u/Alternative_Gap974

I am at uni. I am trying to learn social skills. The girl got friends with me I am also a girl. She was so nice to me and suddenly when I texted her on Instagram which we have each other on she just didn't open my message. Next day she was acting kinda normal but I couldn't see because I was hanging out with a different friend. When we got close again I called her out and she said she was talking and she forgot and I shouldn't take it seriously.

Now I am overthinking how she shows she doesn't want to hang out anymore or not. I don't want to pressure her.

And I think it's making my already hard life even harder. I am 17 f, and I can't afford therapy. I don't have other friends that are close to me. I met that person in the hardest time of my life, and I got attached pretty insanely and absolutely did it too much. Now when we fight, or if he is busy, or if he does something I don't like, I am left alone with my emotions to deal with. I am living with narcissists (cannot afford to move out) and I want to know how to detach from my friend (I think he started grooming me already. He is older) when I know when I was alone I was feeling even worse.

Should Chlorhexidine be used on new belly button piercing or saline??? Which one is better

I have had my navel pierced for 3 days and I am wondering if i should take it out and let it heal. I am very, very nervous. I have a beautiful belly and navel and I regret getting it pierced a little. I wanted to for a long time and now i found out I was not mentally ready. I think if I wear it for a long time it will leave a hole and I am probably right. But if I get it healed now, I will be very worried if it remains badly and I will not have the piercing or what I had naturally. Please, someone with experience, answer me. I am seriously stressed. also about piercing Some say i have it right, some say you do not have the anatomy and they pierced you for money but they say it should heal anyway.

I had depression for years and wanted to do stuff and enjoy stuff. But instead of joy all I do is worrying so much.

I am 17 years old will this help me in any way? like healing?

I am a 17 year old female and I have a couple of questions. How to be more social without being desperate? I don't want to beg people to hang out with me for example I just want to be socially open in the way people will want to hang out with me and we will have a great time. I am just about to start university. I had problems in high school because of my mental health but when I was child I had the kind of energy when I could make friends very easily I was naturally charismatic but my mental health literally ruined me socially. Now that I got better I want to learn how to make people want me as their friend or partner. By looks I look good but I do have some awkward experiences I want to change very badly. How to make friends with other girls? How to make friends with other boys??

The one most awkward thing I remember happened months ago when I started trying to be more socially open. I met a girl who was friendly with me we were going to the same class and we met a couple of times. I followed her on insta, she followed me back. I complimented her style and asked her where she wanted to continue studying she answered me nicely but when I told her I was finishing school and wanted to meet new people and I liked her and that's why I texted her she just answered with heart emojis, I knew she wanted to finish the conversation right there, I could guess it but my online forced me to tell her I wanted to hang out with her and she just like did not opened message at all and I felt really bad.

Did I make some strategic mistake? I think I did.

Then there was another girl which I was more close with and she was even a bit more friendly than the first girl. I asked her to hang out and she told me she couldn't but maybe next time but of course that next time never came.

How to not take it personally, what should I fix. If I hang out with people Individually they do like me tho. But I had problems with groups one time when I was very depressed, my body language was very off and people noticed, when you don't feel well most people my age don't care they just see you as weird and they want to be as far away as possible from you. I am funny and can have good conversations and time with people. I just didn't have much chance like most people had to meet new people. Because I always changed my house we had money problems, so I couldn't make friends with neighbors for example. And I had the same classmates my whole 12 years and they already got idea that I didn't wanted to hang out with them because I was depressed in the past.

ვინმეს არ შეუძლია რომ რეალურად მოისმინოს და რჩევა მომცეს რა გავაკეთო ჩემი კონკრეტული სიტუაციიდან გამომდინარე? არ მინდა ამ ბანალური რჩევების მოსმენა. მართლა არავინ მყავს, არც ოჯახს ვუყვარვარ და მეგობრებიც არ მყავს რომც მყავდეს არავის მოვუყვებოდი ჩემს პრობლემებზე

მაინტერესებს 17 წლის გოგო სადმე იმუშავებს თუ ვერა და თუ კი სად იმუშავებს რომ შედარებით ნორმალურად გადაუხადონ. არ მაქვს ფიზიკური მონაცემები იმის რომ მართლა მთელი დღე ვიმუშაო და ვერანაირად სწავლას და ეგეთ მუშაობას ვერ შევათავსებ. და არასრულწლოვანზე არც შეიძლება მგონი.

