How has your client acquisition been since the beginning 2026 compared to the pre-AI era? More work, less work, or about the same? If possible, mention whether you're freelance or in an agency, your years of experience, and where most of your clients come from.
hemen her gün 4-5 bira içme alışkanlığım vardı, bazen durduramayıp üstüne bir büyük şarap veya ufak cin de yuvarlıyordum.
geçtiğimiz hafta bir şekilde elime 6'lı klasik efes geçti (kendim almadım). dipsomani sebebiyle hepsini gömdüm ama o gün biradan tiksindim.
ne zaman canım bira istese aklıma o efes'lerin tadı geliyor ve vazgeçiyorum. ürünler bozuk değildi, bayağı marketten alınmış efes'lerdi.
10 yıllık alkoliğim, etili bile keyifle içmişliğim çoktur ama bu şarap, jw red'den sonra içtiğim en kötü "şey". kokusu bile berbat
tekele köpek öldüren almaya gideceklere not olsun
> Be me.
> Born in 2001 into an overprotective family.
> From an early age, your unusually strong verbal abilities and pattern recognition skills convince your family that you're gifted. They enroll you in a school for gifted children.
> A handful of beautiful nostalgic memories, a mountain of trauma. You spend your entire childhood waiting to become an adult.
> Become an adult. At 19, get accepted to a university in the United States on a full scholarship and leave the country you grew up in.
> At 20, meet major depression. Spend six months trying to overcome it on your own. Eventually drop out, move back into your parents' house, and begin treatment.
> At 21, meet alcoholism.
> At 22, finish depression treatment, come off all medication, including antidepressants, and start working.
> Spend the next three years working as a designer at two international studios. After three years, decide you're experienced enough to go independent and start your own studio.
> By the beginning of 2026, lose your clients to AI.
> Spend eight months unable to find work. Burn through more than half of your savings.
> Today, you're 25.
> You dropped out of university. Nobody seems to need designers anymore, which means you no longer have any value left to offer the world.
> Your youth disappeared into alcoholism and depression treatment. Even your memories feel incomplete and fragmented.
> Your entire life, you've been told that your potential was enormous. Your family expected you to become the next tech billionaire, the one who would eventually save everyone. Instead, you're still in your childhood bedroom at your parents' house, drinking the bottle of wine you smuggled into the house and writing these words.
I've been working as a freelance UI/UX designer for about 3 years. Over the last 6 months, inbound leads have dropped quite a bit for me. I've only landed 2 projects during that time.
I'm curious how things are going for other freelancers. Are you seeing fewer inquiries as well, or is business sti
I've been working as a freelance UI/UX designer for about 3 years. Over the last 6 months, inbound leads have dropped quite a bit for me. I've only landed 2 projects during that time.
I'm curious how things are going for other freelancers. Are you seeing fewer inquiries as well, or is business still steady on your end?
hasan ali yücel'e ve kendisinin geride bıraktığı bu eserler külliyatına saygım sonsuz. baskıları kabul edebilir kalitede, fiyatları uygun, çevirmenleri ekseriyetle iyi ve editörler de titiz bir iş ortaya koyuyorlar.
ancak bu külliyatın kapak tasarımının estetikten yoksunluğu muhteviyatıyla tezat oluşturuyor. derdim illüstrasyon ihtiva eden süslü püslü kapaklar değil; bilakis onları daha bile itici buluyorum. derdim bu kapakların canva'nın hazır şablonuyla yaratılmış ve hiçbir tasarımcı eli değmemiş gibi duruyor olması. kitapları nemle çürümüş gibi gösteren saman sarısı renk tercihini ve asimetrik defne yaprağı bordürlerini asla anlayamayacağım.
helikopter yayınları'nın seçme yapıtlar dizisi, kyk'nın kazım taşkent klasik yapıtları, yky'nın cogito'su, hatta can yayınları'nın beyaz klasikleri estetik olarak çok daha iç açıcı. kitaplığıma her baktığımda keyfimi kaçıran tek raf, hasan ali yücek klasikleri'nin olduğu raf.
