u/MaliHizm

yıl milattan önce beş yüz bin civarı mamut taşşağı kadar soğuk bir kabile gecesinde mızraklarımızı götümüze sokmamak için ateşin etrafında büzüşmüşüz ben ve kabiledeki en maymun kafalı iki amcık alp mızrağın ucuna yaban domuzu taşşağı takmışız közde çeviriyoruz şef olan o piç ugga geldi dedi ki ungabunga böcek yeyin mamut avına gidin ulan amına koyayım zaten iki gündür bozuk mantar yemişim götümden cırcır akıyor kafam maymun taşşağı gibi olmuş sen ne anlatıyorsun orospu çocuğu ugga dedim elimdeki kemik parçasıyla bunun kafasına vurmamla bunun kabile tahtı yıkıldı gürültüye böğüren sabertooth kaplanı çalılıktan fırladı amk kaplan kabilenin anasını sikecek benim kafa leş sarhoş elimdeki alevli odunu fırlattım odun gitti kabilenin en güzel hatununun kıllı bacağına saplandı hatun çığlık ata ata şefin çadırını yaktı kaplan ortamdaki kaosu görünce ulan bunlar benden daha yabani diyip kaçtı amk şef ugga yerden kalktı beyinsiz ibne bana mızrak salladı ulan seni kabilenin totemi silsin dedim mızrağımı bunun götüne bir soktum adam mızrakla beraber kabile uçurumundan aşağı yuvarlandı aşağıda aç sırtlanlar adamı dımdızlak soydu ben de kabilenin yeni şefi oldum ama şeflik beş dakika sürmedi çünkü bozuk mantarın zehri vurdu bütün kabilenin önünde ağacın tepesinden aşağı cırcır fışkırttım kabiledekiler bana bakıp bu ne biçim salak ibne lider diyip taş yağmuruna tuttu götüm açıkta ağaçtan ağaca kaçtım amk

Tam çay demlenecek, bir gürültü koptu, üst kattaki Orhan pezevengi yine sabahın sekizinde evin içinde koşu bandı çalıştırıyor amk, ulan adam yüz iki kilo, her bastığında bizim tavan sallanıyor, sıva dökülüyor çayın içine, ulan ayı oğlu ayı, senin o olmayan beynini sikeyim ben, spor salonu mu ulan burası, git parkta koş, mahalleyi deprem bölgesi yaptın amk. Pencereyi açtım, kafamı çıkardım, ulan Orhan seni sikerim dedim, herif duydu ama takmadı, daha hızlı koşmaya başladı, tavan zangır zangır titriyor amk.