სახლში არ მინდა გაჩერება. არ მაქვს ისეთი სიტუაცია რომ მშვიდად ვიცხოვრო. ბათუმიდან ვარ. ერთ ერთი არგუმენტი რის გამოც არ მიშვებენ ისაა რომ ფინანსურად თავს ვერ გავიტან და ვერც ესენი დამეხმარებიან. და რამდენად რეალურია ეს? ხართ მსგავს სიტუაციაში? იცნობთ ვინმეს ვინც თან მუშაობს თან სწავლობს და თან ბინას ქირაობს ისე რომ მშობლები სულ ოდნავ ეხმარებიან და მეტს ვერა?? თვეში 300 ლარზე მეტსაც კი ვერ და არ გამომიგზავნიან მგონი. აქ დარჩენა არ მინდა ბევრი მიზეზის გამო მაგრამ თუ მანდ არ არის ისეთი სიტუაცია რომ შესაძლებელი იყოს ცხოვრება მაშინ დარჩენა სჯობს. გთხოვთ ვინმე ვინც ხართ მსგავს სიტუაციაში, ან ყოფილხართ ან იცნობთ ვინმეს ვინც ყოფილა ამიხსნათ რისი გაკეთება შემიძლია.

სულ რამდენიმე დღე დარჩა სანამ საბოლოო სკალირებული ქულები დაიდება. შეიძლება ორ დღეშიც დაიდოს ან სამში. როცა დაიდება მხოლოდ 24 საათი მექნება დრო შევცვალო და შემდეგ ვეღარ შევცვლი. ანუ თუ თბილისის უნივერსიტეტი ჩავწერე აუცილებლად უნდა წამოვიდე. რისი გაკეთება ღირს

გამარჯობა. ვეძებ ბინას მისაღებ ფასში, ვარ გოგო, სტუდენტი და მინდა რომ მეტროსთან ახლოს იყოს ბინა. მინდა რომ სამი მაინც ვიყოთ ერთად რომ ქირა გავიყოთ. ვისაც აქვს უკვე ნაპოვნი ბინა ან ეძებს მსგავსი მოთხოვნებით მომწერეთ ნომერი და დაგიკავშირდებით. აუცილებლად გოგონები უნდა ვიყოთ.

My problem mostly is in my head. I went through hell basically. Everything was coming from trauma which then caused depression and depression caused social awkwardness. As a kid I could make friends very easily, I am naturally someone or was someone and wish to become someone who can make people like them very easily. I am female. I am not unattractive at all, physically I am fine. body is in beauty standards but I have an extreme baby face which causes me to look 12 at 17. I can do something with my clothes or try some makeup if anyone has experiences like that I would listen to what helped.

My main problem is mindset. I think I need better body language. I need to know how to communicate better because I actually do not know how to. I actually forget. I remember some of my awkward interactions and some of my successful ones. Awkward ones are ones which I always remember and it's keeping me anxious and questioning myself. For example I texted a girl I knew, she was very friendly to me in person and I told her compliments about her style and energy. She compliments me back, I ask some Friendly questions then tell her that I like her and I want to meet new people since I am finishing school. And when I told her I wanted to hang out instead of rejecting me she just didn't open my message. Did she see me as someone obsessive? Because I am definitely not an obsessive person. I do not want to be seen as one. I want to communicate and hang out with people because I miss that and I haven't had it for a long time.

How to make people like me in university. How to date in university. How to act and communicate. What can I learn because I am very willing to learn. I want to have a better life.

ვისაც თბილისის ჯავახიშვილის უნივერსიტეტის ლისის საცხოვრებელში გიცხოვრიათ ან იცით როგორი პირობებია მითხარით. და შეიძლება სტუდენტი მოხვდეს მხოლოდ იმიტომ რომ კარგი ქულები ჰყავს?

გამარჯობათ. არ მინდა აქ დარჩენა. გამოსავალი რატომ არ არსებობს?? მაპოვნინეთ რამე. ვერ ვიპოვე ადამიანი რომელიც რეალურად დამაკვალინებს, დამეხმარება. სადაც არ უნდა დავპოსტო ვიღებ ზერელე რჩვებს რომლებიც ისედაც ვიცი, არ მოქმედებს

ოჯახში მაქვს ცუდი მდგომარეობა. მამა მოთამაშეა. ფულიც აქვს წაღებული ჩემი ნაგროვები. ძმა მყავს აგრესიული. დედაჩემი უფრო კაცების დახმარეისკენაა ორიენტირებული. ანუ ჩემი მოხედვა არ უნდა. არ აპირებს. ახლა დაიდო ჩემი გამოცდების პასუხები, თბილისში მინდა წასვლა, იქ ჩაბარება რომ მოვისვენო. 17 წლის ვარ. არ მიშვებენ იმიტომ რომ ნათესავთან არ უნდათ ჩემი დატოვება და ფინანსურადაც საერთოდ არ უნდათ რომ დამეხმარონ. თუ არავინ არ მყავს ასეთ შემთხვევაში იძულებული ვარ რომ აქ დავრჩე?? ვიმუშავებს თქმას არ აქვს აზრი აქ. ამბობს რომ ვერ ვიმუშავებ და ვერ ვისწავლი ერთდოულად. არ მინდა კიდევ ერთი წელი მოცდა და აქ ჩაბარება. არანაირი გამოსავალი არ არსებობს ასეთ სიტუაციაში???