içerken bana ayak uydurabilen az tanıdığım var, o yüzden genellikle toplu halde başlayan gecelere tek başıma devam etmek zorunda kalıyorum. sokakta/sahilde/leş mekanlarda (eskişehir'in tek özlediğim mekanı beer'o'clock'dur) içmeyi severim. alkolikler ses verirse beyaz şarap ve votka harici herhangi bir şeyi herhangi bir saatte herhangi bir yerde içebiliriz.
lütfen 23 yaş ve üzeri.
This feels less like a simple version upgrade and more like two completely different language models with entirely different paradigms. Over the past 1–2 months, I’d started complaining about how clueless and dumb ChatGPT Go was, so I gave Plus a try and this is exactly what I was looking for.
Bundan aşağı yukarı 2 yıl öncesi. Majör depresyonun pençesindeyim, günde 16 saat civarı uyuyor ve geri kalan sürede de kendimi öldürmemeye çalışıyorum, yani ilaçlarımı içip yatıyorum. Böyle günlerden birinde YouTube'da Candaş'ın bir videosuna denk geldim, konuk aldığı isim ilgimi çekti ve izlemeye başladım. Ancak izlerken konuğa veya sohbette zerre odaklanamadım, tüm ilgim Candaş'ın üzerindeydi. Bu adam her açıdan hayatımda gördüğüm en "donanımsız" adamdı. Donanımsız kelimesini mecazi anlamda değil; reel anlamda kullanıyorum. Bu adam sıfır bile değildi, hemen tüm kriterlerde eksideydi. Sosyal zeka? Noksan. Analitik zeka? Eksilerde. Sempatiklik? Sıfır. Karizma? En alakasızı. Nezaket, mizah, kültür, derinlik, ağırlık, kalite, iletişim... Karşımdaki numune, insanı insan yapan tüm kriterler bakımından sıfırdı ve tüm ilgimi Candaş'ın üzerine yönelten şey bu oldu - daha önce hayatımda hiç bu kadar "sıfır" bir insan görmemiştim.
Öte yandan bu adam başarılıydı. Gördüğüm kadarıyla iyi bir kariyeri, tahmin ettiğim kadarıyla iyi parası, gücü ve "saygınlığı" vardı.
O gece, çeyrek asırlık ömrüm boyunca kapıldığım birçok hatalı varsayım bir bir çöktü ve ben sadece afallamakla yetindim. Ne yani, dünya bundan mı ibaretti? Bunun gibiler başarılı mı kabul ediliyordu? Başarılıyı da geçelim, bunun gibiler "birileri" olarak mı kabul ediliyordu? Bundan mı ibaretti gözümde büyüttüğüm birçok şey?
O günün sabahında ağrıdan kafamı zonklatan bir hırsla, bir yaşama istenciyle uyandım. Uzun süre sonra damarlarımda bir enerjinin dolaştığını hissettim ve yataktan zıplayarak kalktım. Aylardır deaktif olan LinkedIn ve GitHub hesaplarımı yeniden açtım, 4-5 gün sonra iş buldum, 1 yıla yakın çalıştıktan sonra departmanımdan birkaç kişiyle işten ayrıldım ve onlarla ortak iş kurdum. Mart ayında, daha önceleri yıllık olarak bile kazandığımı hayal edemeyeceğim bir meblağı banka hesabımda gördüm. Nisan ve Mayıs'da bu meblağ kaldıraçlı artarak ilerledi, Haziran (yani bu ay) itibarıyla ilk kez mülk sahibi oldum ve kendi evimde, üstelik tam da hayal ettiğim gibi bir evde olmanın huzurunu tattım.
