u/InvestmentNearby6896

ankaraya bir arkadasimin yanina geldim bir sure buradayim, motor kuluplerine dahil olmaktansa cogunlugun takildigi mekanlar neresi merak ediyorum. kafe olur restoran olur tanisip gazlayabilecegim insanlar ariyorum. genelde nerelerde oluyorlar?

demirlibahcede bir ilan var. trenin dibinde ev, okula gidis donus icin cok iyi bu. 1. kat gibi ama yüksek giriş. trenden cikip direkt eve girebilirim beklemeden ama gece ya da gun icinde nelerle karsilasabilirim bilmiyorum. kadin öğrenciyim. mamak insani nasil bilmiyorum insanlar ilgilendirmiyor beni aslinda ama yine de bilmek isterim. mamakta boyle bir yerde nelere dikkat etmem gerekir?

bu sene üniversiteye gidiyorum. iyi sıralama yaptim, iyi bir uniye gidecegim, ev tutulacak, ehliyetimi de alacağım, spora da gidiyorum, guzel de sayılırım.

sevgilimle son 2 ay uzak mesafe olsa da 5 aydir birlikteyiz. ilk aylar ne de guzeldi, beni gerçekten seviyor sanmistim. kacingan bağlaniyor kisiligi boyle zart zurt diyerek kendimi kandırdım hep. sevseydi hissederdim, adam olsaydı beni sevdiğini kanitlardi. sinava gireceğim günden onceki aksam birden otogardayım dedi gitti. ondan once zaten doğum günümden 3 4 gun once yine şehir dışına cikmisti ve dogum gunumde ben tektim. en cok yanımda olması gerektiginde hep kayboldu. ilk başlarda her gun birlikteydik, motorla gezerdik, kahvelerimizi hep o oderdi. operdi severdi, ben beklemezken yarin ne zaman bulusuyoruz derdi. sonralari erkek adam olma rollerine bürünmeye basladi, yalniz kalmalıyım dedi, beni kendinden uzaklastirdi ama arkadaşlarıyla görüşmeye devam etti. yanında olduğumu hissettirmek icin elimden geleni yaptim. oyle fazla değer verdim ki ona. ama o deger bilemedi. yazmazsan yazmaz, sormazsan söylemez, iki çift guzel laf etmekten gocunur... yaptigi hatalara hep goz yumdum. çünkü ilk defa sevdim birini. ilk defa asik oldum, ondan once yaşadığım hayat değilmiş sanki diye dusundum. ben 2 ay onu bekledim, hiçbir erkekle konusmadim, agladim, mektuplar yazdim. çevremde onu seven kimse yok, ben dahil hepimiz ana avrat sövüyoruz, ayril demekten dillerinde tuy bitti. soğuyup kurtulmak istiyorum ama yapamıyorum. bu ask degil bağlılık, ben de biliyorum.

iyi bir gelecek beni bekliyor guya ama onla olmadiktan sonra nasil mutlu olacağım ki? teni tenimdeyken bile yalniz hissediyorum ben. ondan baska kimseyi sevemeyecegim galiba. niye boyle gözümde büyüttüm ki onu? biri beni çekip kurtarsa keske.

uni icin cok yuksek ihtimal buraya gelecegim. sari siteden kiralık ev bakıyorum hepsi 30k civarı (sanirim normal bu)

özellikle hangi semtlere mahallelere bakmalıyım? bütçem de 30k zaten. yürüme mesafesi ya da toplu tasimayla max 30 dk olacak bir yer arıyorum.

my bf (sp3) and i (sx4) have been dating for 4 months now. you can already guess that its kind of problematic because im the one who craves love, connection, depth and every other feeling while he is primarily focused on his own life and future, and he is cold. literally cold. he has been away for almost 2 months because of work and he is about to come back. I wonder how would this relationship work out better and what i should be careful about. what's would be your opinion/assumption about this kind of relationship for people with these typings

yarin samsuna geliyorum, merkez atakum civarlarında takılacağım, samsunlu gotikler nereden alisveris yapiyor?

ayrica iki bira içmeyi düşünüyorum nereye gidebilirim?

ankara sinoloji veya istanbul okan uni çince mutter dusunuyorum ama hic temelim yok, okulda ogreniyoruz biz de demisti birkac sene once konustugum ogrenciler. hazirlikta kaliniyor falan filan diyorlar herkes bolum degistiriyormus yapamayip. cince okuyan biriyle sohbet etmek cok isterim.

kimlik fotomu değiştirmem lazim cunku 2 senelik foto ve tipim cok değişti. ama tercih yerleştirme vs sorun çıkar mı bilmiyorum? Ne yapabilirim beklemeli miyim?