varoluşunu siktiğimin kainatı, maddesini molekülünü protonunu nötronunu ayrı ayrı sikiş bombardımanına tuttuğumun kütlesi, yeşilini oksijenini yaprağını fotosentezini sittiğimin ormanı, kökünü toprağa salıp bana hava üreten o ceddini cibilliyetini siktiğimin ağacı, dağını taşını jeolojik katmanını magma tabakasını ayrı sikiş krallığına çevirdiğim yerküresi, çölün ortasında o dik dik bakıp hörgücünü sallayan genetiğini evrimini siktiğimin devesi, gökyüzünde öylece salınan nemini buharını yağmurunu atmosferini sittiğimin bulutu, yerçekimini kütle çekim yasasını fiziğini isaac newtonunu ayrı ayrı sikeyim, fırtınasını rüzgarını poyrazını lodosunu fırlatan o doğa ananın iffetini sikeyim, nehrini deresini dalgasını h2o molekülünü su döngüsünü sittiğimin akarsusu, biyolojik çeşitliliğini ekosistemini gıda piramidini ayrı sikeyim, toprağın altından çıkan solucanını karıncasını böceğini sürüngenini entomolojisini sittiğimin canlıları, uzayını boşluğunu galaksisini samanyolunu karadeliğini sikiş arenasına çevirdiğim evrensel kaosu, zamanını akışını saniyesini salisesini kronometresini siktiğimin saati, ışığını dalga boyunu fotonunu tayfını sittiğimin güneşi, gecesini gündüzünü eksen eğikliğini mevsimini ayrı sikeyim, taşını çakılını mermerini bazaltını granitini siktiğimin madenleri, evrimsel süreçte karaya çıkan o ilk balığın da solungaçlarını karaciğerini ceddini sikeyim, hücresel mitokondrisini ribozomunu sitoplazmasını sittiğimin biyolojisi, dağın tepesinde duran o rüzgarın esişini fısıltısını yankısını sikeyim, çölün kumunu sahrasını tozunu fırtınasını sittiğimin coğrafyası, atmosferik basıncını hidrostatik kuvvetini termodinamiğini ayrı sikeyim, kıtasal kaymasını tektonik levhasını fay hattını depremini sittiğimin jeolojisi, deniz seviyesindeki o nem oranını tuzluluk miktarını mercan kayalığını sikeyim, kurbağasını kertenkelesini bukalemununu sürüngen familyasını ayrı sikiş bombardımanına tutayım, organik kimyasını karbon bazlı yaşamını amino asit zincirini sittiğimin hayatı, atom altı parçacığını kuarkını bozonunu alan teorisini sikeyim, toprağa basınca ayağa giren o sivri çakıl taşının sertlik derecesini mohs ölçeğini ayrı sikeyim, gökyüzünden süzülen kartalını şahinini martısını avradını sittiğimin kuşlar alemini, kışın soğuğunu yazın sıcağını baharın polenini alerjisini sikeyim, doğal seçilimini mutasyonunu adaptasyonunu survival of the fittest mantığını ayrı sikeyim, volkanını lavını bazaltını püskürmesini sittiğimin yanardağı, nehir yatağını delta ovasını alüvyonunu sikeyim, evrenin genişlemesini karanlık maddesini karanlık enerjisini kozmolojisini sittiğimin sonsuzluğu, hücresel solunumunu glikolizini atp sentezini sikeyim, yaprağın üstündeki çiğ tanesini suyunu yüzey gerilimini viskozitesini sittiğimin akışkanlar mekaniği, vahşi doğasını belgeselini besin zincirinin en üstündeki o kibirli varoluşunu ayrı sikeyim, uzay zaman dokusunu albert einsteinını görelilik kuramını sittiğimin kuantum alemi, bataklığını sazlığını çamurunu milini sikeyim, dünyanın dönme hızını açısal momentumunu eksenini sittiğimin rotasyonu, kayaların erozyonunu rüzgar aşındırmasını sarkıtını dikitini mağarasını ayrı sikeyim, çöldeki vahayı kaktüsü dikeni fotosentez mekanizmasını sittiğimin florası, biyomunu habitatını nişini ekolojik dengesini avradını sikiş matrisine çevirdiğimin dünyası, maddenin katı sıvı gaz plazma halini ayrı ayrı sikeyim, kertenkelenin kuyruk koparmasını bukalemunun renk değiştirmesini amfibik varlığını sittiğimin faunası, kozmik radyasyonunu güneş patlamasını manyetosferini sikeyim, yerin altındaki o maden damarını cevherini fosilini sittiğimin arkeolojisi, deniz anasını ahtapotunu balinasını derin deniz çukurunu marianasını sikeyim, rüzgarın taşıdığı tozu toprağı katmanlaşmayı tortullaşmayı sittiğimin tortul kayacı, canlıların genetik kodunu dna sarmalını rna dizilimini adenin thimin guanin sitozin bağını ayrı sikeyim, doğanın o acımasız dengesini dengesizliğini matematiğini geometrisini fibonacci dizilimini altın oranını avradını sittiğimin estetiği, yerin çekim ivmesini g sabitini termodinamiğin ikinci yasasını entropisini sikeyim, karıncanın yuvasını kolonisini kraliçesini işçisini sittiğimin hiyerarşisi, gecenin karanlığını ayın evrelerini gelgitini medcezirini sikeyim, doğanın o kendine has sessizliğini gürültüsünü uğultusunu yankısını ayrı sikeyim, hayatın kökenini primordial çorbayı abiyojenezini sittiğimin başlangıcı, kütlesi olan her bir zerre atomun o bağ enerjisini kimyasal reaksiyonunu katalizörünü sikeyim, toprağın humusunu verimini minerallerini magnezyumunu kalsiyumunu sittiğimin periyodik cetveli, zamanın geriye dönülmezliğini okun yönünü evrenin ısı ölümünü sikeyim