Halen nereden nereye geldiğime inanamıyorum. 2 yıl önceki ben, dişini bile fırçalayamayan, intihar düşüncesinde huzur bulan ben ve şu anki ben arasındaki uçuruma inanamıyorum. Komik duyulacağına eminim ama ben hayatımı Candaş'ın vasatlığına borçluyum. Her melek yatırımcı sunumu öncesi uzuvlarım titrerken, her pes etmek üzereyken, her kendimden nefret etmek ve başa dönmek üzereyken Candaş'ın vasatlığına rağmen yapabildiklerini düşünmek bana güç verdi. Hepsi rastgele bir YouTube videosunun rastgele bir gecede karşıma çıkmasıyla oldu. Belki o gün algoritma Candaş'ı karşıma çıkarmasaydı çoktan toprak altındaydım. Ancak yaşıyorum.
Bunu okuyorsan, bana senden tiksinme ve bu tiksintiyle hayata tutunma imkanını verdiğin için teşekkür ederim Candaş. Resmen sayende intiharın tersi bir eylemi deneyimledim; kendimi öldürmek için değil, yaşatmak için istenç duydum ve başardım. Sen bana nelerin mümkün olduğunu gösterdin.
Bundan aşağı yukarı 2 yıl öncesi. Majör depresyonun pençesindeyim, günde 16 saat civarı uyuyor ve geri kalan sürede de kendimi öldürmemeye çalışıyorum, yani ilaçlarımı içip yatıyorum. Böyle günlerden birinde YouTube'da Candaş'ın bir videosuna denk geldim, konuk aldığı isim ilgimi çekti ve izlemeye başladım. Ancak izlerken konuğa veya sohbette zerre odaklanamadım, tüm ilgim Candaş'ın üzerindeydi. Bu adam her açıdan hayatımda gördüğüm en "donanımsız" adamdı. Donanımsız kelimesini mecazi anlamda değil; reel anlamda kullanıyorum. Bu adam sıfır bile değildi, hemen tüm kriterlerde eksideydi. Sosyal zeka? Noksan. Analitik zeka? Eksilerde. Sempatiklik? Sıfır. Karizma? En alakasızı. Nezaket, mizah, kültür, derinlik, ağırlık, kalite, iletişim... Karşımdaki numune, insanı insan yapan tüm kriterler bakımından sıfırdı ve tüm ilgimi Candaş'ın üzerine yönelten şey bu oldu - daha önce hayatımda hiç bu kadar "sıfır" bir insan görmemiştim.
Öte yandan bu adam başarılıydı. Gördüğüm kadarıyla iyi bir kariyeri, tahmin ettiğim kadarıyla iyi parası, gücü ve "saygınlığı" vardı.
O gece, çeyrek asırlık ömrüm boyunca kapıldığım birçok hatalı varsayım bir bir çöktü ve ben sadece afallamakla yetindim. Ne yani, dünya bundan mı ibaretti? Bunun gibiler başarılı mı kabul ediliyordu? Başarılıyı da geçelim, bunun gibiler "birileri" olarak mı kabul ediliyordu? Bundan mı ibaretti gözümde büyüttüğüm birçok şey?
O günün sabahında ağrıdan kafamı zonklatan bir hırsla, bir yaşama istenciyle uyandım. Uzun süre sonra damarlarımda bir enerjinin dolaştığını hissettim ve yataktan zıplayarak kalktım. Aylardır deaktif olan LinkedIn ve GitHub hesaplarımı yeniden açtım, 4-5 gün sonra iş buldum, 1 yıla yakın çalıştıktan sonra departmanımdan birkaç kişiyle işten ayrıldım ve onlarla ortak iş kurdum. Mart ayında, daha önceleri yıllık olarak bile kazandığımı hayal edemeyeceğim bir meblağı banka hesabımda gördüm. Nisan ve Mayıs'da bu meblağ kaldıraçlı artarak ilerledi, Haziran (yani bu ay) itibarıyla ilk kez mülk sahibi oldum ve kendi evimde, üstelik tam da hayal ettiğim gibi bir evde olmanın huzurunu tattım.
