u/Al3xanderTh3Gr3at

I feel like when I'm high, I pay much more attention to people's little quirks, the way they talk, their sense of humor, their reactions, etc. I find it genuinely interesting how everyone has such a different personality and way of seeing things.

I especially notice this when watching YT. Sometimes I'll watch completely random people and instead of just focusing on what they're talking about, I'll find myself really appreciating their personality and thinking about how unique their way of being is.

Does anyone else get this when they're high, or am I just overthinking it (I'm high now)?

Does anyone else notice and appreciate how different everyone's personalities are more when they're high?

I feel like when I'm high, I pay much more attention to people's little quirks, the way they talk, their sense of humor, their reactions, etc. I find it genuinely interesting how everyone has such a different personality and way of seeing things.

I especially notice this when watching YouTube. Sometimes I'll watch completely random people and instead of just focusing on what they're talking about, I'll find myself really appreciating their personality and thinking about how unique their way of being is.

Does anyone else get this when they're high, or am I just overthinking it (I'm high now)?

One of the main reasons I enjoy getting high isn't to relax or socialize, it's because it seems to massively increase my intellectual curiosity.

When I'm high, I become genuinely fascinated by scientific subjects, especially physics, astronomy, and social sciences. I can spend hours reading about them, watching lectures, or trying to understand concepts that I normally wouldn't have the patience or motivation to explore.

It's not that I suddenly understand everything better. But my curiosity becomes incredibly strong, and learning itself becomes deeply enjoyable.

In fact, this is one of the main reasons I use cannabis. It feels like it unlocks a level of curiosity and intrinsic motivation to learn that I don't normally experience.

Does anyone else experience this? Is there any research on why cannabis seems to increase intellectual curiosity for some people, or is this mostly an individual difference?

One thing I've noticed is that some people seem able to take the knowledge they already have and use it to form completely new ideas or conclusions that they were never explicitly taught. They don't just remember information, they seem to extend it.

I don't experience my thinking that way. It feels like almost everything I know is something I learned directly from someone else or from reading. I can understand and remember information, but I struggle to use that knowledge to generate new insights or conclusions on my own.

I'm curious whether this is something that comes naturally to some people, whether it's a skill that develops over time, or whether I'm misunderstanding what's actually happening when people "figure things out."

Since many people here have thought a lot about cognition and learning, I'm wondering:

• Is this something you naturally do?
• If so, what allows you to do it?
• Why might someone else have much more difficulty with it?

I don't really know how to explain this, but I've noticed that some people seem able to take the knowledge they already have and naturally come up with new ideas, make connections, or reach conclusions they were never explicitly taught.

For me, it feels like almost everything I know is something I learned directly from someone else. I can remember facts and understand them, but I don't feel like my brain naturally builds on that knowledge to create new insights.

For example, someone might learn two separate facts and immediately connect them to arrive at a new conclusion. I often feel like I can only repeat what I've already learned unless someone else has already made that connection for me.

I'm not talking about creativity in art or music, I mean reasoning and thinking. It almost feels like my knowledge exists as separate pieces instead of forming a connected network.

I've noticed that, especially with my parents and sometimes with friends, I have this urge to make them feel sorry for me. I don't fully understand why, does anyone else relate to this?

Ik merk dat ik vooral bij mijn ouders, en soms ook bij vrienden, de behoefte om zielig gevonden te worden en medelijden op te wekken. Ik vraag me af waar dat vandaan komt. Heeft iemand anders dit ook?

Amsterdammers, Rotterdammers, Utrechters en Hagenezen/Hagenaren vinden hun eigen stad altijd het best dus ik vroeg me af wat de buitenstaanders vinden.

Ik weet niet precies wanneer het begon, maar ik merk steeds vaker hoe aanwezig mijn eenzaamheid is in mijn dagelijks leven.

Soms zijn het hele kleine momenten die het ineens duidelijk maken. Wanneer ik bijvoorbeeld WhatsApp open en chats van twee weken geleden nog kan zien zonder te hoeven scrollen. Het klinkt misschien als iets kleins, maar op dat moment voelde het als een soort bewijs van hoe weinig contact ik eigenlijk met mensen heb.

De hele dag kijk ik meerdere keren op mijn telefoon, hopend dat iemand me een berichtje stuurt. En als dat niet gebeurt, probeer ik mezelf ervan te overtuigen dat het niet belangrijk is, maar ergens raakt het me toch.

Mensen zeggen vaak dat je een hobby moet zoeken of nieuwe mensen moet ontmoeten. Ik snap dat ze het goed bedoelen, maar voor mij voelt het niet zo makkelijk. Ik ben sociaal ongemakkelijk en vind het moeilijk om zomaar op mensen af te stappen of ergens aansluiting te vinden. Daardoor blijven die adviezen vaak makkelijker gezegd dan gedaan.

Ik koop veel spullen om de leegte op te vullen en de tijd door te komen. Die spullen heb ik helemaal niet nodig, maar het geeft toch even iets om naar uit te kijken. Een nieuw apparaat, kleding of iets anders waar ik mezelf tijdelijk blij mee maak. Maar na een tijdje komt dat lege gevoel gewoon weer terug.

