u/dreamerbard

Ailenin hiçbir şeyi yokken ev almak mümkün mü? Ben şu an yeni mezunum şanslıysam bir işe gireceğim yakında. Üni okuyan ilk nesilim. Gelirim ne olur bilmiyorum çünkü AI ben bölüme girdikten sonra sektörü tamamen kitledi yani belki bu alanda çalışmam bile. Neyse. Miras bakımından da hiçbir şey yok, yetim bir işçinin çocuğuyum. Annem babam da kiracı ben de öyleyim. En büyük hayalim ev almak. Ama nasıl mümkün olur, ne zaman mümkün olur bilmiyorum. İmkansız gibi geliyor.

Update: I found out what was going on and my initial frustration about it being yet another ADHD tax seems more relatable now. Turns out, I should not have any failed classes, at all. Elective or not. I have 4 failed electives in total. I thought they were optional. I’ve been laugh crying for the past hour. The student relations lady was kind and helped me find a couple of loopholes. I’m headed to school rn, this will either be handled within the hour if my teachers decide to pull some strings or I’ll have to go for another semester which isn’t that bad, considering the pickle I’m in.

———————————————-

I was supposed to be graduated. I attended the ceremony. My parents came. I told everyone. The first gen graduate, who had done it despite it all.

And now I learn I might not have. I… don’t know. It could be a problem with the system. We’ll know for sure tomorrow. But I have just learned that the credit system didn’t work the way I understood it. Yes, have just learned, 6 years into my uni education. What can I say? Classic me. Missing something that’s somehow obvious to everyone else . Hitting the giant wall they all dodged. Now I’m a liar until I call everyone one by one and face the shame. I haven’t graduated. Because of a very obvious, stupid mistake.

It’s one of those moments where I feel like everyone else read the book on “how to do life” except me. And I thought I had it figured out too, finally. That I had achieved something. And been riding that high since. Like a damn fool. I hate everything about this.

Arkadaşlar galiba mezun olamadım

Tek bildiğim 240 AKTS tamamlanması gerektiğiydi, şu an 241 var ama şimdi bunun 84’ünün seçmeli olması gerektiğini öğreniyorum.

62 AKTS bölüm içi seçmeli ders, 17 AKTS bölüm dışı seçmeli ders ve 5 AKTS bölüm dışı zorunlu ders var şu an. (Bana zorunlu değil, ama Z yazıyor) Hepsi toplam 84 ediyor. Ki ben seçimlerimi yaparken bölüm içi seçmeli olsa seçerdim ama hepsinde ya kontenjan doluyordu ya da başka derslerimle çakışıyordu. Bu yüzden bölüm dışına yöneldim.

Mezuniyetimin yansımamasını sistemsel gecikme sanıyordum ama sanırım gerçekten bu saçma sapan sebepten mezun olamadım. Şimdi ben bir dönem daha gidip 22 AKTS’lik seçmeli mi alacağım? O kadar seçmeli açılacak mı ve bu benim daha önce almadığım bir ders mi olacak? Tekrar ediyorum öyle bir ders olsa bu güne kadar alırdım yani aklım almıyor biri bana şu an edindiğim bilgilerin yanlış olduğunu söylesin. Ne yapacağım ya imdat

Hayatımda yaşadığım en pis lose streaki yaşıyorum ve sebebi troller. Feeder değil troll. Son 1 haftadır her 5 maçın 4’ünde kafayı yiyip bilerek besleyen veya basede tur atarak afk filtresinden kaçmaya çalışan insanlar denk geliyor. Bu tipler maça normal başlayıp en ufak şeyde full sövme moduna giriyorlar ve o saniyeden sonra feedera dönüşüp karşı takıma konum vermeye başlıyorlar. Ben gerçekten delirdiğimi düşünmeye başladım. Evet 5 maçtan belki sadece birinde normal bi takım geliyor bakın oynama tarzından bahsetmiyorum, birinin kötü oynaması sorun değil ama yemin ederim ben 1 haftadır ritonun lol bağımlılığını bıraktırma saha operasyon ekibiyle oynadığımı hissediyorum. Bu kadar denk gelmesi şanssızlıkla açıklanamaz neler oluyor biri ben de aynısını gördüm desin nolur bunu yaşayan tek ben olamam

Bu bahar döneminde bütün mezuniyet şartlarını tamamladığımdan eminim. Onlarca kez kontrol ettim. Neden hâlâ aktif öğrenci görünüyorum?