Halen nereden nereye geldiğime inanamıyorum. 2 yıl önceki ben, dişini bile fırçalayamayan, intihar düşüncesinde huzur bulan ben ve şu anki ben arasındaki uçuruma inanamıyorum. Komik duyulacağına eminim ama ben hayatımı Candaş'ın vasatlığına borçluyum. Her melek yatırımcı sunumu öncesi uzuvlarım titrerken, her pes etmek üzereyken, her kendimden nefret etmek ve başa dönmek üzereyken Candaş'ın vasatlığına rağmen yapabildiklerini düşünmek bana güç verdi. Hepsi rastgele bir YouTube videosunun rastgele bir gecede karşıma çıkmasıyla oldu. Belki o gün algoritma Candaş'ı karşıma çıkarmasaydı çoktan toprak altındaydım. Ancak yaşıyorum.
Bunu okuyorsan, bana senden tiksinme ve bu tiksintiyle hayata tutunma imkanını verdiğin için teşekkür ederim Candaş. Resmen sayende intiharın tersi bir eylemi deneyimledim; kendimi öldürmek için değil, yaşatmak için istenç duydum ve başardım. Sen bana nelerin mümkün olduğunu gösterdin.
To what extent are INTPs prone to alcoholism?
Mehtap sağır,
dalgalar baki,
gülşen sessiz,
tüyler bakirken
Sur çaldı, dalgalar duydu, mehtap gördü
Bir avuç ense gökyüzüne döndü
Beklenen ruhlar çığırdadı
Mehtap sağır,
dalgalar baki,
gülşen sessiz,
tüyler bakirken
Bir çığlık ala çaldı, aklara bir dehşet,
Çiçek bahçelerinde huşu, tüylerde dinginlik
Çığlığı ısıttı mehtap
Mehtap sağır,
dalgalar baki,
gülşen sessiz,
tüyler bakirken
Suru aratmayan bir çığlık çağdı, çağdı, çağdı
Şems onun üstünde eridi, bostan kıskandı
Çığlık bir kez daha çağdı
Mehtap ısımadı, dalgalar duymadı
Çığlık çağdı,
mehtap sağır,
dalgalar baki,
gülşen sessiz
tüyler bakirken
Çok güzel bir havada öldü,
Kırlangıçların cilveleştiği,
Kuzgunların değil,
Neredeyse hicran ve vuslatın bile cilveleştiği,
Neredeyse yaldızdan parıltıların tüm yeryüzünü ısıttığı,
Işıyan tüm çayırların amber ile mavi mavi cıvıldadığı bir hava,
O gün hava çok güzeldi
hop desin
Preferably a website
Question for product (UI/UX) designers:
Since AI tools like Claude really took off in product design (around the beginning of 2026), how have things been for you? Has the amount of work gone down, increased, or stayed about the same?
I've heard from a few product designers in my circle that they're actually considering switching careers, so I'm curious what the overall situation looks like.
Belli periyotlarda (ayda iki, belki üç) buluşup eserler ve fikirler üzerine tartışacağımız bir kulüp kurma fikrim var. Antik Yunan'dan başlayıp Kıta Avrupa felsefesine uzanan bir okuma listesi izleyebiliriz. Okuma listesini belirlerken önerileri açık tutacağım.
Lokasyon İstanbul, Kadıköy. Mekan olarak sahil kenarı, kafe veya bar tercih edilebilir; rahatça diyalog kurmamıza izin verecek ölçüde gürültüsüz olduğu sürece önemi olduğunu sanmam. Tek bir yere bağlı kalmamıza da lüzum yok, her buluşmanın mekanını oy çokluğuyla belirleyebiliriz.
Katılım herkese açık, ilgilenenler mesajla ulaşabilir.
I’m not a stutterer, but I struggle with pausing while speaking.
Through this community, I’ve met many people with speech difficulties, and ironically, they were the very people whose voices deserved to be heard the most.
If there’s a God somewhere, he definitely has an interesting sense of humor.