მჭირდება მქონდეს სამსახური უკვე ნაპოვნი, სახლი უკვე ნაპოვნი და არ არის ეგრე სიტუაცია. როცა არ შემიძლია დავამტკიცო რომ გადავიხდი ბინის ქირას და თავს გავიტან არ გამომიშვებენ. რისი გაკეთება შემიძლია? სწავლის ხარჯები არ იქნება, ისეთი ქულები მყავს რომ უფასოზე, საჯაროში მოვხვდები.

really interested in behavior changes and experiences all of this caused. Was it just physical changes or changed mentality as well?? What were things you changed or was changed naturally

​

That's just what it is. I am 17 f and I got the most fucked up, narcissist abusive fucking parents and sibling. I got depressed and started isolating myself when I was eight. When I started trying to socialize the society rejected me again and again and again. It doesn't matter that I am smart or talented because nothing ever works out for me. I never had normal friends. And most of my life since eight I just had no friends at all. People always tried to humble me, isolate me, and tried their hardest to bring me down. I have been humiliated, rejected, made fun of, bullied. I have been violated. I have seen only unfairness when it came to my life. Even if I had only one good thing for myself other people always got extremely jealous and angry about it. Tried to ruin it for me. I hate my classmates. I hate my ex friend who had better family, better luck with other things. More friends, was more liked socially but literally tried her best to fucking ruin my already fucked up life because I was skinnier and smarter than her. Fuck you you fucking bitch. I am very fucking happy that your grades sucks at fucking exams because yeah bitch you can't fucking copy there fucking slut. Fuck everyone I know. I hope everyone will live the worst fucking lives who ever harmed me, I don't give a fuck how they felt. Fuck forgiveness, I hate fucking everyone who talks about forgiveness, fuck their lives as well.

Not killing myself btw. I won't.

What can I do in this case. Anything I can do for myself?? I don't like how I think low of myself, everything I lack was never my fault. But I blame myself a lot of times. I blame myself for other people's actions towards me. I want to have a good quality of life, how can I heal childhood traumas, while not having any healthy connections. I have a toxic family which I can't cut off since I am only 17. I do not have any healthy connections or friendships but I wish I had.

თუ იცით კრიტერიუმები და ასე შემდეგ 16 ქულიდან რამდენს დაწერდით მაინტერესებს. მინდა ვიცოდე გასაჩივრება ღირს თუ არა

ოჯახში მაქვს ცუდი მდგომარეობა. მამა მოთამაშეა. ფულიც აქვს წაღებული ჩემი ნაგროვები. ძმა მყავს აგრესიული. დედაჩემი male centered არის ძირითადად. ახლა იდება ჩემი გამოცდების პასუხები, თბილისში მინდა წასვლა, იქ ჩაბარება რომ მოვისვენო. 17 წლის ვარ. არ მიშვებენ იმიტომ რომ ნათესავთან არ უნდათ ჩემი დატოვება და ფინანსურადაც საერთოდ არ უნდათ რომ დამეხმარონ. თუ არავინ არ მყავს ასეთ შემთხვევაში იძულებული ვარ რომ აქ დავრჩე?? ვიმუშავებს თქმას არ აქვს აზრი აქ. ამბობს რომ ვერ ვიმუშავებ და ვერ ვისწავლი ერთდოულად. არ მინდა კიდევ ერთი წელი მოცდა და აქ ჩაბარება. არანაირი გამოსავალი არ არსებობს ასეთ სიტუაციაში???

For example I don't worry that much about grades because I kinda trust myself. But I get terrible anxiety when my McDonald's order is late at restaurant because I don't really know. I don't really like eating that much either.

გამარჯობათ, ვარ 17 წლის, ამჟამად ვიმყოფები ბათუმში, მაგრამ გამიგია რომ საბოლოოდ მხოლოდ თბილისში მოხდება პროცესის დასრულება თან სრულწლოვანი უნდა იყო ან თანხმობა გქონდეს მშობლის. პრობლემა არაა თბილისში გადასვლა მაინც არის ჩემს გეგმებში. მაინტერესებს აქ თუ შემეძლება პროცესის დაწყება, ვიცი გაწელილი პროცესია არ მაინტერესებს, გავუძლებ. ვინმე ვინც ერკვევით და გაგებათ მითხარით რა უნდა გავაკეთო, სად უნდა მივიდე და რა უნდა ვთქვა ასევე როგორი იქნება თვითონ პროცესი. დედის მხრიდან ბაბუას აქვს ებრაული ფესვები თან მგონი ძლიერი, წინაპრები მაქედან მოდიან მაგრამ დედა არ ჰყავს ებრაელი გამოდის არც თვითონაა ებრაელი, მაინც ეს რამეში დამეხმარება?

ზედმეტი აგრესიისგან თავი შეიკავეთ თხოვნაა.