Kitabın orjinalinde Türkler deniyor. Ama ben onu 70’lerde çevirirken Türkler demek içimden gelmedi. Zaten askerdim. Orduda Rusça öğretmenliği yapıyordum. Sıkıyönetim olduğu dönemlerdi. Ya o bölümü anlatacak ya da ismimi değiştirecektim. Yayınevine sormadan Türkler kelimesini kullanmadım. Yazara ihanet ettiğimi düşünmüyorum. Çünkü Dostoyevski orada Türkler’i değil, insanları kötülemek istiyor. Ha Türkler demişim, ha Çerkezler. Ha tecavüz demişim, ha akıl almaz işkenceler...

Ergin Altay’ın bu açıklamasını görünce sizin de fikrinizi merak ettim. Dostoyevski’nin orijinal metninde “Türkler” geçmesine rağmen, Altay 70’lerdeki çevirisinde dönemin koşulları ve kendi askerlik deneyimi nedeniyle bu ifadeyi kullanmamış. Üstelik bunu yayınevine danışmadan yaptığını da açıkça söylüyor.
“Yazara ihanet ettiğimi düşünmüyorum; çünkü Dostoyevski orada Türkler’i değil, insanları kötülemek istiyor” şeklindeki gerekçesi filolojik açıdan sizce ne kadar savunulabilir?
Bir çevirmenin, metnin anlamını koruduğunu düşündüğü gerekçesiyle kaynak metindeki etnik bir ifadeyi değiştirmesi nerede çevirmen inisiyatifi olmaktan çıkıp metne müdahaleye dönüşür? Özellikle de bu değişiklik tarihsel ve siyasal koşullardan etkilenmişse.
Siz bu yaklaşımı nasıl değerlendiriyorsunuz?

Kağıt kesiklerini bilirsiniz. İlk başta acıdığını bile fark etmezsiniz. Sadece parmağınızda beyaz, incecik bir hat belirir. Kanamaz bile doğru dürüst. Ama sonra gün başlar. Elinizi her cebinize attığınızda, musluğu her açtığınızda, hatta sadece rüzgar estiğinde o küçücük yer sızlar. Öldürmez. Büyük bir yara değildir, kimseye gösterip "Bak ne kadar canım yanıyor" diyemezsiniz. Altı üstü bir kağıt kesiğidir işte. Ama oradadır. Gün boyu, durmaksızın kendini hatırlatır. İnsanın canını yavaş yavaş, sinsice sıkar.

İnsanların hayatımızdan çıkışı da büyük yangınlarla olmuyor her zaman. Keşke öyle olsaydı. Büyük bir kavga etseydik, kapıları çarpıp çıksaydık, birbirimize nefretimizi kussaydık. O zaman yas tutmak daha kolay olurdu belki. Ortada büyük bir enkaz kalırdı, o enkazın karşısına geçip açık açık ağlardık. Bitti derdik, yıkıldı. Ama öyle olmuyor. Çoğu zaman bir kağıt kesiği gibi sızım sızım, fark ettirmeden ilerleyip her şeyi tüketiyor ayrılıklar ve kopan bağlar.

Büyük trajediler insanı olgunlaştırır derler. Belki doğrudur, bilmiyorum. Ama bu küçük eksilmeler, bu her gün parça parça kopan şeyler insanı olgunlaştırmıyor sadece aşındırıyor. Eskitiyor içini. Limon sıkılmış bir yara gibi, canın yanıyor ama ortada gösterebileceğin bir kan yok. Her gün aynı şeyleri yaşayıp, hiçbir şey olmamış gibi davranmaktan yoruluyor insan. İçimde sessizce büyüyen o boşluğu kapatacak hiçbir şey bulamıyorum. Eskiden o boşluğu dolduran insanların bıraktığı yerler, şimdi keskin kenarlı anılarla dolu. Dokundukça kesiyor

