OA lang ba ko per nawalan ako ng gana sa mga kateam ko.

1. May isa kaming kawork na recently nasama namin sa group of friends namin. Mabait tong si guy pero grabe, napaka-too good to be true ng kwento niya. Nasa canada daw family niya, may mga negosyo siyang food trucks, may lupain, may resort, tatay niya director ng malaking insurance company, etc. Naniniwala naman kami noon, pero neto lang, nagfact check ako. Stalked his family, his socials etc. linked para sa tatay niya. Walang trace ng kahit anong sinasabi niya. So sinabi ko to sa circle of friends na parang di totoo yung sinasabi niya di guy. Pero na hurt ako na di sila naniwala sakin. Pinagtatanggol pa nila yung guy.

2. May project yung facet ko and ka-collab ko yung isang kateam ko. Sabi nung manager namin, mag extract siya para ipresent sa isang call with our director. Medj mabagal tong si kawork and puro reklamo sa workload niya. So ako nagvolunteer na gawin yung presentation kasi facet ko naman. Ginisa ko ng manager namin about sa presentation which is nasagot ko naman. Ending sinasabi niya na dapat etong si kawork nalng yung gumawa ng presentation. Gusto niya kasi iboost tong si kawork sa upper management para maipromote niya. Gustong gusto kasi neto mapromote pero legit reklamador naman sa workload. Medj nahurt ako, kasi feeling ko nasayang yung effort ko sa presentation. Gusto ko nalang idelete yung ginawa ko. Hantaran yung favoritism dun sa isa na siya maging mabango sa mata ng management.

Lahat yan kahapon lang nangyari. Patong patong.

Ngayon ayoko na sumama sa upcoming company outing at team gala. Gusto ko na magresign. OA lang ba ko?

We want to give you chance sa work place. Pero sana ayusin niyo naman sa job application. Mga na-interviews namin na fresh grads, patay na bata, nagbabasa ng script at higit sa lahat napaka-unprofessional sumagot. Hindi ko nilalahat ah, kasi way back 2024-2025 ang gagaling ng mga bata na nakausap ko. Very sharp yung mga sagot at alam mong pinag-isipan. And for sure meron parin naman kabataan now na ganyan din na magagaling.

Pero sa iba diyan na gusto magka-work pero hirap humanap despite lots of interviews wala parin, make good preparation, ayusin ang sarili, magpractice sa comm skills at be enthusiastic sa pagsagot. We love young minds na very active. Pero kung mediocre lang ipapakita niyo during interview, maliligwak talaga kayo. Sa 1000+ na nag-a-apply, you have to be competitive na kayo ang deserve among those.

Halos walang natitira sa sahod ko sa taas ng bills na binabayaran. Gusto ko sana maghanap ng sideline or part-time job para may pang-add. May upcoming travel din ako sa Japan late this year kaya mas namo-motivate ako maghanap ng sideline.

Kaso may inaaral akong new skill at may exam this July. Gusto ko sana magfocus dun. Either mag-career shift ako dun agad or hanap ako ng part-time job related dun para experience pag nag-career shift. In short, yung skill na to, pang career shift sana.

Kaso di naman ako mapakali kasi kailangan ko mag-ipon talaga. Di ko na alam din gagawin haha

Lately napag-usapan namin ng isang workmate friend ko na as a trentahin, hindi na namin gusto yung competition sa work. Kung ano ipagawa, sige go. Pero yung maging bibo sa mga projects at initiatives, yung makipag-argument kung sino ang tama, nakakatamad na. Sige kayo nalang tama.

Don’t get me wrong ah, we still do our job, di na nga lang gaya nung twenties na andaming gustong patunayan. Kumbaga at ease na ko na gawin yung trabaho ko as it is.

Pero torn din ako na gusto ko pang kumita ng malaki, mag-upskill at mag-career shift. As a trentahin, it will take lots and lots of energy from me, something that I don’t think I still have.

Kayo, ano sa tingin niyo yung pipiliin niyong path?

Sobrang pagod na ko. Lahat naman ng pag-aaya ginawa ko. Minsan ako pa nagtitreat magkasama lang lahat. Yung GC parang kausap ko lang ang sarili ko. Ilang taon naring ganito. Hindi ko alam kung may hidden animosity ba sa isa’t isa or sakin. Maraming rason at alibi which okay lang naman, pero lagi nalang ganun. Malalaman ko nalang na sa iba nag oopen up, or sa iba walang alibi and kaya naman pala sumama.

I did my best to keep up this group of friends alive. Sana walang magsusumbat na hindi ko nilaban. Awang-awa na ko sa sarili ko kasi para kong nanlilimos ng pansin sakanila. Marami naman akong ibang friends, oo high school friends hit different, pero walang magagawa kung ayaw na nila.

Natutunan ko lang is pahalagahan kung sino yung mga taong nagsho-show up. Yung present.

Hindi ako magli-leave sa GC kasi ayoko ng drama. Di ko rin iba-block sa socials. Pero hindi na “friends” turing ko sa inyo, former classmates nalang. Kasi ganun naman energy na binibigay niyo. Goodluck nalang sa buhay buhay. Wishing you all the best parin.

Hi! I’m taking JLPT N3 this July in Manila and looking for a study buddy/accountability partner 😊 Let’s share progress, tips, and keep each other motivated—maybe even go to the exam together! Any level is welcome, but N3 is a plus ✨