique.

​

​

I'm going on a 6 month worktrip to the US starting in August of which 3 months will be in NYC and the other 3 months in LA and I'm wondering if I stand a better chance on dating apps etc over there

De meeste mensen uit mijn huidige vriendenkring ken ik nog vanuit mijn studietijd aan de universiteit, studentenbaantjes en sportverenigingen waar ik vroeger bij zat. Vooral mannen en vrouwen waar ik destijds een goede klik mee had en veel gemeen mee had. Met de meesten ga ik op zijn minst nog maandelijks iets drinken en met een kleiner deel wekelijks.

De laatste tijd merk ik dat een groot deel subtiel aan het radicaliseren is: ongeveer 90% naar extreemrechts en 10% naar extreemlinks. Ik ben zelf een beetje centrist. Bij de drie verkiezingen waarin ik mocht stemmen heb ik telkens op een andere partij gestemd, afhankelijk van de standpunten op dat moment, maar al die partijen kunnen als centrumpartij worden gezien. In de meeste gevallen heb ik dus geen extreme politieke opvattingen.

Het is gezellig totdat een politiek gevoelig onderwerp ter sprake komt en ik ineens een mening hoor waar ik vanbinnen van walg, maar ik blijf stil omdat ruzie in de groep niemand iets oplevert.

Vrienden maken als volwassene is lastig, dus ik heb niet echt de behoefte om vriendschappen te verbreken vanwege verschillen in wereldbeeld. Toch erger ik me steeds meer aan de meningen van bepaalde vriendenkringen, of die nu extreem naar rechts of naar links neigen.

Ter informatie: dit is geen overdreven reactie van het type “omg VVD is extreemrechts”. De rechtse kant steunt vooral FvD en de linkse kant vooral SP of DENK, drie partijen waar ik absoluut niets mee heb.

Hoe gaan jullie om met radicaliserende vriendengroepen waarvan het wereldbeeld compleet anders is dan dat van jezelf en die niet lijken te veranderen omdat ze al te diep in hun eigen kamp zitten?

Ik zie steeds vaker mensen in prullenbakken graaien of in de zijvakjes van treincoupés zoeken naar blikjes en flessen met statiegeld. Vroeger waren het vooral oudere mensen waarvan ik dacht dat ze in hun werkzame leven onvoldoende aanvullend pensioen hadden opgebouwd en daar nu de nadelen van ondervinden. Tegenwoordig zie ik het echter ook steeds vaker bij Gen X’ers en oudere millennials.

Ik vraag me af hoeveel zij hiermee daadwerkelijk verdienen en of het de tijdsinvestering überhaupt waard is. Doen mensen dit uit pure wanhoop, of hebben sommigen een (zij het niet erg frisse) side-hustle gevonden?

Ongeveer een jaar geleden (begin augustus) heb ik besloten naar de sportschool te gaan voor krachttraining. De initiële resultaten ben ik heel erg blij mee bijna een jaar verder. Van 83kg naar 93kg (zit wel klein deel vet bij door hogere calorieën dat zeker. Maar tenminste niet zichtbaar).

​

Echter zie ik dat ik met mijn huidige training routine een beetje "vlak" zit nu. Er is geen verandering gekomen in die 93kg en ook qua kracht in de oefeningen omhoog gaat het heel stroef.

​

Daarnaast heb ik ook steeds vaker door dat de apparaten die ik gebruik voor deze training voor langere tijd bezet staan. Ik kan mijn workout routine zonder wachttijd meestal binnen 45 minuten tot een uur afronden, echter zie ik de laatste tijd dat de workout me 1,5 uur kost door wachttijd.

​

Ik ben dus toe aan een nieuwe sportschool beide voor goede begeleiding en minder wachttijd.

​

Het tarief maakt niet heel veel uit als het maar niet schandalig duur is, werk vergoed netto 37eu per maand, iets extra bijleggen vind ik ook niet erg.

​

Ik sport momenteel bij Golds gym, maar heb dus behoefte aan iets nieuws. Het liefst wel in de stad zelf en niet een "Utrecht en omgeving" locatie zoals Ede of Houten bijv.

​

Enige tips?

​

Sometimes when I'm feeling down, I need a quick reminder that life isn't so bad. My go-to routine is to visit subreddits where people either complain about societal standards or celebrate obviously bad choices.