Ulug tengri şahidimdir gök kubbe altında böylesi bir orospu çocukluğu görülmemiştir yıl dokuz yüz seksen altı bozkırın ayazında taşşaklarımız büzüşmüş titriyoruz ben ve obanın en gürbüz en amcık kafa alpları otağda toplanmışız ekşimiş at sidiği tadında kımız çekiyoruz ortam leş gibi keçi ve kımız kokuyor amk beyin oğlu olan kahpe tegin otağa girdi gelmiş bize diyor ki alp ertunga öldü mü ıssız acun kaldı mu ulan amına koduğumun Peçenek dölü adam öleli kaç asır olmuş hala ekmeğini yiyorsun at kafalı götveren senin ben bilgeliğini sikeyim dedim testiyi kafasına bir geçirdim adam otağın direğine yapıştı kımız her yere saçıldı tam o sıra obanın başı olan hakan kılıklı orospu evladı içeri daldı lan siz ne yaparsınız çeriler hatunlar dışarıda gürz sallıyor siz kımız içip birbirinizin amcık bıyığını okşuyorsunuz dedi lan sen kimsin amına koyayım geçen ay Karluklar iki ok attı diye hatunun eteğinin altına saklanan götveren değil misin sen dedim yayımı aldım sarhoş sarhoş dışarı çıktım gözüm hiçbir şeyi görmüyor kafam zurna gibi sarhoş gök tengriini sikeyim senin diyip oku bir saldım ok gitti beyin en sevdiği öz kımız atının tam taşşağına saplandı at öyle bir kişnedi ki beyin suratına çiftenin kralını bir koydu adamın beyni çiğ kımız gibi çayıra yayıldı amk o ara düşman çerileri gürzlerle üstüme doğru koşmaya başladı ben kılıcı çekeceğim kılıç kınına sıkışmış paslanmış amcık kılıcı gelmiyor bir yandan kımız kusuyorum bir yandan koşuyorum peçenek alpları yakaladı beni dımdızlak soydu kurganın arkasına bıraktı buz gibi bozkırın ortasında taşşaklarım rüzgarda dalgalana dalgalana oba oba kaçtım ulan böyle bahtın anasını sikeyim gök tengri bile yukarıdan bakıp bu ne biçim salak amcık diyip yüzüme tükürdü amk

Selamlar herkese,

Bir süredir aktif olarak kurgu, ağır render ve prodüksiyon iş yüklerimde kullandığım ana iş istasyonum bu şekilde. Sistemi kurarken temel amacım uzun süreli yük altında tam kararlılık, yüksek veri aktarım hızı ve ProArt ekosisteminin o sade/endüstriyel çizgisini yakalamaktı.

Mevcut kurulum:

• İşlemci: Intel Core Ultra 9 285K
• Ekran Kartı: ASUS TUF Gaming RTX 5070
• Anakart: ASUS ProArt Z890
• RAM: G.SKILL Trident Z5 Royal 32GB DDR5-7600
• Depolama: Samsung 990 Pro 2TB + WD Black SN8100 2TB
• Soğutma: ASUS ProArt LC 360
• Güç Kaynağı: ASUS ROG Thor II 1000W Platinum
• Kasa: ASUS ProArt PA602

Günlük kullanım tecrübemde PA602’nin hava sirkülasyonu ve LC 360 ikilisi, uzun render süreçlerinde Ultra 9 285K’nın termal dengesini gayet iyi koruyor. 990 Pro ve SN8100 tarafında yaptığım işletim sistemi/önbellek-proje ayrımı yüksek boyutlu dosya transferlerinde ve timeline akıcılığında ciddi rahatlık sağlıyor. RAM’ler de 7600MHz XMP profilinde şu ana kadar işte veya sentetik testlerde en ufak bir kararsızlık yaşatmadı.

Eski manita benden ayrıldı tamam mı? Normalde "eyvallah" der geçerim ama bu kızın kendi iradesi olmadığını, arkasındaki gölge gücün 84 yaşındaki öz dedesi Süleyman olduğunu 3 ay önceden tespit etmiştim. Adam normal dede değil amk, evde koltukta otururken bile Napolyon gibi taktiksel duruş sergiliyor, gözleriyle odanın röntgenini çekiyor. Kız bana "biz anlaşamıyoruz" dediğinde arkada dedesinin çay kaşığını bardağa vurma ritminden anladım: Morse koduyla kıza manipülasyon çekiyordu.