Wong Kar Wai'nin tüm filmlerini izledim neredeyse. Melankolik Çin-Hong Kong sinemasını seviyorum. Western olarak The Piano Teacher, Nymphomaniac, Blue Velvet, Secretary, Lolita favorilerim. Romantizm ama melankoli de içeren tarzda filme ihtiyacım var, bulmakta zorlanıyorum.

yanlis insana dogru hisleri beslemek insani yalnizliktan ote bir seye surukluyor. sevgi her seyi cozer zannetmistim, sadece ask ve olum bir seyleri degistirir diye dusunmustum. ask bile boyle yalniz hissettiriyorsa kurtulus nerede? nereye gidersem gideyim, kimle konusursam konusayim, ne yaparsam yapayim kendimden ve bu bosluktan kurtulamiyorum. ben en sevdigim kisi sorunlar yasarken tanriya dua ettim ona yardim et, onun sikintilarini ondan al bana ver diye. elimden geleni yaptim, tum sevgimi ve iyi niyetimi verdim, sozlerimle dokunusumla iyi gelmek istedim; yardim edemedigimi anlayinca bir seyleri cozememenin ve degistirememin beni ne kadar suclu, yetersiz ve kotu hissettirdigini anlatamam. ben boyle kendimi hirpalarken kim icimdeki bu hisleri duydu? kim iki guzel soz soyleyip keyfimi yerine getirdi? kim sikica sarilip yanindayim dedi? ben verdikce icimde bir bosluk olustu, butun duygularimi kaybettim, geriye bu igrenc dusunceler kaldi. sadece sevilmek ve bunu gercekten hissedebilmek istemistim. neden bu kadar zor? sen ne kadar guzel anlayisli zeki olsan da aradigin sey sana gelmiyor, sadece derin bir bag kurmak ve o kisinin kalbinde huzurluca kalmak istedim. ne yapsam bosa demek ki. hayat oyle korkutucu ki, oyle yalniziz ki sesimizi kimse duymuyor. kendimi kucuk bir kiz cocugu gibi hissediyorum. cok savunmasiz kaldim, kendimi mahvettim galiba.

Sinolojinin siralamalari her sene yukseliyor. Ydt'de fulle yakin yaparsam girebilirim diye dusunuyorum. Gecen sene 7.5k idi. Bu sene 5k ya kadar yukselir gibi. Bolumde okuyanlarin fikirlerini merak ediyorum.

​

So my boyfriend is actually not a man, not yet. He is

about to be 18. I see avoidant attachment signs in him.

He is self sufficient, doesn't like to share problems, not

very open about emotions, hates being controlled and

strict environments, pulls away when you interfere too

much, doesn't like talking too much or arguments and

conflicts. I am anxiously attached and obviously, I try to

not burden him with my need for intense reassurement

and emotions.

​

He has been dealing with personal problems lately, and

he wanted to keep me away from those. I tried to help,

make him talk about it, made his problems my own... And

at some point, I crossed the line. And he was not happy

with this. So, I have been giving more space to him. But

for me, it feels like detachment. I am afraid we will fall

apart.

​

My question is, how do you want to be treated? Generally,

in hard times, when you are happy.. and specific things I

should be careful about? All comments are appreciated.

my bf is a sp3 and I am sx4. We have been dating for 3 months. at first everything was amazing. but with time, he pulled away. we had sex but thats not the reason. I feel like im too overwhelming for him and too intense. I am just too much. If i give him space I feel like we are gonna fall apart. I just cant stop being this obsessed about him. All I think abt is him, my life revolves around him. Meanwhile he keeps living his life, he has goals and stuff to do. I don't. I only want to be with him and nothing makes me happy anymore.