For example:

averageheightdudes has become a heavily blackpilled community of shorter men who treat height as the be-all and end-all. Reading their self-pity makes me feel better about being tall; they act like every woman wants me because of my height, which isn’t true in practice, but knowing some people think that is a real mood lifter.

Antiwork, while I have a great job and supportive manager, reminds me I lucked out career-wise when I see others insist no job can be good and every manager they ever had was out to get them (They don't realize they're the common denominator here.)

If I lose money to a repair or an unexpected medical bill or my portfolio went down. I’ll check wallstreetbets and instantly find someone who blew up their entire net worth in one trade, a humbling reminder that it could always be worse.

I find a little schadenfreude at online strangers to be oddly therapeutic and it's valid entertainment. Unlike irl schadenfreude it doesn't hurt anyone.

Sometimes when I'm feeling down, I need a quick reminder that life isn't so bad. My go-to routine is to visit subreddits where people either complain about societal standards or celebrate obviously bad choices.

For example:

-r/averageheightdudes has become a heavily blackpilled community of shorter men who treat height as the be-all and end-all. Reading their self-pity makes me feel better about being tall; they act like every woman wants me because of my height, which isn’t true in practice, but knowing some people think that is a real mood lifter.

R/antiwork, while I have a great job and supportive manager, reminds me I lucked out career-wise when I see others insist no job can be good and every manager they ever had was out to get them (They don't realize they're the common denominator here)

-if I lose money to a repair or an unexpected medical bill or my portfolio went down. I’ll check r/wallstreetbets and instantly find someone who blew up their entire net worth in one trade, a humbling reminder that it could always be worse.

I find a little schadenfreude at online strangers to be oddly therapeutic and it's valid entertainment. Unlike irl schadenfreude it doesn't hurt anyone.

Even vooraf: ik heb mijn ouders al aanraden om met een notaris te praten. Ik houd me er liever buiten zodat ik niet de schuld krijg als er later iets misgaat.

Het verhaal:

Ik heb twee halfzussen en een halfbroer uit eerdere huwelijken van mijn ouders. Ik ben hun enige gezamenlijke kind. Mijn ouders worden wat ouder en ik help hen dagelijks met boodschappen, koken enz. Ik doe dit nu 2-3 jaar omdat ik het dichtstbij woon en mijn broer/zussen er weinig mee bezig zijn, met allerlei (naar mijn mening soms zwakke) excuses.

Mijn ouders hebben aangegeven dat ze hun vermogen het liefst volledig aan mij nalaten, vooral het grotendeels afbetaalde appartement in de stad waar ik al woon. Ik heb gezegd dat mijn broer en zussen volgens mij recht hebben op het kindsdeel en dat ze daar niet zomaar onderuit kunnen komen. Ik heb hen opnieuw geadviseerd een notaris of financieel adviseur te raadplegen.

Mijn ouders zijn ervan overtuigd dat, omdat ik het enige gezamenlijke kind ben, dit mogelijk is, maar ik kan hierover geen duidelijke informatie vinden.

Weet iemand hier meer over? Of heeft iemand een goede notaris/financieel adviseur om aan te bevelen?

Je bouwt 2% van je AOW‑recht per jaar op gedurende 50 jaar tot de officiële AOW‑leeftijd. Voor mij betekent dit dat de opbouw loopt vanaf mijn 17e tot mijn huidige AOW‑leeftijd van 67 jaar.

Het is echter vrij waarschijnlijk dat de AOW‑leeftijd (meerdere keren) omhoog gaat voordat ik die leeftijd bereik. Mijn opbouw is echter al vanaf mijn 17e gestart.

Stel dat de AOW‑leeftijd uiteindelijk uitkomt op het geschatte 71,6 jaar in plaats van de huidige 67, dat scheelt 4,6 jaar.

Als ik gedurende mijn werkend leven ongeveer 4,6 jaar in een land ga werken met hogere salarissen maar vergelijkbare levensonderhoudskosten (bijvoorbeeld Luxemburg, de VS, Zwitserland), kan ik dan later terugkeren naar Nederland en alsnog 100% AOW ontvangen, met bovendien een hoger opgebouwd vermogen door het werk in het buitenland, zonder praktische nadelen?