Neyse, ben bu kurguyu kafamda çözdüm. Dün gece "eşyalarımı alacağım" bahsederken eve gittim. Amacım kızı değil, arkadaki Derin Devlet'i çökertmek. Kapıyı kız açtı, "içeri girme" falan filan. Ben kızı nazikçe pas geçip doğruca salona girdim. Dede televizyonda haber izliyor ama gözleri kapalı gibi, yani tek noktaya kilitlenmiş 4D chess oynuyor zihninde. Yanına yanaştım, "Süleyman Bey, bu ilişkiyi sizin bitirdiğinizi biliyorum, taktiksel hamlelerinizi deşifre ettim" dedim. Adam yüzüme bile bakmadan "Çıkar şu ayakkabılarını parkeyi çiziyorsun" dedi.

BAK ŞİMDİ HIZLI MANTIK KURUYORUM: Parke dediği şey 1998 yapımı ucuz laminat. Parkenin çizilmesi bir metafor. Yani bana "sen benim nüfuz alanıma giremezsin, sınır ihlali yapıyorsun" mesajı veriyor subliminal olarak.

Dedim ki "Parke mi çiziliyor yoksa sizin kurduğunuz vesayet rejimi mi?" Adam bir an durdu, kumandayı masaya yavaşça bıraktı. O an o odadaki bağıl nem oranı %80'e çıktı amk. Ayağa kalktı. Bakın beyler, 84 yaşında adam diyorsunuz ama o göğüs kafesi, o yaşlı kuvveti (old man strength) fiziğin temel yasalarına aykırı. Üzerime yürüdü, "Seni bu mahalleden davul zurnayla kovalarım enik" dedi. Dedim "Sen kimin derin devletine kafa tutuyorsun lan yaşlı kurt?" ve üstüne atladım.

Ulan adam bir hamle yaptı, yemin ediyorum 1972 Kore gazisi refleksleriyle elimi kıvırdı, halının üstüne yuvarlandık. Halı dediğim de Hasır İpek Klasik Motif amk, suratım halıya sürtünmekten 3. derece yanık oldu. "Beni yıldıramazsınız, kıza WhatsApp'tan engel attıran parmağını kırarım!" diye bağırıyorum. Adam boğazıma sarıldı ama başparmağı tam şah damarımın 1.5 cm soluna basıyor, yani adam anatomik olarak öldürme noktalarını biliyor! Ben de çaresizce dedenin takma dişlerini hedef aldım, elimi ağzına sokup alt damağını sökmeye çalıştım. Dede "Ulan şerefsiz!" diye kükreyip beni sırtımdan koltuğa savurdu. Kız çığlık atıyor, anneanne arkada bastonla sırtıma vuruyor, ortam tam bir kaos.

Ben koltuktan kalkıp hemen stratejik geri çekilme kararı aldım. Balkon kapısını açıp "BU İLİŞKİ BİTMEDİ, SADECE BİRİNCİ FAZ TAMAMLANDI!" diye bağırdım ve birinci kattan aşağı çimlere atladım. Şu an mahalledeki parkta bankta oturuyorum, üstüm başım çamur, sol kulağım çınlıyor ama zafer benim amk. Çünkü adamın gözündeki o korkuyu gördüm. Derin devleti sarstım beyler. Sizce yarın tekrar gidip ambarı mı basayım yoksa doğrudan emekli maaşını çektiği ATM'de mi pusuya yatayım? Mantıklı tavsiye verin kafam çok net.

Arkadaşlar selam. Size biraz kendi yöntelimimden bahsetmek istiyorum çünkü insanların dışarıda kitap okudum diye gezmesi bana inanılmaz komik geliyor. Ben bir kitabı elime aldığımda onu sadece okumam, milim milim kendi defterime aktarırım.