ergen isleri olabilir bunlar ama lutfen dinleyin. ben 18 yasimdayim erkek arkadasim 17. 3 aydir tanisiyoruz ve 3 aydir sevgiliyiz. ilk basta her sey guzeldi allahin her gunu bulusurduk. her gun kahve (hep o oderdi) sigara motorla bir yerlere gidip gezmeler. ne oldu bilmiyorum. honeymoon phase denen sey gecti galiba. cinsellik icin hayatinda tutmuyor beni bundan eminim cunku bu konuda ben daha istekliyim, o notr. duygularini ifade etmede cok iyi degil, ben her seyi cok derin hissediyorum ve cok fazla ifade etme ihtiyaci duyuyorum. bir suru mektup yazdim, onu gormek icin kendi planlarimi bir yana koydum, ailemi karsima aldim; onu dusunmeden duramiyorum ve sevip sevmediginden asla emin olamiyorum. sevmiyorsa niye 3 ay beklesin? o canim cicim isleri bittiginde birakirdi zaten belki de ama birakmadi? iliskiyi ayakta tutan benim gibi hissettiriyor, eger cabalamaya devam etmezsem kopacagiz gibi geliyor. en son ne zaman "ne zaman bulusuyoruz" dedigini bile hatirlamiyorum. hep ben adim atiyorum. ona kizmiyorum, sadece anlamaya calisiyorum. bu kadar yogun bir insan olmam onu uzaklastiriyor olabilir mi? beni gercekten seviyor musun, birakmayacaksin degil mi vs vs sorular sorup duruyorum ama aldigim cevaplar bile beni rahatlatmiyor. ona cok bagliyim ve dunyam onun etrafinda donuyor artik. kafayi yemek uzereyim. burada sikintili olan benim ama artik ne yapmaliyim nasil davranmali ya da dusunmeliyim bilmiyorum bile. yeter artik.

kendimi bildim bileli kafamda bir ask ideali vardi, onu tanimadan once 3 "sevgilim" oldu, hicbirini sevemedim, hicbiri o ideale uymadi. icimdeki bu sevgiyi tek bir kisiye tumuyle vermek istedim hep. onu tanidim. gemileri yaktim. basta cok guzeldi her sey, her gun gorusurduk, bir yerlere giderdik motoruyla, kahve sigara icerdik. ne oldu bilmiyorum. 2.5 aydir sevgiliyiz. direkt canimi yakan konuya geleyim, ben onun icin deli oluyorum ve o kadar fazla seviyorum ki artik canim yaniyor, dayanamiyorum. tek dusundugum o, hayatla olan butun iliskimi kaybettim, sabah uyaninca aklima gelen ilk sey o, gun boyu o. gece onu dusunerek uyuyorum, daha dogrusu dusunmekten uyuyamiyorum, bir gun gormemeye bile dayanamiyorum onu. durmadan mesaj atiyorum, nerede oldugunu bilmek istiyorum, ogrenebilirsem her firsatta yanina gidiyorum. onu bu kadar sevdigimi neden anlamiyor? verdigimin karsiligini almak istemem bencilce mi? teni tenime degince bile yalniz hissediyorum, cok uzak hissediyorum. ben kaygili baglaniyorum ve o kacingan baglaniyor. saatlerce mesajima bakmadigi oluyor. soru sormadikca bir sey demiyor. "beni seviyor musun, birakmayacaksin degil mi, beni lutfen birakma, beni birakirsan olurum, seni cok seviyorum, sadece benimsin" bunlari duymaktan bikti artik sanirim. sadece biraz dusunmesini istiyorum. neden sevildigimi hissedemiyorum? beni kontrol etsin, her seyime karissin, aman vermesin, ne istiyorsa yapsin bana. sadece onun olmak istiyorum. eski sevgililerini dusununce modem bulaniyor, elim ayagim bosaliyor. nasil benden baskasini sevmis olabilir? nasil o kizi opmus, ona bakarak gulmus olabilir? benden baska biriyle oldugu bir hayati dusunemiyorum bile. benden oncekilerle de boyle soguk muydu? yoksa beni sevmiyor mu? dusunmekten kafayi yiyecegim artik. erkekler bu kadar dusunmuyor boyle seyleri. her sey cok basit onun icin. bense her aksam agliyorum, cok seviyorum ve cok korkuyorum, o kadar yogun hissediyorum ki her seyi. beni anlasin istiyorum. onu kaybedemem, onsuz yasayamam, oldururum kendimi. butun algimi kaybettim. tek derdim o ve ne yapacagimi bilmiyorum. anla beni artik, deliriyorum senin icin. lutfen degerimi anla ve beni kaybetme. dinim yok ama artik tanriya dua etmeye basladim oyle caresiz hissediyorum ki. ne yaparsam beni daha fazla sever? nasil emin olacagim beni sevdiginden ve birakmayacagindan? sayfalar dolusu mektup yazdim ona, okurken niye tepki vermiyor? neden minnettar degil bana? ona put gibi tapiyorum ve hayati kendime zehir ettim. ona duydugum ask zehir gibi ve yavasca oluyorum ben. yeter artik, sev beni