Bilsiste mezuniyet ilerleme durumu diye bozuk bir sekme var. Bozuk diyorum çünkü orada yazan bilgiler gerçek değil. Örneğin müfredat durumda açıkça 128 kredim ve 241 AKTSm olduğu görünürken bu sekmede 64 kredi yazıyor. 5 tane zorunlu dersi de tamamlamadığım yazıyor. Ama hepsini verdim yani imkansız bu. Yazılımsal bir hata olabilir mi?

Yarın ilk iş öğrenci işlerine gideceğim ama içime bir korku düştü. Konuya hakim olan biri aydınlatırsa sevinirim

I just saw a video where someone was telling the story of the woman who narrated what exactly she saw as she was dying. Right before the end, she says “colorful people, so beautiful”.

Which is bizarre to me because I saw them too, under anesthesia. I’ve had to minor surgeries and I’ve heard you can’t dream under anesthesia and for the second one that was true, but the first one… I remember people made out of white, pink, blue, green, any color light wandering. It was all dark except them and I tried to reach my hand to them as I laid on the table but couldn’t move. It didn’t feel like a dream, it was like I was there the whole time but also out of my body and my senses. I didn’t have a body at all, if that makes any sense. I only had my position.

He said he would ask around for more info on them. Doesn’t help that we have a circle of hollistic friends. Anyone he asks will definetely oppose the idea.

I’m all for using conservative methods and traditional medicine. But I’m on the side that believes they’re complementary to modern medicine, not alternatives. If I could afford a lipo rn I would be getting it yesterday. And if I get a chance to hop on a drug that will help massively, I will.

Well in the end of the day it doesn’t matter what any of them think since I have the final say. I just don’t want to have that whole argument. Is it really a scary drug though? I’ve heard you can gain weight once you’re off them but I know I myself and I know I can use them to finally teach myself to eat mindfully and healthily. I’ve read many success stories as such. I’ve heard some stuff about thyroid issues but I don’t think I should worry about that more than I should worry about diabetes because that’s what runs in my family.

I need to know the list of the actual concerns without the fear mongering that’s rampant online with basically any drug. And I would love to hear about your experiences too.

It’s not exactly a dream, I tend to have a random thought pop in my head right before I fall asleep and it stays until the morning, making me wake up repeating the words in my head. The other day I woke up saying “congee, congee” like it was the most important thing in the world lmao. I had thought about it the night before.

So my mom offered to buy me a designer perfume as a graduation gift and last night before bed I was thinking I should pick one I like soon. Right before I fell asleep, I had an image pop into my head. Me spraying this perfume in the air where my “altar” is. “An offering to the goddess” the voice in my head said. I asked “who would I even be offering it to? Venus?” And then I saw the famous venus bust appear near the altar, catching the perfume.

It could be my wild imagination too of course but I’ve been working on my intuition and have recently asked out loud what message my deity had for me, just to try and see what would happen. If this happened to you, would you take it as a sign to pursue deity work?

I am not saying they hexed me but I knew they were likely to- as soon as they got home. They literally hex ppl with their friends when they’re pissed. I cut my right finger the next day and my right foot the day after that. I am a clumsy person but having this many accidents in a row? Right after our fight? Coincidence??

Anyways. I need a protection spell y’all.

Merhaba Cutetopia. Ben sevgilisiyle yaşayan ve muhtemelen yakında evlenecek olan bir kızım. Sevgilimin bir yeğeni var. Ablasının çocuğu. Kendisi 14 yaşında ve yakın zamanda bizlere (mtf) trans olarak açıldı.

Hayatındaki 3 yetişkin olarak farklı tepkilerimiz oldu. Ben onu alışverişe götürdüm ve dikkat çekmeden de olsa giyebileceği bazı şık parçalar aldım. Sonra hemen başka bir arkadaşımla buluşma ayarladım ve bu arkadaşım ona kendi cinsiyet uyum sürecini anlattı.