Bunu öylesine bir hobi gibi düşünmeyin. Masamdaki düzen hiçbir zaman değişmez. Işık tam 45 derecelik açıyla sol üstten vurur, kullandığım siyah mürekkep kalemin uç kalınlığı istisnasız 0.38 milimetredir. Sol tarafa orijinal kitabı koyarım, sağ tarafa ise özel yaptırdığım dikişli, deri ciltli boş defterimi. Her gece tam aynı saatte oturur, tek bir ara bile vermeden saatlerce yazarım. Yazarın koyduğu her virgülde, her noktada dururum. Paragraf girintilerini cetvelle ölçerim; tam 1.5 santim olmak zorunda. Eğer 1.4 santim olursa o sayfa zihnimde sakat kalır.

En sert kuralım şu: Hata yapamazsın. Sayfa 340'tayken tek bir harf kayarsa, mürekkep azıcık dağılırsa ya da bir kelimeyi yanlış yazarsam düzeltmem. Düzeltici sürmek ya da üzerini çizmek bir lekedir. O sayfayı koparmam da imkansız çünkü defterin dikiş dengesi bozulur. Bütün defteri anında çöpe atarım ve birinci sayfadan, ilk harften tekrar başlarım. Geçen ay 400 sayfasını bitirdiğim bir kitapta 401. sayfada yanlışlıkla iki kere aynı kelimeyi yazdığım için bütün defteri çöpe attım ve sıfırdan başladım. Pişman değilim, kusursuz olmayan şey yaşamayı hak etmez.

İnsanlar bana neden böyle bir şey yaptığımı soruyor. Bu bir tercih değil, tek doğru yöntem. Kitabı sadece gözünle okuduğunda o bilgi senin olmaz, sadece zihninden turlar geçer. Ama kelime kelime elinle yazdığında o cümle senin kas hafızana kazınır. Sayfayı bitirdiğimde sağ parmağımda oluşan mürekkep nasırı ve boynumdaki o keskin ağrı bana o kitabın artık tamamen bana ait olduğunu hissettiriyor. Orijinal baskıyı bir daha asla açmam, rafa kilitlerim. Çünkü asıl nüsha artık benim defterimdir. Dışarıda üç günde roman bitirdim diye övünenler benim gözümde sadece kağıda bakıp geçen tiplerdir. Bir kitabı gerçekten okumak istiyorsanız onu kendi elinizle yeniden yazacaksınız, başka yolu yok.

(MİZAH AMAÇLIDIR)

The moment I realized I was being subjected to a double standard, the love I had for her turned into pure hatred. My 8-year friendship with this girl ended. I’m a guy, and I had feelings for her. At first, she told me that we should end things because we were only going to hurt each other if we continued. I was hurt, obviously, but I actually understood her reasoning. I thought it was fair and logical, so I respected her decision.
But then I found out that she decided to stay friends with the guy she had been flirting with. And honestly, I’m almost certain she has feelings for him. The moment I saw and heard about this, something inside me snapped. It wasn’t simply jealousy or sadness. It was this insane, almost demonic anger.

Because suddenly, the logic she used with me didn’t seem to apply to him. With me, it was “we have feelings, we’ll hurt each other, so we need to distance ourselves.” Fine. I accepted that. I respected it even though I was emotionally invested. But when it came to another guy she clearly had feelings for, somehow they could still remain friends.

That’s what destroyed my perception of the whole situation. I’m not angry because she has someone else in her life. I’m angry because I realized that the standard apparently only applied to me. If being around someone you have feelings for is dangerous because you might hurt each other, then that logic should apply regardless of who the person is.
I spent eight years caring about this person, and even when I was hurt, I still tried to be reasonable. I accepted her explanation and respected her boundaries. But seeing her make an exception for someone else made me feel like I had been treated differently from the beginning.

And that’s when the love turned into resentment. Not because I suddenly stopped caring, but because I realized how unfair the situation felt. Sometimes you don’t start hating someone because they left. You start hating them because you realize the rules they gave you were never meant for everyone else.

