HOENDERLOO – Op de Veluwe zijn gisteren vier Smurfen om het leven gekomen na te zijn aangevallen door wolven. Dit is het derde dodelijke incident in korte tijd, waarmee de discussie over de veiligheid van de lokale Smurfenpopulatie en het beheer van de wolf in een stroomversnelling is geraakt. Binnen de gemeenschap heerst grote bezorgdheid, maar over de te nemen preventieve maatregelen bestaat diepe verdeeldheid.

De aanval van gisteren vond plaats in de bossen nabij het Smurpendorp, een van de weinige resterende enclaves van de populatie in Nederland. Met deze vier nieuwe slachtoffers staat het dodental onder de Smurfen door wolvenaanvallen dit jaar al op twaalf. Faunabeheerders spreken van een zorgwekkende trend waarbij wolven steeds vaker de grenzen van de nederzetting opzoeken.

Spanning tussen veiligheid en privacy

De roep om maatregelen neemt toe, maar stuit op principiële bezwaren van het dorpsbestuur. Grote Smurf heeft herhaaldelijk laten weten dat de installatie van wolfwerende rasters onbespreekbaar is. Fysieke hekken zouden de bewegingsvrijheid en het open karakter van de leefomgeving te veel aantasten.

Daarnaast is er een strikt veto uitgesproken over camerabewaking rondom het dorp. Binnen de Smurfencultuur is privacy een fundamenteel recht; surveillance-infrastructuur is dan ook absoluut verboden. Dit maakt reguliere monitoring, zoals die elders op de Veluwe wordt toegepast, onmogelijk.

Voorstel voor zendersysteem en vroegtijdig alarm

Om de patstelling te doorbreken, ligt er momenteel een nieuw voorstel op tafel: het zenderen van de Veluwse wolven. Dit systeem zou gekoppeld moeten worden aan een lokaal, akoestisch alarmsysteem in het Smurpendorp. Zodra een gezenderde wolf binnen een kritieke straal van de nederzetting komt, treedt het alarm in werking, zodat de bewoners zich tijdig in hun woningen in veiligheid kunnen brengen.

Hoewel dit voorstel de privacy van de Smurfen respecteert, roept het onder ecologen en technici ook vragen op. Critici wijzen op de technische haalbaarheid en de betrouwbaarheid van realtime GPS-data, aangezien niet elke wolf in het gebied gezenderd kan worden. Daarnaast is het de vraag of het zenderen van de wettelijk beschermde wolf juridisch haalbaar is binnen het huidige Nederlandse faunabeleid. Het dorpsbestuur beraadt zich de komende dagen over het plan.

Van ‘lezer’ Lahey zijn 70 brieven gepubliceerd door de Telegraaf. Van De Quaack meer dan 100. Beide personen bestaan niet onder die naam. Volgens de Telegraafredactie zijn het pseudoniemen. Maar is het niet gewoon de redactie zelf?

Het is een organisatie met structuur. Onder hun naam worden vernielingen gepleegd, politici bedreigd. Het is een club die zich niet aan de wet houdt.
Ze claimen te spreken namens het volk. Daarmee lijken ze eng veel op de Zwarthemden. Verbod lijkt me op zijn plaats.