Erkek arkadaşım destekle karışık korkuyla yaklaştı. “Ya onu bizden alırlarsa? Ya biri uğraşırsa/ zarar verirse?” Yani özetle kimliğini desteklediğini beyan etmekle beraber reşit olup uyum sürecine resmi olarak girene kadar feminen görünmesine karşı çıktı.

Annesi ise ağladı falan ama çok karışmıyor. Büyük kaoslar çıkmadı yani. Ama arada bizi arayıp “ben ne yapacağım” diye dert yanıyor. Aslında annesine açılmamasını tavsiye etmiştim ama bizim kız durmuyor. Sürekli “makyaj da yapıcam, crop da giyicem” diye ortalığı inletiyor (my queen arkasındayım). Annesi de düşündüğümden ılımlı tepki verdi ama evde böyle ufak tefek atışıyorlarmış. Ben annesi de böyle böyle alışacak diye düşünüyorum.

Şimdi gelelim benim nasıl arada kaldığıma. Günlerden bir gün biz yeğenişkoyla yine uyum süreci detaylarını konuşuyorduk. “Psikoloğa gitmek gerekiyormuş, bana psikolog araştıralım” dedi ben de olur dedim. O gün sevgilim işten geldiğinde beni kenara çekti ve bir konuşma yaptık.

Şimdi bizim kız biz böyle konuşunca annesine gidip “dreamerbard abla bana psikolog bulacak, birlikte makyaj yapıcaz, alışverişe çıkıcaz” vs. diye anlatıyor haliyle. Anne de delleniyor bir tık. Dediğim gibi, kendisi çocuğuna kıyamıyor ama durumu tam olarak kabullenebilmiş değil. Zaten anlayamıyor da. Ben de neredeyse 50 yaşındaki doğulu bir insana nasıl anlatılır bilemiyorum. Sonuca gelelim. Onun gözünde ben onun çocuğunun belki de, bir umut, döneceği bir yola onu iyice sokan, işini kolaylaştıran insan oluyorum.

Evet amacım işini kolaylaştırmak. Birkaç yıla durumu iyice kabullenince verdiğim emek ona da daha mantıklı gelecek belki. Ama şu an çok erken. Ve ben kan bağım olmayan bir çocuğun hayatına keyfi müdahale eden random bir yetişkinim günün sonunda.

Yani özetle sevgilimin ablası bana bu sebepten cephe alırsa bu her şeyi etkileyecek. Kızın hayatında bir yere sahip olmamın ve böyle dokunuşlarda bulunabilmemin tek sebebi annesinin beni çok sevmesi ve güven duyması. Birkaç yıl içinde yurt dışına taşınma isteğimiz var, eğer başarabilirsek kızı da oraya çekmek, ona hak ettiği özgür hayatı yaşatmak istiyoruz. Ama aile arası köprüler yakılırsa bu her şeyi başlamadan bitirir.

Eğer annesi tamamen agresif yaklaşsa ve kabullenmese ben de acımaz köprüleri yakardım. Ama aksine annesiyle birbirlerini çok seviyorlar. Onların ilişkisini kötü etkilemek istemiyorum. Zaten her türlü verilecek bir savaşta günah keçisi de olmak istemiyorum. Bu sallantılı süreçten ikisinin de güçlü bir anne kız bağıyla çıkması ve bu kızın mutlu olması tek dileğim.

Şimdi bu kız gelip de “makyajımı yapar mısın” dediğinde kıramıyorum. Nasıl kırabilirim ben onun ablasıyım. Ama fotoğrafları çektikten sonra makyajı sildiriyorum. Ve bu aralar çok susuyorum. “Bu crop’u almayı düşünüyorum, bana yakışır mı?” Dediğinde “bunu giyemezsin” demeye dilim varmıyor. Ama giyemez. Giyecekse de, benden cesaret alıp giymemeli. Çünkü bu şekilde savaşırsa sadece ben onun hayatından dışlanmış olurum. Kendi savaşını kendi vermek zorunda. Maalesef bütün bunları 14 yaşında bir kıza nasıl anlatabilirim bilmiyorum bile.

Tavsiyelerinize açığım. Teşekkürler şimdiden