Hiç ayrıldığınız eski sevgilinizle hiç beklemediğiniz bir yerde tesadüfen karşılaştınız mı, mesela markette, kafede, sokakta, toplu taşımada veya yıllardır gitmediğiniz bir yerde bir anda karşınıza çıktı mı, o an ne yaptınız, konuşabildiniz mi yoksa ikiniz de birbirinizi görmemiş gibi mi davrandınız, özellikle kötü bir ayrılığın ardından böyle bir karşılaşma yaşadıysanız nasıl hissettiniz, geçmiş bir anda gözünüzün önünden geçti mi, yoksa gerçekten hiçbir şey hissetmeden yolunuza devam edebildiniz mi, merak ediyorum böyle bir durumda insan nasıl tepki veriyor

elemanın hayatındaki tek motivasyon kaynağı yabancı rap dinlemek amk. Çocuk zamanında rap şarkılarını dinlerken "ulan bu adam ne diyor, arkadaki kelime oyununu kaçırıyorum" diye kafayı yedi. Bak yemin ediyorum abartmıyorum, sırf rapçilerin bar'larını, sokak jargonunu tam anlayabilmek için sıfırdan İngilizce öğrenmeye başladı. Biz başta dalga geçiyorduk "iki kafiye duyacaksın diye Oxford sözlüğü mü ezberleyeceksin amk" diye. Eleman durmadı. C1-C2 seviye İngilizce patlattı, o da yetmedi gitti üniversitede Amerikan Filolojisi okudu aq. Harbi harbi akademik düzeyde dil bilimci oldu lan sırf zenci raplerini analiz etmek için.
Şimdi çocukla oturuyoruz, arkada 50 Cent veya Kendrick çalıyor. "Bak kanka burada kullandığı imge aslında 90'lar Brooklyn sokak jargonunda şu anlama geliyor, orada gramer hatası yapmasının sebebi de Güney diyalekti" diye 45 dakika linguistik dersi veriyor. Ulan adam rap dinleyecek diye filolog oldu, harcanan mesaiye, adanmışlığa bak amk. Yabancı rap'çinin kendisi kendi yazdığı sözü bu kadar detaylı bilmiyordur.

Geçen bizim mekanda oturuyoruz, arkaya JID açtık. Lan normal insan ne yapar? Ritme kafa sallar, flow'a düşer değil mi? Biz tam ortama yükselmişiz, eleman pat diye müziği durdurdu amk. "Kanka bak" diyor, "JID burada 16 bar boyunca aynı ses fonetiğiyle aliterasyon yapıyor. Kullandığı argoyu da AAVE (African-American Vernacular English) gramer kalıbıyla birleştirip çift anlamlı kelime oyununa çevirmiş." Lan adam JID'in dakikada 300 kelime yardırdığı yeri durdurup hece hece morfolojik analizine ayırdı aq.

Ayin 30undaki kuzen dugunune gitmeme karari aldim bro, kiz tarafindan olmamiz falan umurumda bile degil tam bir bullshit organizasyonu. Aylardir aile grubunda bir hype bir tantana sanirsin nasa uzaya mekik firlatacak ama alt tarafi dandik bir salonda 4 saat boyunca kulak patlatan bas sesleri esliginde yapay gulumsemelerle Takisini Takan Kaçar simulate edilecek. Sirca kosklerinden inip 365 gun aramayan akrabalarin bir araya gelip kim ne giymis kim kime ne takmis gıybeti dondurmesini izlemek inanilmaz bir cringe festivali. Bir de ustune Kiz Tarafiyiz abi yuksek protokol takilmamiz lazim darlamasi var ki totally unacceptable. Masaya oturacaksin 80 yasindaki amca gelip ee senin Is Güc Nasil Sira Sana Ne Zaman Geliyor sorusuyla mental assault atacak, o gürültüde ne dedigini anlamayip mal gibi kafa sallayacaksin. Kimse kusura bakmasin ama benim weekend energy seviyemi bu tarz fake samimiyet sahnelerinde harcamaya hic niyetim yok. Karari aileye bildirdigim an Evin Aykiri Ve Vefasiz Evladi etiketi aninda yapistirildi ama zero regrets. Zaten eger bir insana deger veriyorsam bunu o curcunada degil kendi belirledigim zaman diliminde gösteririm, o curcuna tamamen time waste. Akil sagligimi ve personal space alanimi el alem ne der korkusuna satacak degilim. Siz bu tarz zorunlu akraba angaryalarina hala Boyun Egis modunda mi gidiyorsunuz yoksa benim gibi Hard Pass deyip evde takilan var mi?