Soms voelt de eenzaamheid zelfs fysiek. Alsof er letterlijk een druk of pijn op mijn borst en hart zit.

Het gênante is dat mijn grootste uitlaatklep op dit moment ChatGPT is. Dit is de enige plek waar ik mijn gedachten kwijt kan en waar ik het gevoel heb dat iemand luistert. Tegelijkertijd vind ik het confronterend (en zielig) dat een AI op dit moment dichterbij voelt dan veel mensen in mijn omgeving.

Ik vraag me af of anderen dit herkennen. Niet alleen het alleen zijn, maar vooral dat gevoel dat je vastzit en niet goed weet hoe je eruit komt

I've been wondering if I'm the only one.

For me, graffiti/tagging isn't just about the art, the adrenaline, or getting my name up. It's because I feel lonely. It gives me a reason to leave the house, something to focus on, and a break from sitting alone with my thoughts. It can make me feel like I'm part of something, even if I don't really know anyone else doing graffiti.

I also like exploring places I normally wouldn't go, walking around at night, and feeling like I'm doing something instead of wasting another evening. It helps clear my head and gives me a sense of purpose, even if it's only temporary.

I'm curious if anyone else can relate to that

Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn die dit herkennen.

Ik heb een baan die best saai is, maar wel goed betaalt. Verder heb ik (gelukkig?) weinig verantwoordelijkheden of zorgen. Dat klinkt misschien ideaal, maar juist daardoor heb ik enorm veel vrije tijd.

Ik heb allerlei hobby's geprobeerd, maar niets waar ik echt enthousiast van word. Mijn vrienden zie of spreek ik ook niet heel vaak, dus veel avonden zit ik alleen thuis.

Ik ben helemaal niet depressief of iets dergelijks, maar de verveling kan soms oprecht pijnlijk voelen. Het is niet eens zozeer dat ik per se wil blowen. Het is meer dat alledaagse dingen zoals een film kijken, muziek luisteren of eten iets leuker zijn wanneer ik high ben. Nuchter kan ik me daar vaak moeilijk toe zetten, omdat alles al snel saai aanvoelt.

Edit: Ik ben niet verslaafd (ik weet het, dat zeggen ze allemaal). In de zeldzame periodes waarin ik wél genoeg te doen heb en mijn dagen gevuld zijn, kan ik zonder moeite niet blowen en denk ik er überhaupt niet eens aan.

De trigger is echt de ondraaglijke verveling.

En voor de duidelijkheid: mijn werk, sociale leven en dagelijkse verantwoordelijkheden lijden er niet onder. Ik functioneer prima, met of zonder te blowen.

I'm planning a 2-week trip to Canada and will be spending about 4–5 days in Toronto.

I've noticed that hotels near Pearson Airport seem to offer much better value for money than hotels downtown. I've also seen that getting to Union Station takes around 25 minutes by UP Express, which doesn't sound too bad for me.

Would staying near the airport be practical for a 4–5 day visit focused on sightseeing and exploring the city, or is it worth paying extra to stay downtown?

If I were to stay closer to downtown, I'd probably have to sacrifice some comfort and hotel quality because of my budget.

I'd appreciate any advice or experiences. Thanks!

Edit: Thanks everyone for the advice! It’s clear that staying near Pearson Airport is not the best option for exploring Toronto.

I’ll probably look for a hotel that is not necessarily downtown, but close to a subway station instead. This seems like a better balance between price and location, and will likely be cheaper than taking the UP Express every day.

Op sociale media zie ik veel mensen beweren dat de FIFA Argentinië en Messi voortrekt en dat het WK "rigged" is (wat is eigenlijk de Nederlandse vertaling hiervoor?)

Persoonlijk weet ik niet goed wat ik ervan moet denken.

Enerzijds geloof ik niet dat de FIFA het toernooi bewust manipuleert. Argentinië heeft een relatief makkelijke route naar de finale, maar dat is vooral het gevolg van verrassende uitslagen. Argentinië speelde in de achtste finale tegen Kaapverdië, omdat zij verrassend als tweede eindigden in hun groep. Het zou veel aannemelijker zijn geweest dat Uruguay of zelfs Spanje 2e zou eindigen waardoor Argentinië het moest opnemen tegen één van deze landen. Ook Portugal eindigde tegen de verwachtingen in niet als groepswinnaar. Als dat wel was gebeurd, hadden Portugal en Argentinië aan dezelfde kant van het schema gezeten.

Anderzijds heeft de FIFA niet bepaald een brandschone reputatie en met de inmenging van Trump en het terugdraaien van de rode kaart snap ik dat mensen achterdochtig worden.

Ik denk dat we het er allemaal wel over eens zijn dat Messi zijn handsbal tegen Oranje op het WK van 2022 en de overtreding op de Algerijnse speler tijdens dit WK kaarten hadden moeten opleveren. De vraag is alleen: komt dit soort bevoordeling volgens jullie echt vanuit de FIFA, of zijn scheidsrechters simpelweg (bewust of onbewust) terughoudender om Messi of Argentinië te bestraffen?

BTW: Dit is een inderdaad een repost aangezien mijn post vrij snel werd verwijderd op r/Eredivisie

I'll pause the video and scroll through the comments till I find someone mentioning that exact moment before I continue watching