Ik heb namelijk de mogelijkheid om drie jaar in de VS te werken tegen een salaris dat ongeveer drie keer zo hoog is als mijn huidige salaris, in een staat met vergelijkbare kosten als Nederland. Ik weeg de voor- en nadelen af en zie op dit moment vooral voordelen. Zelfs dit kleine puntje (dat geen doorslaggevende factor is) lijkt zichzelf op te lossen.

Hoi hoi,

Ik ben bij mijn huidige werkgever in dienst met een jaarcontract sinds augustus 2025.

Vanuit mijn manager heb ik begrepen dat zij wettelijk een maand van te voren moeten laten weten of ze mijn contract verlengen of niet.

Mijn manager zegt dat ik 100% verlengd wordt aangezien al mijn projecten goed afgerond zijn/prima lopen.

Echter heb ik medio juli een belangrijk project waarvan de deadline niet gehaald gaat worden. Dat zou de eerste zijn.

Ik maak me niet enorm zorgen dat 1"gefaald traject" ervoor zorgt dat mijn contract niet verlengd wordt. Maar hoe werkt dit juridisch?

Stel je voor dat ik 1 juli hoor dat zij mij willen verlengen (en ik zo vroeg mogelijk teken) naar een vast contract, en 20 juli valt het project door de mand of wordt vertraagd. Kunnen ze dan het aanbod nog terugnemen?

Tijdens mijn studententijd ben ik(28M) nooit uit geweest. Op de basisschool/middelbare school ben ik flink gepest geweest wat mijn zelfvertrouwen in mijn tienerjaren niet ten goede is gekomen en hierdoor was ik vooral het "brave studenten" in mijn bachelor/master tijd.

Echter afgelopen zaterdag was ik uit met de jongens na iemand zijn housewarming en we zijn naar Back & Fourth geweest. En ik had het echt enorm naar mijn zin, eerlijk gezegd.

Het hielp heel erg met voor mijn zelfvertrouwen dat random dames een praatje kwamen maken en even los gaan en dansen was ook wel leuk.

(Shoutout naar degene die binnenkwam toen ik en de jongens net vertrokken die zei "Jij bent echt een 10/10" ik wou eigenlijk puur langer blijven daardoor, hoop dat je nog een leuke avond gehad hebt)

Echter, ik heb geen vrienden die regelmatig uit gaan, zoals ik zei dit was een spontaan idee na een housewarming maar niemand in mijn vriendengroep gaat wekelijks of zelfs maandelijks uit.

Ik zie wel een beetje op tegen in mijn eentje gaan op een of andere manier, zijn er mensen die vaker alleen uitgaan? Waar ga je dan heen en hoe maak je het dan gezellig met anderen?

Ik (28M) heb 100k aan liquide eigen vermogen. Dit komt omdat ik de laatste 6 jaar een relatief lage (all-in) huur heb gehad tegenover een relatief hoog salaris.

Ik wil de koopmarkt op en ben eindelijk ingeloot op een nieuwbouw apartement op een locatie waar ik mijzelf wel een tijdje zie zitten.

Ik kan met mijn huidige salaris 410K lenen. Het apartement zelf is 385K.

Volgens wat maatjes van me moet ik vooral maximaal lenen maximaal HRA trekken. Dan kan ik mijn vermogen gewoon laten renderen op de aandelenmarkt zoals ik het nu ook al doe.

Is dit de juiste gedachte gang? Ik zit met verschillende overwegingen over deze situatie:

-Meer eigen geld inleggen=lagere maandlasten= ik kan sneller mijn bedrag weer opbouwen.

-In Nederland betaal je weinig tot geen belasting in box1, echter geld in box 3 wordt kapot belast (nog meer toekomstig) dus fiscaal gezien is meer in stenen stoppen voordelig.

-Ik ziet vooral in breed gespreide ETFs op de aandelenmarkt die gemiddeld 7-8% per jaar renderen. De hypotheek rente die ik zou hebben is bijna 4% (als het al niet hoger is)

Ik probeer altijd de meest fiscaal voordelige optie te pakken. Aangezien ik echt een hekel hebt aan de verdeling van hoe de overheid het belastinggeld uitgeeft en ik er het liefst zo min mogelijk aan mee doe. Maar dat is de minst wegende overweging momenteel

Ik probeer al een aantal uur in te loggen maar er wordt aangegeven dat er geen verbinding is met de Azure server.

Is hier een bepaalde reden voor? Want er staat niks op de site.

Je zou denken dat met hoeveel belasting we betalen een website overeind houden wel kinderspel zou zijn